Γουργουρητό στην κοιλιά — ποιος κλαίει εκεί μέσα;
Η Didi τρώει ένα σνακ, αλλά από την κοιλιά της ακούγεται συνέχεια ένα «γκουρ-γκουρ».
Για να βρει ποιος βγάζει αυτόν τον ήχο, η Didi μικραίνει όσο ένα μπιζέλι και κατεβαίνει μαζί με τον Ppuri στον λαβύρινθο μέσα στην κοιλιά.
Ακολουθώντας στοιχείο-στοιχείο πού πηγαίνει το φαγητό — από το στόμα στο στομάχι και μετά στα έντερα — και πώς αλλάζει εκεί, η Didi λύνει επιτέλους το μυστήριο εκείνου του γουργουρητού.
Γουργουρητό — από πού έρχεται αυτός ο ήχος;
Γκουρ-γκουρ-ρ—
Μασούσα το σνακ μου, όταν ξαφνικά από κάπου ακούστηκε ένας περίεργος ήχος.
Κοιτάζω ολόγυρα. Μα στο δωμάτιο είμαι μόνο εγώ, σωστά;
Κι ύστερα πάλι, γκουρ-γκουρ. Βάζω σιγά το χέρι μου στην κοιλιά, και ακριβώς από εκεί ήταν.
Σαν να κλαίει κάποιος μέσα στην κοιλιά μου.
Μα ούτε που πονάω κάπου, τότε γιατί γίνεται αυτό; Μήπως το σνακ που μόλις έφαγα κυλάει εδώ κι εκεί εκεί μέσα;
Εγώ είμαι από αυτές που δεν αντέχουν όταν τους κεντρίζεται η περιέργεια. Έτσι αποφάσισα να ψάξω μόνη μου τον ιδιοκτήτη του ήχου.
Μικρή σαν μπιζέλι, μέσα στον λαβύρινθο της κοιλιάς
Έριξα μια ματιά στην «Περιπέτεια στην γαργαριστή κοιλιά» μέσα στο WAGZAK JUMP.
Ο Ppuri, ο γιατρός των φυτών, μου κουνάει το χέρι και με υποδέχεται. «Γεια σου, μικρή εξερευνήτρια! Σήμερα θα μικρύνουμε όσο ένα μπιζέλι και θα εξερευνήσουμε τον λαβύρινθο της κοιλιάς.»
Όσο ένα μπιζέλι; Πράγματι, ένιωσα το σώμα μου να ζαρώνει, κι ύστερα όλα γύρισαν μπροστά στα μάτια μου—
Όταν συνήλθα, βρισκόμουν μπροστά στην είσοδο μιας μακριάς και γλιστερής τσουλήθρας.
«Ppuri, από την κοιλιά μου ακούγεται συνέχεια γουργουρητό. Με έπιασε περιέργεια τι είναι, γι' αυτό ήρθα.»
Ο Ppuri απλώς χαμογελάει πονηρά. «Τότε ας κατέβουμε ακολουθώντας τον ήχο. Ο δρόμος που παίρνει το φαγητό είναι κι ο δρόμος απ' όπου έρχεται ο ήχος.»
Το παιχνίδι των ντετέκτιβ που ακολουθούν τα ίχνη του ήχου — ξεκινάμε!
Πρώτο στοιχείο — στο στόμα το φαγητό θρυμματίζεται και μαλακώνει
Όταν σηκώνω το βλέμμα, ψηλά τεράστια δόντια θρυμμάτιζαν με τρακ το φαγητό.
«Η πρώτη πέψη απ' όλες είναι όταν τα δόντια θρυμματίζουν το φαγητό», μου εξηγεί ο Ppuri.
Και η γλώσσα κυλούσε το φαγητό πέρα δώθε, ανακατεύοντάς το με το σάλιο.
Μόλις το αγγίξει το σάλιο, το σκληρό φαγητό μαλακώνει όλο και πιο πολύ και γίνεται πηχτός πολτός.
«Έτσι πρέπει να μαλακώσει, για να γλιστρήσει εύκολα κάτω από την τσουλήθρα.» Κούνησα το κεφάλι στα λόγια του Ppuri.
