आगन्तुक चरा Goni सँगै सिमसारसम्म उडेँ
जाडो बिताउन हिँडेको ठूलो राजहाँस Goni को पछि लागेर Didi उड्छिन्।
नदी र समुद्र मिल्ने Eulsukdo सिमसारमा कस्ता साथीहरू बस्छन्, मानिसहरूले ती साथीहरूका लागि के गर्छन् भन्ने चुपचाप हेर्छिन्।
अन्त्यमा सिमसारका जीवहरूलाई बिदाइको अभिवादन गर्ने, Didi को आगन्तुक चरासँगको अवलोकन डायरी हो यो।
अझ जाडो हुनुअघि, हिँडौं!
हिउँको मैदानमा एउटा ठूलो चरा पखेटा फडफड! म पनि त्यसैको छेउमा टाँसिएर सँगै उडेँ।
खुट्टामुनि सेतै हिउँ। सास फेर्दा नै जम्ला जस्तो, त्यस्तै जाडो।
"नमस्ते! म Goni हुँ। ठूलो राजहाँस परिवारको जेठो छोरा।" छेउमा उडिरहेको चराले जोसिलो पाराले अभिवादन गर्यो।
गत वर्ष निवृत्त हुनुभएका बुबाको ठाउँमा, यस वर्ष पहिलो पटक परिवारलाई लिएर जाडोको उडान डोर्याउने नेता रहेछ Goni। पहिलो पटकको नेता रे, कताकता छाती फुलेजस्तै देखिन्थ्यो।
"यो टुन्ड्रा धेरै चिसो छ, यहाँ जाडो काट्न सकिँदैन। न्यानो Eulsukdo जाने हो। ओहो~ अझ चिसो हुनुअघि छिट्टै हिँडौं!" Goni कराउनासाथ पखेटाको गति झन् बढ्यो।
आज म पनि यो जाडो यात्रामा सुटुक्क मिसिएँ। Goni को पछि लागे, नदीको अन्त्यमा छ भनिने त्यो टापु हेर्न पाइन्छ नि।
आकाशको बाटोमा भेटिएको जंगली हाँसको परिवार
बादलमाथि उक्लेपछि आकाश नै चराले भरिएको रहेछ।
ठूला राजहाँस मात्रै होइनन्। नाम नै थाहा नभएका चराहरू पनि लहरै, सबै एउटै दिशातिर मेहनतसाथ पखेटा हल्लाइरहेका थिए।
"त्यो हेर! सबै जाडो बिताउन Eulsukdo नै जाँदै छन्।" Goni ले छेउतिर देखायो।
अनि खुसीको स्वरले कराए। "नमस्ते हाँस? धेरै दिनपछि भेट भयो नि~"
छेउमा उडिरहेको जंगली हाँसले टाउको फर्कायो। "ए~ Goni, सन्चै छौ? नेता पो भएछौ! बधाई छ!"
"हाहा, धन्यवाद। यो जाडो पनि मज्जाले बिताऔं।" Goni लजाएजस्तै हाँस्यो, त्यो दृश्य कताकता न्यानो लाग्यो।
पहिलो पटकको बाटो भए पनि छेउमा साथी भए ढुक्क हुँदो रहेछ। मलाई पनि किन किन रमाइलो लागेर अझ जोडले उडेँ।
नदी र समुद्र मिल्दा टापु बन्दो रहेछ
Goni को भाइ दाजुको छेउमा टाँसिएर सोध्यो। "दाजु, हामी जाने Eulsukdo कस्तो ठाउँ हो?"
"Nakdong नदीको मुहानमा रहेको टापु हो। Gangwon प्रदेशबाट सुरु भएको नदी टाढा-टाढासम्म बगेर आएर, दक्षिणी समुद्रसँग मिल्ने ठाउँ हो त्यो।"
मैले पनि कान ठाडो पारेँ। नदी र समुद्र मिल्छ भन्दा, त्यो कस्तो ठाउँ होला।
"नदी धेरै बेर बगेर आएपछि बिस्तारै सुस्त हुन्छ। अनि बोकेर ल्याएको माटो र बालुवा मत्थर हुँदै थुप्रिन्छ, त्यसरी थुप्रिँदै-थुप्रिँदै बनेको टापु नै Eulsukdo हो रे।" Goni ले पखेटाले तलतिर देखायो।
नदीले नै माटो थुपारेर बनाएको टापु रे!
नदीको पानी र समुद्रको पानी सँगै मिसिने ठाउँ भएकाले, अन्त कतै नदेखिने थरीथरीका जीव यहाँ बस्दा रहेछन्।
"ए? दाजु, उता देखिएको त्यही टापु हो?" भाइले उत्साहित स्वरमा सोध्यो।
"हो! अब आइपुग्यौं। उही हो Eulsukdo।" Goni को कुरा सकिनुअघि नै, खुट्टामुनि हरियो टापु नजिक आइहाल्यो। वाह, साँच्चै नदीको ठीक बीचमा!
