พอก้าวเข้าป่า รสของอากาศก็เปลี่ยนไปเลย

💡 เรื่องนี้เป็นเรื่อง —
Didi เดินเข้าป่าคนเดียวและเงียบ ๆ จ้องดูต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
ต้นไม้สร้างอากาศบริสุทธิ์ได้อย่างไร ในต้นไม้ที่ถูกตัดมีอะไรซ่อนอยู่ — ทีละเรื่อง เธอได้เรียนรู้
จบลงด้วยการขอบคุณต้นไม้ นี่คือบันทึกสังเกตป่าของ Didi

ตอนที่ก้าวเท้าเข้าปากทางป่า

Didi ยืนที่ปากทางป่า กางแขนสองข้างและสูดลมหายใจลึก ๆ

พอก้าวเท้าหนึ่งเข้าไปที่ปากทางป่า รสของอากาศก็เปลี่ยนไปเลย

กลิ่นที่ฉันไม่เคยได้กลิ่นในเมือง กลิ่นดินชื้น ๆ ที่มีกลิ่นหญ้าเขียวสด ๆ ปนนิด ๆ — กลิ่นแบบนั้นเลย

โดยไม่รู้ตัว ฉันกางแขนสองข้างกว้าง ๆ แล้วสูดลมหายใจลึก ๆ ปลายจมูกรู้สึกเย็นสบาย โอ้ สบายจัง

วันนี้ฉันมาคนเดียว ไม่มีเพื่อน ๆ ฉันมาเพื่อค่อย ๆ มองดูป่าแห่งนี้

ใต้เท้าใบไม้แห้งดังกรอบแกรบ เหนือศีรษะแสงลอดผ่านใบไม้ตกลงมาเป็นชิ้น ๆ


หยุดยืนใต้ต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุด

Didi เงยคอจนสุดมองยอดต้นไม้ที่สูงตระหง่าน

เดินไปเรื่อย ๆ ฉันก็หยุดอยู่หน้าต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดต้นหนึ่ง

เงยคอจนสุดก็ยังมองไม่เห็นยอด ลำต้นนั้น ต่อให้กางแขนทั้งสองไปกอด ก็ยังขาดไปอีกตั้งเยอะ

ฉันค่อย ๆ วางฝ่ามือบนเปลือกที่ขรุขระ สากสาก เย็น และแข็งแกร่ง

ในนี้มีความลับอะไรซ่อนอยู่นะ พอสงสัยก็อดทนไม่ไหวเลย ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ

ฉันเปิดเรื่อง "ต้นไม้นั้นมีค่ามากจริง ๆ" ใน WAGZAK JUMP เพราะอยากดูต้นไม้ใกล้ ๆ มากขึ้น


ต้นไม้ที่หายใจเข้าและออก

หน้าจอแสดงต้นไม้ดูดคาร์บอนไดออกไซด์สีคล้ำเข้าไปและพ่นออกซิเจนบริสุทธิ์ออกมา

ต้นไม้ในหน้าจอกำลังค่อย ๆ หายใจอยู่

มันดูดคาร์บอนไดออกไซด์ที่ลอยอยู่ในอากาศเข้าไป — แล้วเก็บคาร์บอนที่อยู่ภายในเอาไว้ในตัวอย่างเป็นระเบียบ

แล้วก็พ่นออกซิเจนสะอาด ๆ ออกมาอย่างนุ่มนวล

อ้าว ที่จริงต้นไม้เป็นคนสร้างอากาศนั่นเอง?

ฉันสูดลมหายใจลึก ๆ อีกครั้งหนึ่ง

ออกซิเจนที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้เพิ่งพ่นออกมา ฉันกำลังสูดเข้าไปนั่นเอง น่าทึ่งมากเลย

เมื่อกี้ที่ปากทางป่ารสของอากาศเปลี่ยนไปก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง


โต๊ะของฉันก็เคยเป็นต้นไม้มาก่อน

หน้าจอแสดงต้นไม้กลายเป็นโต๊ะ เก้าอี้ และเรือ

ต้นไม้ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ไม่ได้ให้แค่อากาศเท่านั้น

พอเลื่อนหน้าจอ ต้นไม้ก็กลายเป็นโต๊ะ กลายเป็นเก้าอี้ กลายเป็นเรือและบ้านได้อีก

คิดดูดี ๆ — โต๊ะที่บ้านฉัน เก้าอี้ที่ฉันนั่งทุกวัน ก็ทำมาจากต้นไม้ทั้งนั้นเลย

สัมผัสมันทุกวันแต่ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ทั้งหมดนี้ก็เคยเป็นต้นไม้ที่อาศัยอยู่ในป่าสักแห่งหนึ่งนี่เอง


การตัดต้นไม้จะดีหรือเปล่านะ?