Μα είναι παράξενο. Εδώ ακούγεται μόνο το τρακ-τρουκ του μασήματος, όχι το γουργουρητό από πριν. Φαίνεται πως ο ιδιοκτήτης του ήχου είναι ακόμα πιο κάτω.
Δεύτερο στοιχείο — γλιστράμε στην τσουλήθρα-οισοφάγο
Γκλουπ! Τη στιγμή που το φαγητό καταπίνεται, παρασυρθήκαμε κι εμείς μαζί.
Ένας στενός μακρύς σωλήνας απλώνεται κάτω σαν τσουλήθρα, εδώ είναι ο οισοφάγος.
Είναι ο δρόμος που ενώνει το στόμα με το στομάχι.
«Ααα, πολύ γρήγορα!» Σήκωσα τα χέρια ψηλά και κατρακύλησα κάτω με ταχύτητα.
Ο σωλήνας σφίγγει και χαλαρώνει με κύματα, σπρώχνοντάς μας όλο και πιο κάτω. Τι θαύμα!
Εκεί στην άκρη φαίνεται κάτι σαν μεγάλο δωμάτιο. Ο Ppuri δείχνει με το δάχτυλο: «Φτάσαμε σχεδόν στο στομάχι!»
Τρίτο στοιχείο — το στομάχι σκίρτησε, επιτέλους έπιασα την ουρά του ήχου
Μόλις χώθηκα μέσα στο στομάχι, τα τοιχώματα ήταν ολόκληρα γεμάτα ζάρες και πτυχές.
«Δες λίγο αυτά τα τοιχώματα, πόσο κυματιστά είναι!» απόρησα, κι ο Ppuri εξηγεί.
«Όταν δεν υπάρχει φαγητό, οι πτυχές μένουν διπλωμένες, και μόλις μπει φαγητό ανοίγουν διάπλατα. Τότε το στομάχι μπορεί να μεγαλώσει και πάνω από είκοσι φορές.»
Πράγματι — μόλις μπήκε το φαγητό, οι πτυχές ξεδιπλώθηκαν και το δωμάτιο πλάτυνε απότομα. Α, ώστε το στομάχι αλλάζει το μέγεθός του όπως θέλει.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, κάτω από τα πόδια μας κυμάτισε, το ταβάνι κυμάτισε. Ολόκληρο το στομάχι άρχισε να κινείται συστρεφόμενο.
«Άου, Ppuri! Το στομάχι μάλλον θέλει να μας καταπιεί!»
Ο Ppuri γελάει τρανταχτά. «Μη φοβάσαι, είναι η δουλειά του στομαχιού. Το στομάχι κινείται συστρεφόμενο και ανακατεύει ομοιόμορφα το γαστρικό υγρό με το φαγητό.»
Από τα τοιχώματα στάζει γαστρικό υγρό και ανακατεύεται με το φαγητό, κι αυτό το υγρό, όπως φαίνεται, και τα κακά μικρόβια στο φαγητό σκοτώνει και την πέψη βοηθάει.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, απ' όλες τις μεριές αντήχησε γκουρ-γκουρ-ρ— εκείνος ο γνώριμος ήχος.
Ναι, αυτός είναι! Ο ίδιος ήχος που άκουγα πριν λίγο από την κοιλιά μου!
Ήταν ο ήχος που έβγαζε το στομάχι καθώς συστρεφόταν επιμελώς. Επιτέλους έπιασα τον ιδιοκτήτη του ήχου!
Ο ήχος δεν ήταν από ένα μόνο σημείο — το ατελείωτα μακρύ λεπτό έντερο
Ακολουθώντας το φαγητό που είχε ανακατευτεί καλά με το γαστρικό υγρό, κατεβήκαμε κι εμείς στον επόμενο δρόμο.
Μα αυτός ο δρόμος δεν φαίνεται να έχει τέλος.
«Ppuri, πόσο μακρύς είναι τέλος πάντων;» Ο φιδογυριστός, στριφογυριστός σωλήνας απλωνόταν χωρίς τελειωμό.
