Didining sayri — plastiri bilan faxrlanadigan bola

Didining sayri — plastir nega mening faxrim

💡 Bu hikoya haqida —
Didining yonogʻida doim bitta plastir boʻladi. “Nega olib tashlamaysan?” degan savolni har safar eshitadi-yu, Didi shunchaki jilmayib oʻtib ketadi.
Shamol yoqimli kunda sayr qilib yurib, Didi kichkinaligidagi xotirani eslaydi. Yiqilib oʻkirib yigʻlagan oʻsha kun va ikki yonogʻini avaylab tutgan issiq qoʻllar.
Plastirni olib tashlamasligining asl sababi nimada — Didi bilan birga sekin qadam tashlab bilib olaylik.

Shamol yoqimli kunda sayrga chiqdim

Quyosh nuri tushib turgan sayr yoʻlidan sekin yura boshlagan Didi

Tushlikni ham mazza qilib yedim-u, uy oldiga sayrga chiqdim.

Bugun sayr qilarkanman, oʻzim — Didi haqida bir oz gapirib beray.

Katta gap emas-u… lekin negadir bugun aytgim kelib qoldi.

Tushlikni haddan tashqari koʻp yeb qoʻydim. Hihi, buvimning taomiga ishtahamni sira tiya olmayman-da.

Shuning uchun ovqat hazm boʻlsin deb chiqdim. Boʻlmasa koʻzim ilinaveradi.

Issiq ham, sovuq ham boʻlmagan shamolli kunda qadamni katta tashlab oʻrmon yoʻlidan ketayotgan Didi

Issiq ham emas, sovuq ham emas — burun uchingni qitiqlaydigan, mana shunday shamolli kun.

Bunday kunda kayfiyat chogʻ boʻlib, qadamni katta-katta tashlagim keladi.

Dup, dup, dup.


“Nega yonogʻingga plastir yopishtirib yurasan?”

Notekis tosh yoʻldan qatʼiy qadam tashlab ketayotgan Didining orqa koʻrinishi

Tosh yoʻlda ketayotgandim, roʻparamdan kelayotgan doʻkon egasi amaki meni koʻrib toʻxtadi.

Tosh yoʻlda kimningdir savoliga bir zum toʻxtagan Didi

“Hoy, kichkintoy, oʻtgan haftada ham shunday edi — nega yonogʻingga plastir yopishtirib yurasan?”

…Bu savolni tez-tez eshitaman. Rostini aytsam, deyarli har safar.

Sayrda ham, doʻkonda ham, baʼzan liftda ham. Haha

Har gal men “Shunchaki, chiroyli-da~” deb oʻtib ketaveraman.

Yonogʻida plastir bilan dadil qadam tashlab ketayotgan Didi

Lekin bilasizmi? Bugun yurarkanman, xayolim tinmay oʻtmishga ketaverdi.

Nega olib tashlamayman? Rostdan ham chiroyli boʻlgani uchunmi?

Hmm… bu ham toʻgʻri-ku. Voy, nima boʻldi. Qadamim sekinlashib qoldi.


Oʻylay boshlasam, qadamim sekinlashadi

Baland qaragʻaylar orasidan quyosh nuri sizib tushayotgan oʻrmon yoʻlidan sekin-sekin ketayotgan Didi

Men bir oʻylay boshlasam, qadamim sekinlashadigan odatim bor.

Sekin-sekin yurib, yonogʻimdagi plastirni barmogʻim bilan sekin bosib koʻrdim.

Choʻkkalab oʻtirib, yonogʻidagi plastirni barmogʻi bilan jimgina paypaslayotgan Didi

Oʻylab qarasam, oʻsha payt ekan.

Juda kichkina paytimda. Hozirgidan ancha-ancha kichkina paytimda.


Toshga qoqilib oʻkirib yigʻlagan kun

Kichkinaligida toshga qoqilib yiqilarkan choʻchib ketgan kichkina Didi

Toshga qoqilib yiqilib tushdim. Voy!! deb.

Tizzam ham shilindi, yonogʻim ham shilindi. Men oʻkirib yigʻladim. Rostdan ham baland ovozda.

