காட்டுக்குள் கால் வைத்ததும், காற்றின் சுவையே மாறிவிட்டது
Didi தனியாகக் காட்டுக்குள் சென்று ஒரு பெரிய மரத்தை அமைதியாக உற்றுப் பார்க்கிறாள்.
மரம் எப்படித் தூய்மையான காற்றை உருவாக்குகிறது, வெட்டப்பட்ட மரத்துக்குள் என்ன ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை ஒவ்வொன்றாகத் தெரிந்துகொள்கிறாள்.
மரத்துக்கு நன்றி சொல்லி முடியும், Didi யின் காட்டுக் கள ஆய்வு நாட்குறிப்பு இது.
காட்டு வாசலில் ஒரு அடி வைத்த கணம்
காட்டு வாசலில் ஒரு அடி வைத்தேன், காற்றின் சுவையே சட்டென்று மாறிவிட்டது.
நகரத்தில் ஒருபோதும் முகர்ந்திராத வாசனை. ஈரமான மண் வாசனையுடன் பச்சைப் புல்லின் மணம் சற்றே கலந்த, அப்படியொரு வாசனை.
தெரியாமலேயே இரு கைகளையும் அகல விரித்து ஆழமாக மூச்சை இழுத்தேன். மூக்கு நுனி குளிர்ந்து போகிறதே, ஆஹா, நல்லா இருக்கு.
இன்று நான் மட்டும்தான். நண்பர்கள் இல்லாமல், இந்தக் காட்டை மெதுவாக உற்றுப் பார்க்கலாம் என்று வந்திருக்கிறேன்.
காலுக்குக் கீழே உதிர்ந்த இலைகள் சரசரக்கின்றன. தலைக்கு மேலே இலைகளுக்கு இடையே ஒளி துண்டு துண்டாக உதிர்கிறது.
மிகப் பெரிய மரத்தின் கீழ் நின்றுவிட்டேன்
அப்படி நடந்துகொண்டிருக்கும்போது மிகப் பெரிய ஒரு மரத்துக்கு முன்னால் நின்றேன்.
கழுத்தை எவ்வளவு சாய்த்தாலும் உச்சி தெரியவில்லை. அடிமரத்தை இரு கைகளாலும் கட்டிப்பிடித்தாலும் நிறையக் குறைகிறது.
கரடுமுரடான பட்டையில் உள்ளங்கையை அமைதியாக வைத்துப் பார்த்தேன். சொரசொரவென்று, குளிர்ச்சியாகவும் உறுதியாகவும் இருக்கிறது.
இதற்குள் என்ன ரகசியம் இருக்குமோ. ஆர்வம் வந்துவிட்டால் பொறுக்க முடியாதவள் நான்தானே.
WAGZAK JUMP இல் "மரம் உண்மையிலேயே விலைமதிப்பற்றது" என்பதை எட்டிப் பார்த்தேன். மரத்தை இன்னும் அருகில் பார்க்க வேண்டும் என்று.
மூச்சை இழுத்து விடும் மரம்
திரையில் இருக்கும் மரம் மெதுவாக மூச்சு விடுகிறது.
காற்றில் மிதக்கும் கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி இழுத்துக்கொண்டு, அதற்குள் இருக்கும் கார்பனைத் தன் உடலுக்குள் ஒழுங்காக அடுக்கி வைத்துக்கொள்கிறது.
பிறகு தூய்மையான ஆக்சிஜனை மீண்டும் ஹூ என்று வெளியே அனுப்புகிறது.
ஆஹா, மரம்தான் காற்றை உருவாக்குகிறதா?
நான் மீண்டும் ஒருமுறை ஆழமாக மூச்சை இழுத்தேன்.
இப்போதுதான் இந்தப் பெரிய மரம் வெளியிட்ட ஆக்சிஜனைத்தான் நான் உள்ளிழுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன். எவ்வளவு அதிசயம்!
கொஞ்ச நேரம் முன்பு காட்டு வாசலில் காற்றின் சுவை மாறியதும் இதனால்தான்.
என் மேசையும் முதலில் மரமாகத்தான் இருந்திருக்கு
மரம் உயிரோடு இருக்கும்போது காற்றை மட்டும் தருவதில்லையாம்.
திரையை நகர்த்தியதும் மரம் மேசையாகிறது, நாற்காலியாகிறது, கப்பலும் வீடும்கூட ஆகிறது பாருங்கள்.