«Εδώ είναι το λεπτό έντερο. Αν το ίσιωνες και το μετρούσες, θα ήταν πέντε φορές το ύψος ενός ανθρώπου.» Πέντε φορές; Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
Κι ύστερα κι αυτό το λεπτό έντερο, σαν το στομάχι, άρχισε να κινείται συστρεφόμενο. Και πάλι ακούστηκε γουργουρητό!
Άρα ο ιδιοκτήτης του ήχου δεν ήταν ένας μόνο. Και το στομάχι και τα έντερα δούλευαν όλα μαζί και έβγαζαν τους ήχους.
«Έτσι πρέπει να κινείται, για να συναντιέται το φαγητό περισσότερο με τα πεπτικά υγρά. Κι επίσης για να σπρώχνει το φαγητό συνέχεια προς τα κάτω», προσθέτει ο Ppuri.
Εδώ το φαγητό διασπάται για τα καλά σε μικροσκοπικά κομμάτια, και τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα απορροφώνται ρουφηχτά. Η χολή και το πάγκρεας βοηθούν κι αυτά την πέψη δίπλα, οπότε όλα δουλεύουν σαν μια ομάδα.
Το τελευταίο δωμάτιο — το παχύ έντερο, το τέλος του ταξιδιού
Αφού απορροφήθηκαν όλα τα θρεπτικά συστατικά, τα υπολείμματα που έμειναν πήγαν στο τελευταίο δωμάτιο.
«Εδώ είναι το παχύ έντερο. Είναι πιο κοντό από το λεπτό, αλλά διπλάσιο σε πάχος, γι' αυτό το λένε παχύ», επισημαίνει ο Ppuri.
«Μα τι γίνεται μ' αυτά που έμειναν εδώ;» όταν ρώτησα, ο Ppuri χαμογέλασε με νόημα.
«Τα υπολείμματα που έφτασαν ως εδώ σκληραίνουν κατά το ήμισυ, και στο τέλος γίνονται κακά και βγαίνουν έξω από το σώμα.»
«Μπλιαχ, τι αηδία!» Έπιασα άθελά μου τη μύτη μου, κι ο Ppuri κούνησε το χέρι του διαμαρτυρόμενος.
«Τι αηδία και κουραφέξαλα~ Πρέπει να βγουν έξω σωστά, για να ολοκληρωθεί εντελώς η πέψη. Μόνο έτσι θα φάμε ξανά νόστιμο φαγητό!»
Τώρα που το σκέφτομαι, έτσι είναι. Το να πας καλά στην τουαλέτα είναι κι αυτό μέρος της πέψης. Ώστε τόσο μακρύ λαβύρινθο διέσχισε το φαγητό που ξεκίνησε το ταξίδι του από το στόμα.
Ακούστηκε ξανά, αυτή τη φορά από την κοιλιά μιας φίλης
Αφού τελείωσα την περιπέτεια, επέστρεψα μια χαρά στο παλιό μου σώμα.
Τώρα οι ήχοι μέσα στην κοιλιά μου δεν με τρομάζουν καθόλου. Γιατί είναι ο ήχος του στομαχιού και των εντέρων που δουλεύουν επιμελώς!
Εκείνη τη στιγμή, από την κοιλιά της φίλης που ήταν δίπλα μου ακούστηκε γκουρ-γκουρ-ρ— ακριβώς ο ίδιος ήχος.
Η φίλη μου κοκκίνισε ολόκληρη και, αμήχανη, λέει: «Α, α… η κοιλιά μου βγάζει έναν περίεργο ήχο.»
Ακούμπησα απαλά το αυτί μου στην κοιλιά της. Άκουγα καθαρά το στομάχι και τα έντερά της να συστρέφονται.
«Δεν είναι κάτι ντροπιαστικό αυτό! Είναι το σημάδι πως κι η δική σου κοιλιά δουλεύει επιμελώς αυτή τη στιγμή», της είπα, κι η φίλη μου επιτέλους γέλασε: «Χιχι.»
Εκείνο το γουργουρητό που ακούγεται αν ακουμπήσεις το αυτί στην κοιλιά, είτε όταν πεινάς είτε αφού φας. Τελικά ήταν ο ήχος της δουλειάς των φίλων μέσα στην κοιλιά μας, που τους έχουμε όλοι μας.
