मुलं म्हणजे स्पंज — जे दिसतं, ते सगळं शोषून घेतात

दिवसभर घरात माझ्या बाळासोबत घालवलेला तो सुट्टीचा दिवस होता.

अंगभर खेळवण्यात आणि घाईघाईने घरकाम उरकण्यात दमून,
बाळ थोडा वेळ एकटं खेळत असताना मी त्याच्या शेजारीच धप्पकन आडवी झाले.

पण बाळानं खेळ थांबवला, आणि माझ्याकडे रांगत यायला लागलं.
हिहि, माझ्याकडेच येतंय — असं वाटून वाट पाहत होते, तेवढ्यात

अरे..?

माझ्याकडे नाही, माझ्या शेजारी पडलेल्या फोनकडे येत होतं.

फोनच्या स्क्रीनवर टकटक करत, चाचपडत बसलं.

मी फोन हाताळते तसंच्या तसं ते नक्कल करत होतं.

कुणी शिकवलं नव्हतं; पण आई फोनवर खरेदी कशी करते, मैत्रिणींशी मेसेंजरवर कशी बोलते, व्हिडिओ बघत कशी विश्रांती घेते — हे सगळं ते शेजारी बसून बघत होतं. (feat. बंडुरा यांचं सामाजिक अध्ययन)

फोनवर फिरणारा मोठ्यांचा हात बाळ इतका वेळ बघत होतं म्हणजे!
थोडं आपलं गुपित पकडलं गेल्यासारखं? ;)

म्हणतात की, बाळाच्या मेंदूतलं बक्षीस-वर्तुळ वारंवार मिळणाऱ्या उद्दीपनांनुसारच वाढत जातं. (feat. ABCD Study)

अडचण फोन वापरणं ही नाही, तर बाळ कोणत्या उद्दीपनांसमोर आहे ही आहे — म्हणजे बाळ ज्यांना बघतंय ते मी आणि आपण.

आज फक्त एकच गोष्ट करून बघूया?
एकदाच स्वतःकडे लक्ष द्या: बाळासमोर मी फोन कधी उचलते!

खरेदी आणि फोनवर करावीच लागणारी कामं बाळ झोपल्यावर केली तर कितीतरी बरं.
बाळासोबत असताना बाळाच्या डोळ्यांत बघणं — हा माझा अलीकडचा निश्चय!
अर्थात 100% जमणं अवघडच आहे.... lol

पुढच्या लेखात, बाळाचं शरीर स्वतःच तयार करणाऱ्या नैसर्गिक हार्मोन्सबद्दल एकत्र बघूया.
डोपामिन, सेरोटोनिन, ऑक्सिटोसिन, एंडॉर्फिन, मेलाटोनिन.

प्रत्येक हार्मोनसाठी, आजच बाळासोबत खेळता येईल असा खेळही सांगेन!
मन आणि शरीर असलं की झालं!

आज, बाळासमोर फोनकडे जाणारा आपला हात एकदा जाणवून बघा.
जाणीव होण्यापासूनच आपली वाढ सुरू होते.