அப்படிப் பார்த்தால் எங்கள் வீட்டு மேசையும், நான் தினமும் உட்காரும் அந்த நாற்காலியும் எல்லாமே மரத்தால் செய்தவைதானே.
தினமும் தொட்டுக்கொண்டிருந்தும் ஒருமுறைகூட யோசித்ததில்லை. இவை எல்லாம் எங்கோ ஒரு காட்டில் வாழ்ந்த மரங்களாகத்தான் இருந்திருக்கின்றன.
மரத்தை வெட்டினால் பரவாயில்லையா?
இங்கே எனக்குக் கொஞ்சம் கவலையாக இருந்தது.
மரத்தை இப்படி மனம்போனபடி வெட்டி மரச்சாமான்கள் செய்தால், காடு காலியாகிக் காற்றும் கெட்டுப் போகாதா?
ஆனால் திரையே பதிலைக் காட்டியது.
மரமும் மிகவும் முதிர்ந்துவிட்டால் கார்பன் டை ஆக்சைடை உள்ளிழுத்து ஆக்சிஜனை உருவாக்கும் சக்தி கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்துவிடுகிறதாம்.
அதனால்தான் முற்றிலும் முதிர்ந்த மரத்தை வெட்டிப் பயன்படுத்தி, அந்த இடத்தில் இளமரத்தை மீண்டும் நடுகிறார்கள்.
இளமரம் வளர வளர கார்பன் டை ஆக்சைடை அதிகமாகக் குடிக்கிறது, ஆக்சிஜனையும் அதிகமாக வெளியிடுகிறது.
வெட்டுவது மட்டும் செய்தால் ஆகாது, ஆனால் வெட்டிவிட்டு மீண்டும் நட்டுப் பராமரித்தால் காடு இன்னும் ஆரோக்கியமாகிறது என்பது புரிந்தது.
மரக்கட்டையின் வெட்டுமுகத்துக்குள் ஒளிந்த ரகசியம்
அப்படியானால் மரம் வாழ்நாள் முழுவதும் சேர்த்து வைத்த அந்தக் கார்பன், வெட்டப்பட்டதும் எங்கே போகும்?
நான் திரையில் இருந்த மரக்கட்டையின் வெட்டுமுகத்தை அமைதியாக உற்றுப் பார்த்தேன். வட்ட வட்டமான ஆண்டு வளையங்கள் நெருக்கமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன.
ஆனால் மரத்தை வெட்டினாலும், அதற்குள் இருக்கும் கார்பன் அப்படியே பாதுகாக்கப்படுகிறதாம்.
பெயர் சூட்டினால், கார்பன் டின்!
டின்னுக்குள் உணவு அடைக்கப்பட்டிருப்பது போலவே, மரத்துக்குள் கார்பன் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
அதாவது எங்கள் வீட்டு அந்த மர மேசைக்குள்ளும், முன்பு வாழ்ந்த மரம் சேர்த்து வைத்த கார்பன் இப்போதும் அமைதியாக இருக்கிறது.
வெறும் கெட்டியான மரத்துண்டு என்றுதான் நினைத்திருந்தேன், அதற்குள் அப்படியொன்று ஒளிந்திருந்திருக்கிறதே.
மீண்டும் பெரிய மரத்தை நிமிர்ந்து பார்த்தபடி
திரையிலிருந்து கண்ணை எடுத்து, கண்முன்னே இருந்த அந்தப் பெரிய மரத்தை மீண்டும் நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.
சற்று முன்பு பார்த்த அதே மரம்தான், ஆனால் இப்போது முற்றிலும் வேறாகத் தெரிகிறது.
இந்த மரம் இந்தக் கணத்திலும் சுறுசுறுப்பாகக் கார்பன் டை ஆக்சைடைக் குடித்துக்கொண்டு, எனக்குத் தரும் ஆக்சிஜனை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறதே.
அப்படியே ரொம்பக் காலம் கழித்து முதிர்ந்தபிறகு, யாருடைய மேசையாகவோ நாற்காலியாகவோ மாறி அதற்குள் கார்பனை இறுக்கமாகச் சுமந்துகொண்டிருக்கும் அல்லவா.
உயிரோடு இருக்கும்போதும், வெட்டப்பட்ட பிறகும், மரம் நமக்கு ஏதோ ஒன்றைத் தொடர்ந்து தந்துகொண்டே இருந்திருக்கிறது.