सिमसारमा के-के बस्दा रहेछन् भनेर चुपचाप नियालेँ
टापुमा ओर्लनासाथ Goni रमायो। "आगन्तुक चराहरूलाई यहाँ मन पर्नुको कारण छ। सिमसार राम्ररी जोगाइएको छ, त्यसैले खानेकुरा साँच्चै धेरै छ!"
खानेकुरा धेरै छ रे। कस्ता साथीहरू बस्दा रहेछन् भन्ने जिज्ञासा रोक्नै सकिनँ।
WAGZAK JUMP मा "सिमसारतिरको यात्रा" चियाएँ। हिलो फाँट र पानीको छेउमा बस्ने जीवहरूलाई अझ नजिकबाट हेर्न मन लागेर।
सबैभन्दा पहिले Goni ले घाँसे झाडीतिर लग्यो। "यो किनारको सिमसार घाँस हो। नदी र समुद्र मिल्ने ठाउँमा यसरी हुलै भएर उम्रन्छ।"
Goni ले चुच्चोले माटो बिस्तारै पन्छाउँदा, जरामा मोटो गानो झुन्डिएको रहेछ। आलु वा सखरखण्डजस्तै मोटोघाटो।
"यही गानो जरा नै हामी ठूला राजहाँसलाई सबैभन्दा मन पर्ने खाना हो।" Goni ले मुख मिठ्याउँदै भन्यो, कति स्वादिलो पारामा भनेको!
अब सिपीहरूको पालो। Goni ले पातलो सिपी एउटा ठक्क देखायो। "यो पातलो बोक्राको सिपी हो। बोक्रा अरू सिपीभन्दा निकै पातलो हुने भएकाले सजिलै फुटाउन सकिन्छ। त्यसैले हाम्रा लागि निकै उपकारी खाना हो!"
त्यसको छेउमा मोटो सिपी पनि रहेछ। "यो बाक्लो बोक्राको सिपी हो। हाम्रो देशमा सामान्यतया पाइने सिपी हो, Nakdong नदीको मुहानमा पनि प्रशस्तै छन्।"
Goni ले थपेको कुरा चाहिँ अलि अनौठो लाग्यो। बाक्लो बोक्राका सिपीबाट बोर्ड खेलको सेतो गोटी पनि बनाइन्छ रे। सिपीको बोक्रा खेलको गोटी बन्छ रे, कस्तो अचम्म।
त्यही बेला हिलोको भुइँमा केही कुरा छेउतिर सुरुक्क गयो। गँगटो रहेछ! Goni ले "यसलाई सानो गँगटो भनिन्छ। हिलोमा प्वाल खनेर बस्छ" भन्यो।
नजिक गएर हेर्न खोज्दै थिएँ, गँगटोले मलाई देखेर प्वालभित्र सुरुक्क! कति छिटो भने आँखा झिम्क्याउँदैमा हराइहाल्यो।
"टाढैबाट मान्छे हिँडे पनि तुरुन्तै लुकिहाल्छ। अलि डरछेरुवा छ।" Goni हाँस्यो। म पनि सँगै हाँसेँ, अनि खाली प्वाललाई धेरै बेर हेरिरहेँ। गँगटो, माफ गर है। तिमीलाई तर्साउने विचार थिएन।
मानिसहरूले चराका लागि खेत नै बनाइदिएछन्?
धेरै बेर घुम्दै गर्दा हरियो जौको खेत फैलिएको रहेछ। चराहरू त्यसमाथि प्रशस्तै ओर्लेर खाना ठुँगिरहेका थिए।
"यो जौको खेत छ नि," Goni ले स्वर बिस्तारै गर्यो। "हामी आगन्तुक चराले खाऊन् भनेर मानिसहरूले जानाजान लगाइदिएका हुन्।"
म त चुपचाप Goni लाई हेरिरहेँ। चरालाई खाना दिन भनेर सिंगो खेतै बनाइदिए रे?
"खाने ठाउँ मात्रै होइन। सिमसार जोगाउन मानिसहरूले गर्ने काम अझै छन्। एक-एक गरी देखाउँछु।" Goni ले पखेटा फिँजाएर अगाडि लाग्यो।
टापु दुवैतिर सहर राखेर, नदीको ठीक बीचमा तैरिएको छ। तर टापुसम्म जोडिएको पुल सोझो नभई अलि बाङ्गो रहेछ।
"त्यो Eulsukdo पुल, जानाजान बाङ्गो बनाइएको हो।" Goni को कुरामा मेरा आँखा ठूला भए। जानाजान बाङ्ग्याइएको रे?