Πώς να βοηθήσουμε τους φίλους της κοιλιάς να δουλεύουν καλά
Τώρα απέκτησα μια συνήθεια όταν τρώω. Μασάω και ξαναμασάω, πιο πολλές φορές απ' το συνηθισμένο, καλά-καλά.
Αν το θρυμματίσω από το στόμα, οι φίλοι της κοιλιάς το χωνεύουν καλά χωρίς να κουράζονται και πολύ.
Πίνω και νερό συχνά, και τρώω και λαχανικά και φρούτα ισορροπημένα. Τότε οι δρόμοι μέσα στην κοιλιά γίνονται λείοι σαν τσουλήθρα, και το φαγητό περνάει εύκολα-εύκολα.
Απόψε, πριν κοιμηθείς, θα ακουμπήσεις μια φορά το χέρι στην κοιλιά σου; Αν ακούσεις γουργουρητό, χαιρέτησέ το λιγάκι.
Πες του: «Δούλεψες καλά και σήμερα, καληνύχτα!» Χοχο.
▶ WAGZAK JUMP Πραγματικές οθόνες AR
Εξερεύνησέ το σε AR με τον Ντίντι
← Σύρε για περισσότερα
Θες να μικρύνεις σαν μπιζέλι και να μπεις μέσα στην κοιλιά;
WAGZAK JUMP — βούτα μέσα στον κόσμο
Συχνές ερωτήσεις
Ε. Γιατί ακούγεται το «γουργουρητό» από την κοιλιά;
Το στομάχι και τα έντερα κινούνται συστρεφόμενα για να ανακατέψουν ομοιόμορφα το φαγητό με τα πεπτικά υγρά, και ο ήχος που δημιουργείται τότε είναι ακριβώς το «γουργουρητό». Ακούγεται καλά όταν πεινάς ή αφού φας, και δεν σημαίνει πως είσαι άρρωστος, αλλά είναι ένα υγιές σημάδι πως τα πεπτικά όργανα δουλεύουν επιμελώς. Αν ακουμπήσεις το αυτί σου στην κοιλιά, μπορείς να το ακούσεις ακόμα πιο καθαρά.
Ε. Ποιον δρόμο διανύει το φαγητό από το στόμα μέχρι να βγει έξω από το σώμα;
Το φαγητό, αφού θρυμματιστεί στο στόμα από τα δόντια, ανακατευτεί με το σάλιο και μαλακώσει, κατεβαίνει μέσα από έναν μακρύ σωλήνα, τον οισοφάγο, προς το στομάχι. Στο στομάχι ανακατεύεται με το γαστρικό υγρό και γίνεται ακόμα πιο μικρό, ενώ στο μακρύ λεπτό έντερο — που είναι πέντε φορές το ύψος ενός ανθρώπου — απορροφώνται τα θρεπτικά συστατικά. Τέλος, στο παχύ έντερο τα υπολείμματα που μένουν γίνονται ημιστερεά και βγαίνουν έξω από το σώμα, κι έτσι τελειώνει η πέψη. Η σειρά είναι: στόμα → οισοφάγος → στομάχι → λεπτό έντερο → παχύ έντερο.
Ε. Τι πρέπει να κάνεις για να γίνεται καλά η πέψη;
Αν μασάς το φαγητό πολλές φορές, καλά-καλά, θρυμματίζεται από πριν μέσα στο στόμα, κι έτσι το στομάχι και τα έντερα μπορούν να το χωνέψουν καλά χωρίς να κουράζονται και πολύ. Αν πίνεις νερό συχνά και τρως ισορροπημένα λαχανικά και φρούτα, οι δρόμοι μέσα στην κοιλιά γίνονται λείοι και το φαγητό περνάει εύκολα. Είναι ένας υπέροχος τρόπος για να μαθαίνουν τα παιδιά 4-12 ετών με χαρά για το σώμα τους.
Την επόμενη φορά θα έρθω πάλι με μια διασκεδαστική ιστορία-μάθημα. Με αγάπη, η Didi.