மரமே, நன்றி
நான் சொரசொரப்பான மர அடிமரத்தில் உள்ளங்கையை மீண்டும் ஒருமுறை வைத்தேன்.
பிறகு மெல்லிய குரலில் சொன்னேன். "தூய்மையான காற்றை உருவாக்கித் தந்ததற்கு நன்றி. நீ உண்மையிலேயே விலைமதிப்பற்றவன்."
மரம் கேட்டிருக்க வாய்ப்பில்லைதான், இருந்தாலும் பரவாயில்லையே.
காட்டைவிட்டு வெளியேறும்போது இன்னொரு முறை திரும்பிப் பார்த்தேன். பெரிய மரம் அதே இடத்தில் அப்படியே, இலைகளை மெல்ல அசைத்துக்கொண்டிருந்தது.
அடுத்த முறை ஊர்ப் பூங்காவுக்குப் போனால், அங்கிருக்கும் மரங்களுக்கும் அமைதியாக ஒருமுறை கை வைக்க வேண்டும். நீங்களும் ஆக்சிஜன் உருவாக்கப் பிஸியாக இருக்கிறீர்கள் இல்லையா? ஹோ ஹோ.
▶ WAGZAK JUMP நிஜமான AR திரை
Didi சந்தித்த காட்டின் ரகசியத்தை AR-ல் நேரடியாகச் சந்திப்போம்
← பக்கவாட்டில் தள்ளிப் பாருங்கள்
காட்டுக்குள் இருக்கும் பெரிய மரத்தை நீங்களே சந்திக்கப் போகிறீர்களா?
WAGZAK JUMP — குதித்து உலகத்துக்குள்
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
Q. மரம் எப்படித் தூய்மையான காற்றை உருவாக்குகிறது?
மரம் காற்றில் உள்ள கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சி, அதற்குள் இருக்கும் கார்பனைத் தன் உடலில் சேமித்து, ஆக்சிஜனை மீண்டும் காற்றில் வெளியிடுகிறது. அதனால்தான் மரத்தின் அருளால் நாம் தூய்மையான காற்றை சுவாசிக்க முடிகிறது. குறிப்பாக வேகமாக வளரும் இளமரம் கார்பன் டை ஆக்சைடை அதிகமாக உறிஞ்சி ஆக்சிஜனையும் அதிகமாக உருவாக்குகிறது.
Q. மரத்தை வெட்டுவது எப்போதும் தவறானதா?
எப்போதும் அப்படி இல்லை. மரமும் மிகவும் பழையதாகிவிட்டால் கார்பன் டை ஆக்சைடை உறிஞ்சும் திறன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைகிறது. அதனால் முதிர்ந்த மரத்தை வெட்டி மரச்சாமான்களோ வீடோ செய்துவிட்டு, அந்த இடத்தில் இளமரத்தை மீண்டும் நட்டுப் பராமரித்தால் காடு இன்னும் ஆரோக்கியமாகும். முக்கியமானது என்னவென்றால் வெட்டுவது மட்டும் அல்லாமல், நடுவதையும் பராமரிப்பதையும் சேர்த்துச் செய்வதுதான். இப்படி வெட்டுவதையும் நடுவதையும் திரும்பத் திரும்பச் செய்வதை நிலைத்த வனச் சுழற்சி என்கிறோம்.
Q. "கார்பன் டின்" என்றால் என்ன?
மரம் உயிரோடு இருக்கும்போது உறிஞ்சிய கார்பன் மரத்தின் உடலுக்குள் சேமிக்கப்படுகிறது, மரத்தை வெட்டினாலும் அந்தக் கார்பன் அப்படியே பாதுகாக்கப்படுகிறது. சரியாகத் டின்னுக்குள் உணவு அடைத்து வைத்திருப்பது போல. அதனால் மரத்தால் செய்த மேசை அல்லது நாற்காலிக்குள்ளும் அந்த மரம் சேர்த்து வைத்த கார்பன் அப்படியே இருக்கிறது. வீட்டில் மரத்தால் செய்த பொருட்களைத் தேடி "இதற்குள்ளும் கார்பன் இருக்கே!" என்று கவனிக்கும் செயல்பாட்டைச் செய்து பாருங்கள்.
அடுத்த முறை மீண்டும் சுவாரஸ்யமான கதையுடன் வருவேன். இப்படிக்கு, Didi.