หน้าจอแสดงต้นไม้แก่ที่สูงตระหง่านยืนเคียงข้างต้นไม้เล็ก ๆ ที่เพิ่งปลูกใหม่

มาถึงตรงนี้ฉันก็เริ่มเป็นห่วงนิดหน่อย

ถ้าตัดต้นไม้แบบนี้เรื่อย ๆ เพื่อทำเฟอร์นิเจอร์ ป่าก็จะว่างเปล่า อากาศก็จะแย่ลงไม่ใช่หรือ?

แต่หน้าจอก็แสดงคำตอบให้ดู

ที่จริงต้นไม้พอแก่มาก ๆ พลังในการดูดคาร์บอนไดออกไซด์และสร้างออกซิเจนก็จะค่อย ๆ อ่อนลง

เพราะฉะนั้น ต้นไม้ที่แก่มาก ๆ เลยถูกตัดมาใช้ และตรงที่นั้นก็ปลูกต้นไม้เล็ก ๆ ใหม่อีกครั้ง

ต้นไม้เล็ก ๆ เติบโตอย่างรวดเร็ว ดูดคาร์บอนไดออกไซด์มากขึ้น และพ่นออกซิเจนออกมาก็มากขึ้นด้วย

ตัดอย่างเดียวคงไม่ได้ แต่ ถ้าตัดแล้วปลูกแล้วดูแล ป่ากลับจะยิ่งแข็งแรงขึ้น ต่างหากเล่า


ความลับที่ซ่อนอยู่ในหน้าตัดท่อนซุง

หน้าจอแสดงคาร์บอนถูกบรรจุเต็มเหมือนกระป๋องภายในหน้าตัดท่อนซุงที่ถูกตัด

แล้วคาร์บอนที่ต้นไม้สะสมไว้ทั้งชีวิตน่ะ พอถูกตัดแล้วมันไปไหนนะ?

ฉันเงียบ ๆ จ้องดูหน้าตัดท่อนซุงในหน้าจอ วงปีกลม ๆ ถูกสลักไว้แน่นมาก

ที่จริงต่อให้ตัดต้นไม้ คาร์บอนที่อยู่ภายในก็ยังถูกเก็บรักษาไว้เหมือนเดิม

ชื่อก็คือ — กระป๋องคาร์บอน!

เหมือนกับอาหารที่ถูกบรรจุไว้ในกระป๋อง ภายในต้นไม้ก็มีคาร์บอนถูกบรรจุไว้แบบนั้น

หมายความว่าโต๊ะไม้ที่บ้านฉันก็มีคาร์บอนที่ต้นไม้สมัยก่อนเคยสะสมไว้ ยังคงถูกบรรจุอยู่อย่างเงียบ ๆ จนถึงทุกวันนี้

นึกว่าเป็นแค่ท่อนไม้แข็ง ๆ แท้ ๆ ที่ไหนได้ ภายในกลับซ่อนสิ่งแบบนี้เอาไว้


เงยมองต้นไม้ใหญ่อีกครั้ง

Didi โอบกอดลำต้นไม้ใหญ่ด้วยสองแขนและเอนตัวพิงอย่างเงียบ ๆ

ฉันละสายตาจากหน้าจอแล้วเงยมองต้นไม้ใหญ่ตรงหน้าอีกครั้ง

เป็นต้นไม้ต้นเดียวกับเมื่อกี้ แต่ตอนนี้ดูแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

ต้นไม้ต้นนี้ ในวินาทีนี้ก็กำลังขยันดูดคาร์บอนไดออกไซด์ และกำลังสร้างออกซิเจนเพื่อมอบให้ฉัน

แล้วในอนาคตอันไกลโพ้นเมื่อมันแก่ตัวลง บางทีอาจกลายเป็นโต๊ะหรือเก้าอี้ของใครสักคน โดยยังคงโอบคาร์บอนเอาไว้ภายในให้แน่น