Koʻzi yoshga toʻlgan Didining ikki yonogʻini issiq qoʻllar avaylab tutayotgan sahna

Shunda issiq qoʻllar yaqinlashdi.

Ikki yonogʻimni avaylab tutdi, puf-puf deb puflab qoʻydi va mana shu yerga bitta plastir yopishtirdi.

“Hammasi tuzaldi.”

Oʻsha qoʻllar juda issiq edi. …Onamning qoʻllari.

…


Yukini qoʻymaydigan chumolini koʻrdim

Daraxt tagida saf tortib ketayotgan chumolilarni choʻkkalab oʻtirib kuzatayotgan Didi

Voy. Chumoli ekan.

Daraxt tagida chumolilar saf tortib ketayotgan ekan.

Bittasi oʻzining tanasidan kattaroq narsani koʻtarib ketyapti — voy-boʻy!! Uni qanday koʻtaryapti oʻzi?

Bir zum choʻkkalab oʻtirib qaradim. Chumoli sira qoʻyib yubormas ekan.

Ogʻirdir-ku. A? Qoʻymayapti. Oxirigachami?

Voy.

Barglar orasidan quyilayotgan quyosh nuriga qarab, nimanidir anglagan ifoda bilan turgan Didi

Men ham shunday ekanman-da.

Oʻrnimdan turib yana yurdim.

Yonogʻimga qoʻlimni tekkizdim. Plastir oʻsha yerda edi. Doim oʻsha yerda edi.


Shuning uchun olib tashlamayman

Yonogʻidagi plastirni yana bir bor jimgina silab jilmayayotgan Didi

Ha, shuning uchun olib tashlamayman.

Men yiqilganimda kimdir menga “Hammasi tuzaldi” deb aytgani.

Mana shu yerga, shunday yopishib turibdi-ku.

Demak, olib tashlashga hech sabab yoʻq.

Yorqin jilmayib qoʻl silkiyotgan Didi

Olib tashlamayman. Bu mening faxrim-ku.

Ihihi~

Yana qadamni katta tashlab sayr yoʻlining narigi tomoniga ketayotgan Didining silueti

Men yana qadamni katta-katta tashladim.

Dup, dup, dup.

Shamol boyagidan bir oz yoqimliroq edi.


100+
3D kontent
30
Qoʻllab-quvvatlanadigan tillar
ZERO
Reklamasiz taʼlim

Didi va doʻstlarining hikoyasi ichiga kirib koʻrasanmi?

WAGZAK JUMP — sakrab kir, dunyo ichiga


Koʻp beriladigan savollar

Q. Didi nega yonogʻidagi plastirni olib tashlamaydi?

Didi uchun plastir shunchaki jarohatni yopadigan narsa emas. Kichkinaligida yiqilib yigʻlaganda ikki yonogʻini avaylab tutib “Hammasi tuzaldi” degan onasining issiq qoʻllari oʻsha yerda saqlanadi. Shuning uchun Didi plastirni oʻz faxri deb biladi va olib tashlamaydi.

Q. Bu hikoya bolaga qanday maʼno berishi mumkin?

Qadrli xotiralar koʻzga koʻrinmasa ham qalbda uzoq qolishini ohista aytib beradi. Didi yukini oxirigacha koʻtarib ketayotgan chumoliga qarab oʻzini eslagani kabi, bola ham sevgi bilan olgan xotiralari uni himoya qiladigan kuchga aylanishini tabiiy his qiladi.

Q. WAGZAK JUMP’da Didiga oʻxshagan qahramonlar bilan uchrashsa boʻladimi?

Ha. WAGZAK JUMP’da Didi va uning doʻstlari paydo boʻlib, bola bilan birga dunyo ichiga sakraydi. Reklamasiz, 30 ta tilda 100 dan ortiq 3D kontentdan zavqlanib, hikoya bilan taʼlimni bir vaqtda uchratish mumkin.


Bugungi sayr hikoyasi tugadi! Keyingi safar yana qiziqarli hikoya bilan kelaman. Hurmat bilan, Didi.

Blog