Didinin gəzintisi — plastırı ilə fəxr edən uşaq
Didinin gəzintisi — plastır niyə mənim qürurumdur
Didinin yanağında həmişə bir plastır olur. “Niyə çıxarmırsan?” sualını hər dəfə eşidir, amma Didi sadəcə gülümsəyib keçib gedir.
Küləyi xoş bir gündə gəzərkən Didi balaca vaxtının xatirəsini yadına salır. Yıxılıb hönkür-hönkür ağladığı gün və iki yanağını tutan isti əllər.
Plastırı çıxarmamasının əsl səbəbi nədir — Didi ilə birlikdə yavaş-yavaş addımlayıb öyrənək.
Küləyi xoş bir gündə gəzintiyə çıxdım
Naharı da ləzzətlə yedim və evin qabağına gəzintiyə çıxdım.
Bu gün gəzə-gəzə mən — Didi — özüm haqqımda bir az danışım.
Elə də böyük məsələ deyil… amma nədənsə bu gün danışmaq istədim.
Naharı həddindən artıq çox yedim. Hihi, nənəmin yeməyinin qabağında iştahamı heç cür saxlaya bilmirəm.
Ona görə yemək həzm olsun deyə çıxdım. Yoxsa elə hey yuxum gəlir.
Nə isti, nə soyuq — burnunun ucunu qıdıqlayan, elə belə küləkli bir gün.
Belə gündə əhvalım yaxşı olur və addımlarımı iri-iri atmaq istəyirəm.
Tap, tap, tap.
“Niyə yanağına plastır yapışdırıb gəzirsən?”
Daş yolla gedirdim, qarşıdan gələn mağaza sahibi əmi məni görüb dayandı.
“Ay balaca, keçən həftə də belə idi — niyə yanağına plastır yapışdırıb gəzirsən?”
…Bu sualı tez-tez eşidirəm. Düzünü desəm, demək olar hər dəfə.
Gəzəndə də, marketdə də, bəzən liftdə də. Haha
Hər dəfə mən “Sadəcə, yaraşır da~” deyib keçib gedirəm.
Amma bilirsiniz nə var? Bu gün gedə-gedə fikrim elə hey keçmişə qayıdırdı.
Niyə çıxarmıram? Doğrudan da yaraşdığı üçünmü?
Hmm… bu da düzdür ha. Vay, nə oldu. Addımlarım yavaşlayır.
Fikirləşməyə başlayanda addımlarım yavaşlayır
Mən bir fikirləşməyə başlasam, addımlarım yavaşlayan bir vərdişim var.
Yavaş-yavaş gedə-gedə yanağımdakı plastıra barmağımla yüngülcə toxundum.
Fikirləşəndə gördüm ki, elə o vaxt imiş.
Lap balaca olanda. İndikindən qat-qat balaca olanda.
Daşa ilişib hönkür-hönkür ağladığım gün
Daşa ilişib yıxıldım. Vay!! deyə.
Dizim də sıyrıldı, yanağım da sıyrıldı. Mən hönkür-hönkür ağladım. Doğrudan da bərkdən.
Amma onda isti əllər yaxınlaşdı.
İki yanağımı tutdu, püf-püf deyib üfürdü və düz bura bir plastır yapışdırdı.
“Hamısı sağaldı.”
O əllər doğrudan da çox isti idi. …Anamın əlləri.
…
Yükünü yerə qoymayan qarışqa gördüm
Oho. Qarışqadır.
Ağacın dibində qarışqalar cərgə ilə gedirdi.
Biri öz bədənindən böyük bir şey daşıyırdı — vay! Onu axı necə qaldırır?
Bir az çöməlib baxdım. Qarışqa heç cür yerə qoymurdu.
Ağırdır axı. Hə? Qoymur ha. Lap sonacanmı?
Aha.
Mən də elə beləyəm ki.
Ayağa qalxıb yenidən yeridim.
Yanağıma əlimi toxundurdum. Plastır orada idi. Həmişə orada olub.
Ona görə çıxarmıram
Hə, ona görə çıxarmıram.
Mən yıxılanda kiminsə mənə “Hamısı sağaldı” deməsi.
O, elə burada, beləcə yapışıb qalıb axı.
Deməli, çıxarmağa heç bir səbəb yoxdur.
Çıxarmayacağam. Bu, mənim qürurumdur axı.
Hihihi~
Mən yenidən addımlarımı iri-iri atdım.
Tap, tap, tap.
Külək bayaqkından bir az da xoş idi.
Didi və dostlarının hekayəsinin içinə girmək istəyirsən?
WAGZAK JUMP — tullanıb dünyanın içinə
Tez-tez verilən suallar
Q. Didi niyə yanağındakı plastırı çıxarmır?
Didi üçün plastır sadəcə yaranı örtən bir şey deyil. Balaca vaxtı yıxılıb ağlayanda iki yanağını tutub “Hamısı sağaldı” deyən anasının isti əlləri orada saxlanılır. Ona görə Didi plastırı öz qüruru sayır və çıxarmır.
Q. Bu hekayə uşağa hansı mənanı verə bilər?
Qiymətli xatirələrin gözlə görünməsə də ürəkdə uzun müddət qaldığını incəliklə çatdırır. Didi yükünü sonacan daşıyan qarışqaya baxıb özünü xatırladığı kimi, uşaq da sevgi ilə aldığı xatirələrin onu qoruyan gücə çevrildiyini təbii şəkildə hiss edə bilər.
Q. WAGZAK JUMP-da Didi kimi personajlarla görüşmək olarmı?
Bəli. WAGZAK JUMP-da Didi və dostları peyda olub uşaqla birlikdə dünyanın içinə tullanır. Reklamsız, 30 dildə 100-dən çox 3D kontentdən zövq alaraq hekayə ilə təhsili eyni vaxtda görmək olar.
Bugünkü gəzinti hekayəsi bitdi! Növbəti dəfə yenə maraqlı hekayə ilə gələcəyəm. Hörmətlə, Didi.