ตอนที่ยังมีชีวิต และแม้แต่หลังจากถูกตัดแล้ว ต้นไม้ก็ยังคงให้บางสิ่งบางอย่างกับเราอยู่เสมอ


ต้นไม้จ๋า ขอบคุณนะ

Didi โบกมือทักทายต้นไม้ใหญ่ขณะเดินออกจากป่า

ฉันวางฝ่ามือบนลำต้นที่สากของต้นไม้อีกครั้งหนึ่ง

แล้วก็ทักทายเบา ๆ "ขอบคุณที่สร้างอากาศบริสุทธิ์ให้นะ เธอมีค่าจริง ๆ เลย"

ต้นไม้คงไม่ได้ยินหรอก แต่ไม่เป็นไรหรอก

ขณะเดินออกจากป่าฉันหันกลับไปมองอีกครั้ง ต้นไม้ใหญ่ยังคงอยู่ที่เดิม ใบไหวเอนไปมาเบา ๆ

คราวหน้าถ้าไปสวนแถวบ้าน ฉันก็จะลองค่อย ๆ เอามือแตะต้นไม้ตรงนั้นดู พวกเธอก็คงยุ่งกับการสร้างออกซิเจนใช่ไหม โฮะโฮะ


100+
คอนเทนต์ 3D
30
ภาษาที่รองรับ
ZERO
เรียนรู้ปราศจากโฆษณา


▶ หน้าจอ AR ตัวจริงของ WAGZAK JUMP

ความลับของป่าที่ Didi ได้พบ มาสัมผัสด้วยตัวเองผ่าน AR

อยากไปพบต้นไม้ใหญ่ในป่าด้วยตัวเองไหม?

WAGZAK JUMP — กระโดดเข้าสู่ในโลก


คำถามที่พบบ่อย

Q. ต้นไม้สร้างอากาศบริสุทธิ์ได้อย่างไร?

ต้นไม้ดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศ เก็บคาร์บอนไว้ภายในลำต้น และปล่อยออกซิเจนกลับสู่อากาศ เพราะเหตุนี้เราจึงสามารถสูดอากาศบริสุทธิ์ได้เพราะต้นไม้ โดยเฉพาะต้นไม้เล็ก ๆ ที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วจะดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้มากกว่า และสร้างออกซิเจนก็ได้มากกว่าด้วย

Q. การตัดต้นไม้เป็นเรื่องไม่ดีเสมอไปหรือเปล่า?

ไม่ใช่เสมอไป ต้นไม้พอแก่มาก ๆ ความสามารถในการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ก็จะค่อย ๆ ลดลง เพราะฉะนั้น ถ้าตัดต้นไม้แก่เพื่อทำเฟอร์นิเจอร์หรือบ้าน แล้วปลูกและดูแลต้นไม้เล็กใหม่ในที่นั้น ป่าจะกลับยิ่งแข็งแรงขึ้น สิ่งที่สำคัญคือ ไม่ใช่แค่ตัดอย่างเดียว แต่ต้องปลูกและดูแลควบคู่กันไป วงจรของการตัดและการปลูกที่หมุนเวียนแบบนี้เรียกว่าวงจรป่าไม้แบบยั่งยืน

Q. 'กระป๋องคาร์บอน' หมายความว่าอย่างไร?

คาร์บอนที่ต้นไม้ดูดซับไว้ในขณะที่ยังมีชีวิตจะถูกเก็บไว้ภายในลำต้น และแม้จะตัดต้นไม้แล้ว คาร์บอนนั้นก็ยังถูกเก็บรักษาเหมือนเดิม เหมือนอาหารที่บรรจุอยู่ในกระป๋อง เพราะฉะนั้น ในโต๊ะหรือเก้าอี้ที่ทำจากไม้ก็มีคาร์บอนที่ต้นไม้นั้นเคยสะสมไว้บรรจุอยู่เหมือนเดิม ลองหาของที่ทำจากไม้ในบ้านและสำรวจดูพร้อมพูดว่า "ในนี้ก็มีคาร์บอนบรรจุอยู่นี่นา!"


คราวหน้าจะนำเรื่องสนุก ๆ มาเล่าใหม่อีกนะ จาก Didi ค่ะ

บล็อก