Didi-гийн зугаалга — наалтаараа бахархдаг хүүхэд
Didi-гийн зугаалга — наалт яагаад миний бахархал болсон тухай
Didi-гийн хацар дээр үргэлж нэг наалт байдаг. “Яагаад авахгүй байгаа юм?” гэсэн асуултыг байнга сонсдог ч Didi зүгээр инээмсэглээд өнгөрдөг.
Салхи сайхан өдөр зугаалж явахдаа Didi бяцхан байхынхаа дурсамжийг санана. Унаад цурхиран уйлсан тэр өдөр, хоёр хацрыг нь тэвэрсэн дулаахан гар.
Наалтаа авдаггүй жинхэнэ шалтгаан юу болохыг Didi-тэй хамт алгуурхан алхаж олж мэдье.
Салхи сайхан өдөр зугаалгаар гарлаа
Өдрийн хоолоо ч амттай идсэн тул гэрийнхээ өмнүүр зугаалгаар гарлаа.
Өнөөдөр зугаалж явахдаа би, Didi, өөрийнхөө тухай жаахан ярья.
Тийм ч онцгой юм биш ээ… гэхдээ яагаад ч юм өнөөдөр ярих юм санагдчихлаа.
Өдрийн хоолоо хэтэрхий их идчихэж. Хи хи, эмээгийн хоолны амтыг мэдэрвэл хоолны дуршилаа барьж ядмаар.
Тиймээс хоол шингээх гэж ч гарсан юм. Тэгэхгүй бол байн байн нойр хүрдэг юм.
Халуун ч биш, хүйтэн ч биш, хамрын үзүүр гижигдмээр тийм салхитай өдөр.
Ийм өдөр сэтгэл сайхан байдаг болохоор хөлөө том томоор алхуулна.
Тон, тон, тон.
“Яагаад хацар дээрээ наалт наагаад явдаг юм бэ?”
Чулуун замаар алхаж явтал урдаас ирж явсан дэлгүүрийн эзэн авга ах намайг хараад зогсов.
“Хөөе хүүхэд минь, өнгөрсөн долоо хоногт ч тэр, яагаад хацар дээрээ наалт наагаад явдаг юм бэ?”
…Энэ бол байнга сонсдог асуулт. Үнэндээ бараг болгонд нь сонсдог.
Зугаалж явахад ч, дэлгүүрт ч, хааяа цахилгаан шатанд ч. Хэ хэ
Тэр болгонд би “Зүгээр л гоё харагдаад л~” гээд шууд өнгөрч оддог.
Гэхдээ энэ юу гэж. Өнөөдөр алхаж явахдаа өнгөрснөө байн байн санаж эхэллээ.
Яагаад авдаггүй юм бол? Үнэхээр гоё харагддаг учраас уу?
Хмм… тэр нь ч зөв л дөө. Аа, юу байна аа. Хөл маань байн байн удааширч байна.
Бодол эхлэхээр алхаа маань удааширдаг
Би нэг бодож эхэлбэл алхаа маань удааширдаг зуршилтай.
Алгуурхан алхаж явахдаа хацар дээрх наалтаа гараараа тоншиж үзлээ.
Бодоод байхад тэр үед байсан юм.
Маш бяцхан байхад. Одоогийнхоос хамаагүй, хамаагүй бяцхан байхад.
Чулуунд бүдэрч цурхиран уйлсан өдөр
Чулуунд бүдэрчихээд унасан. Аяа!! гээд.
Өвдөг ч хуулагдаж, хацар ч хуулагдаж. Би цурхиран уйллаа. Үнэхээр чанга.
Гэтэл тэр үед дулаахан гар ойртож ирэв.
Хоёр хацрыг минь тэвэрч, үү үү гэж үлээж өгөөд энд нэг наалт наагаад өгсөн.
“Бүгд эдгэчихлээ.”
Тэр гар үнэхээр дулаахан байсан юм. …Манай ээжийн гар.
…
Ачаагаа буулгадаггүй шоргоолж харлаа
Өө. Шоргоолж байна.
Модны доогуур шоргоолж эгнэж яваад байх нь.
Нэг нь биеэсээ том юм үүрч яваа — юун гэж!! Тэрийг чинь яаж үүрээд байгаа юм бэ?
Түр бөхийж суугаад харлаа. Шоргоолж огт буулгахгүй юм.
Хүнд байх шүү дээ. Ээ? Буулгахгүй юм байна. Эцсээ хүртэл үү?
Аа.
Би ч бас тийм юм байна.
Би босоод дахин алхлаа.
Хацартаа гараа хүргэж үзлээ. Наалт байлаа. Үргэлж байсан.
Тиймээс л авдаггүй юм
Тийм ээ, тиймээс л авдаггүй юм.
Намайг унасан үед хэн нэгэн надад “Бүгд эдгэчихлээ” гэж хэлсэн нь.
Тэр чинь энд ингэж наалдчихсан байгаа шүү дээ.
Тэгэхээр авах ямар ч шалтгаан алга.
Авахгүй ээ. Энэ бол миний бахархал шүү дээ.
И хи хи~
Би дахин хөлөө том томоор алхуулав.
Тон, тон, тон.
Салхи саяхныхаас арай илүү сайхан байлаа.
Didi болон найзуудынх нь түүхэн дотор орж үзэх үү?
WAGZAK JUMP — үсрээд ор, дэлхий рүү
Түгээмэл асуултууд
Q. Didi яагаад хацар дээрх наалтаа авдаггүй вэ?
Didi-д наалт бол зүгээр нэг шархыг далдлах зүйл биш. Бяцхан байхад унаад уйлж байсан Didi-гийн хоёр хацрыг тэвэрч “Бүгд эдгэчихлээ” гэж хэлсэн ээжийн дулаахан гар тэнд агуулагдсан байдаг юм. Тиймээс Didi наалтаа өөрийн бахархал гэж үзэн авдаггүй.
Q. Энэ түүх хүүхдэд ямар утга учрыг өгөх вэ?
Үнэ цэнэтэй дурсамж нүдэнд харагдахгүй ч сэтгэлд удаан үлддэгийг сонсгодог. Ачаагаа эцсээ хүртэл тээж яваа шоргоолжийг хараад Didi өөрийгөө санадаг шиг, хайрлуулсан дурсамж нь өөрийг нь хамгаалах хүч болдгийг хүүхэд аяндаа мэдэрч чадна.
Q. WAGZAK JUMP дээр Didi шиг дүрүүдтэй уулзаж болох уу?
Тийм. WAGZAK JUMP дээр Didi болон найзууд нь гарч ирэн хүүхэдтэй хамт дэлхий рүү үсэрдэг. Сурталчилгаагүйгээр 30 хэл дээр 100 гаруй төрлийн 3D контентыг сонирхож, түүх болон сургалтыг зэрэг мэдрэх боломжтой.
Өнөөдрийн зугаалгын түүх дууслаа! Дараа дахин сонирхолтой түүх авчирна аа. Хүндэтгэсэн, Didi.