Paglalakad ni Didi — Ang batang ipinagmamalaki ang kanyang benda
Paglalakad ni Didi — Kung bakit ipinagmamalaki ko ang benda ko
Laging may maliit na benda sa pisngi ni Didi. Palagi niyang naririnig ang tanong na “Bakit hindi mo tinatanggal?”, pero ngumingiti lang si Didi at dumadaan.
Sa isang mahanging araw ng paglalakad, naalala ni Didi ang panahong maliit pa siya. Ang araw na natumba siya at humagulgol, at ang mainit na mga kamay na humawak sa magkabila niyang pisngi.
Ano ang totoong dahilan kung bakit hindi niya tinatanggal ang benda? Maglakad tayo nang dahan-dahan kasama si Didi.
Sa isang mahanging araw, naglakad ako

Masarap ang tanghalian, kaya lumabas ako para maglakad sa harap ng bahay.
Ngayon, habang naglalakad, ikukuwento ko nang kaunti ang tungkol sa akin, si Didi.
Wala namang espesyal… pero sa hindi malamang dahilan, gusto kong sabihin ito ngayon.
Sobra akong kumain ng tanghalian. Hihi, talagang hindi ko kayang pigilan ang gana ko kapag si Lola ang nagluto.
Kaya lumabas ako para matunawan. Kung hindi, aantukin lang ako.

Hindi mainit, hindi malamig, at may hanging kumikiliti sa dulo ng ilong.
Sa ganitong araw, sumasaya ako kaya malalaki ang hakbang ko.
Dagundong, dagundong, dagundong.
“Bakit laging may benda sa pisngi mo?”

Naglalakad ako sa batuhang daan nang huminto ang tindero ng convenience store na papalapit sa akin.

“Hoy, iha, noong isang linggo rin, bakit laging may benda sa pisngi mo?”
…Madalas kong marinig ang tanong na ito. Sa totoo lang, halos palagi.
Kapag naglalakad, sa grocery, minsan kahit sa elevator. Haha.
Sa bawat pagkakataon, sinasabi ko lang na “Ganito lang, istilo ko ito~” tapos dumadaan na lang ako.

Pero alam mo? Ngayon, habang naglalakad ako, paulit-ulit kong naaalala ang dati.
Bakit nga ba hindi ko tinatanggal? Istilo nga ba talaga?
Hmm… tama rin naman iyon. Ay, ano nga ba. Bumabagal na naman ang lakad ko.
Kapag nagsimula akong mag-isip, bumabagal ang lakad ko

May ugali akong bumabagal ang lakad kapag nagsimula na akong mag-isip.
Habang dahan-dahan akong naglalakad, marahan kong hinaplos ng daliri ang bendang nakadikit sa pisngi ko.

Naisip ko, doon nga ito nagsimula.
Noong napakaliit ko pa. Mas maliit pa kaysa ngayon, mas maliit na maliit.
Ang araw na natisod ako sa bato at humagulgol

Natisod ako sa bato at natumba. Aray!! ang nasabi ko.
Nagasgas ang tuhod ko, nagasgas din ang pisngi ko. Humagulgol ako. Malakas na malakas talaga.

Pero sa sandaling iyon, may lumapit na mainit na kamay.
Hinawakan nito ang magkabila kong pisngi, marahang hinipan, at nilagyan ako ng isang benda dito.
“Magaling ka na.”
Napakainit talaga ng kamay na iyon. …Kamay ng nanay ko.
…
Nakakita ako ng langgam na ayaw ibaba ang dala nito

Uy. Langgam.
Sa ilalim ng puno, nakahilera ang mga langgam na naglalakad.
May isang bitbit ang mas malaki pa sa katawan niya— grabe!! Paano niya kaya nabubuhat iyon?
Sandali akong yumuko at tumingin. Hindi talaga ibinaba ng langgam ang dala niya.
Mabigat siguro iyon. Ha? Hindi pa rin ibinababa. Hanggang dulo?
Ah.

Ganoon din pala ako.
Tumayo ako at nagpatuloy sa paglalakad.
Hinawakan ko ang pisngi ko. Nandoon ang benda. Nandoon ito palagi.
Kaya hindi ko ito tinatanggal

Oo, kaya hindi ko ito tinatanggal.
Noong natumba ako, may nagsabi sa akin ng “Magaling ka na.”
Iyon ang nakadikit dito ngayon.
Kaya wala akong dahilan para tanggalin ito.

Hindi ko ito tatanggalin. Ito kasi ang ipinagmamalaki ko.
Hehehe~

Muli akong humakbang nang malalaki.
Dagundong, dagundong, dagundong.
Mas masarap pa sa kanina ang hangin.
Gusto mo bang pumasok sa kwento nina Didi at ng mga kaibigan niya?
WAGZAK JUMP — Tumalon Papasok sa Mundo
Mga Madalas Itanong
Q. Bakit hindi tinatanggal ni Didi ang bendang nakadikit sa pisngi niya?
Para kay Didi, hindi lang pantakip sa sugat ang benda. Nakapaloob doon ang mainit na kamay ng nanay niya na humawak sa magkabilang pisngi ng umiiyak na maliit na Didi at nagsabing “Magaling ka na.” Kaya itinuturing ni Didi na pagmamalaki niya ang benda at hindi niya ito tinatanggal.
Q. Anong kahulugan ang maibibigay ng kwentong ito sa isang bata?
Ipinapakita nito na ang mahahalagang alaala ay nananatili nang matagal sa puso kahit hindi nakikita ng mata. Tulad ng pag-alala ni Didi sa sarili niya habang pinapanood ang langgam na hanggang dulo ay hindi ibinababa ang dala nito, madaling mararamdaman ng bata na ang alaala ng pagmamahal ang nagiging lakas na nagbabantay sa kanya.
Q. Makikilala ba sa WAGZAK JUMP ang mga karakter na tulad ni Didi?
Oo. Sa WAGZAK JUMP, lumalabas si Didi at ang mga kaibigan niya at sabay silang tumatalon papasok sa mundo kasama ang bata. Walang ads, at habang tinatamasa ang mahigit 100 3D na nilalaman sa 30 wika, sabay na makakasalubong ang kwento at ang pagkatuto.
Tapos na ang kwento ng paglalakad ngayon! Sa susunod, may dala na naman akong masayang kwento. Mula kay Didi.