हामी विश्राम गर्ने सिमसारमा सहरको हल्लाखल्ला नसुनियोस् भनेर, बाटो नै घुमाइदिएका रे। पुल पनि चराको कुरा सोचेर बाङ्ग्याइदिएका रहेछन्।
Goni ले फेरि बतायो। "भित्र पस्न नदिने समय छुट्टै हुन्छ, त्यति बेला बाटोका बत्ती पनि सबै निभाइदिन्छन्। हामी अझ मस्तसँग आराम गरौं भनेर।"
मानिसहरू सिमसार हेर्न आए पनि खाना खाँदैनन्, क्याम्पिङ गर्दैनन्, फोहोर पनि जथाभाबी फाल्दैनन् रे।
टापुमा बस्ने जनावर वा वनस्पति लुकाएर समात्ने वा उखेल्ने काम पनि गर्दैनन्।
"तिमीहरूले पनि पक्कै हामीलाई अनमोल ठान्छौ है? साँच्चै धन्यवाद!" Goni ले मलाई नै हेर्दै भन्दा, कताकता नाक सिरिङ्ग भयो।
Eulsukdo को दृश्य एक पटक फेरि घुमेर हेरेँ
घाम अस्ताउने बेला, Goni सँगै टापुमाथि एक फन्को घुमेँ।
सिमसार घाँस उम्रने किनार, सिपी र गँगटो बस्ने हिलो फाँट, चराले भरिएको जौको खेत, अनि बाङ्गिएको पुलसम्म।
पहिलो पटक आकाशबाट हेर्दा त नदीको बीचको हरियो टापु मात्रै थियो, अब चाहिँ जिउँदो सास फेर्ने टोलजस्तै देखिन्छ।
नदीले माटो थुपारेर बनाएको टापुमा, यति धेरै साथीहरू बसोबास गरिरहेका रहेछन्। एक-एक गरी नियालेको राम्रै भयो।
Goni परिवारसँगै जौको खेतमा ठाउँ ओगटेर, लामो यात्राको अन्त्यमा पखेटा खुम्च्यायो। पहिलो पटकको नेताको काम त मज्जाले पूरा गरेछ।
सिमसारका साथीहरू, राम्रोसँग बस है
अब म घर फर्कने बेला भयो।
Goni लाई हात हल्लाएँ। "Goni, लिएर आएकोमा धन्यवाद। जाडो मज्जाले बिताऊ है!"
हिलो फाँटतिर पनि सानो स्वरमा बिदा भनेँ। "गँगटो, सिपी, सिमसार घाँस~ सबै जना राम्रोसँग बस है!"
सुनेका त होइनन् होला, तर के भो र। चुपचाप हात मात्रै हल्लाएर जाने हो।
वसन्त आएपछि Goni फेरि टाढा उत्तरतिर हिँड्ला। त्यतिन्जेल यो सिमसार, थाकेका पखेटाहरू ढुक्कसँग आराम गर्ने न्यानो ठाउँ भएर रहिरहोस्। राम्रोसँग आराम गर है, Goni। फेरि भेटौंला।
▶ WAGZAK JUMP को वास्तविक AR पर्दा
Didi ले भेटेको सिमसार·आगन्तुक चराको कथा, AR मा प्रत्यक्ष भेटौँ
← छेउतिर सारेर हेर्नुहोस्
सिमसारका साथीहरूलाई आफैं भेट्न जान्छौ?
WAGZAK JUMP — हाम फालेर संसारभित्र
बारम्बार सोधिने प्रश्न
Q. Eulsukdo कसरी बनेको टापु हो?
Eulsukdo भनेको Nakdong नदीको मुहान, अर्थात् नदी दक्षिणी समुद्रसँग मिल्ने ठाउँमा रहेको टापु हो। नदी टाढाबाट बग्दै आएर समुद्रको नजिक गति सुस्त भएपछि, बोकेर ल्याएको माटो र बालुवा मत्थर भई थुप्रिन्छ। त्यसरी लामो समय थुप्रिँदै बनेको टापु नै Eulsukdo हो। नदीको पानी र समुद्रको पानी मिसिने ठाउँ भएकाले थरीथरीका जीव बस्छन्, जाडोमा ठूलो राजहाँसजस्ता आगन्तुक चरा आउँछन्।
Q. सिमसारमा कस्ता साथीहरू बस्छन्?
नदी र समुद्र मिल्ने सिमसारमा किनारमा हुलै भएर उम्रने सिमसार घाँस (यसको मोटो गानो जरा ठूलो राजहाँसको खाना हो), पातलो बोक्राको सिपी, सामान्यतया देखिने बाक्लो बोक्राको सिपी, अनि हिलोमा प्वाल खनेर बस्ने सानो गँगटोजस्ता थरीथरीका जीव बस्छन्। खानेकुरा प्रशस्त हुने भएकाले जाडो बिताउन आउने आगन्तुक चराका लागि निकै राम्रो आश्रय बन्छ।
Q. नदी वा पार्कमा चरा भेटियो भने के गर्ने?
चरा देख्यौ भने चुपचाप टाढैबाट हेर है। हल्ला गर्यो वा नजिक गयो भने चरा झस्किएर भाग्न सक्छन्। प्राकृतिक पार्कमा जाँदा खाजा वा फोहोर त्यहीँ नछाडी पक्कै घर ल्याउनू। तब मात्रै जनावर साथीहरूको घर सफा रहन्छ। हाम्रो टोलको नदी वा पार्कमा कस्ता जीवजन्तु र वनस्पति छन् भनेर घुम्दै चुपचाप खोज्नु पनि राम्रो हो।
अर्को पटक फेरि रमाइलो कथा लिएर आउँछु। तिम्रै, Didi।