കടലിനടിയിൽ കണ്ട സ്വപ്നം, വിരൽത്തുമ്പുകൾ എന്താ നീലയായത്?
Didi കണ്ട ഒരു കടൽസ്വപ്നത്തിന്റെ കഥയാണിത്.
സ്വപ്നത്തിൽ കടലിനടിയിൽ വായിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് കുടുങ്ങിയ ആമയെ കണ്ടു. പിന്നെ ഭംഗിയുള്ള നീല വളയങ്ങളുള്ള നീരാളിയെ തൊടാൻ ചെന്നപ്പോൾ — അയ്യോ!
ഉറക്കമുണർന്ന Didi ശരിക്കും കടലിനെ കാക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന കഥയാണിത്.
ഹാവൂ, കൈക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല

"ഹാവൂ… ഭാഗ്യം, കൈക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല."
കണ്ണു തുറന്ന ഉടനെ ഞാൻ ആദ്യം എന്താ ചെയ്തതെന്ന് അറിയാമോ?
എന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ നോക്കി.
സ്വപ്നത്തിൽ ചെറുതും ഭംഗിയുള്ളതുമായ ഒരു നീല നീരാളിയെ തൊടാൻ പോകുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
അപ്പോഴാണ് ആരോ "അരുത്!" എന്ന് വിളിച്ചത്. അതു കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ഹൃദയം പടപടാ ഇടിച്ചു. അയ്യേ, അതൊക്കെ സ്വപ്നമായിരുന്നോ?
പുതപ്പ് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അനങ്ങാതെ കിടന്നു. തൊട്ടുമുമ്പ് കണ്ട കടലിനടിയിലെ കാഴ്ചകൾ വീണ്ടും ഓർത്തു.
സ്വപ്നം തുടങ്ങിയത് എണ്ണ പുരണ്ട കടൽക്കാക്കയിൽ നിന്ന്

സ്വപ്നം തുടങ്ങിയത് ഒരു കടൽത്തീരത്തായിരുന്നു.
തിരമാലകളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് "വാ, എന്തു സുഖം!" എന്നു കരുതുമ്പോഴാണ് തലയ്ക്കു മുകളിൽ ഒരു കടൽക്കാക്ക പാടുപെട്ട് ചിറകടിക്കുന്നത് കണ്ടത്.
ചിറകടിച്ചിട്ടും അത് വീണ്ടും വീണ്ടും താഴേക്ക് വഴുതിപ്പോയി. ശരിക്ക് പറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.
അടുത്തു ചെന്നപ്പോൾ തൂവലുകളിലെല്ലാം ഒട്ടുന്ന എന്തോ പുരണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഇത്ര സുഖമുള്ള കടലിൽ ഈ കടൽക്കാക്ക എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?
തകർന്ന കപ്പലിൽ നിന്ന് ചോർന്ന എണ്ണ തൂവലുകളിൽ ഒട്ടിയാൽ പക്ഷികളുടെ ചിറകുകൾക്ക് ഭാരം കൂടും. പിന്നെ പറക്കാൻ പറ്റില്ലത്രേ.
എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടമായി. കടലിനു മുകളിൽ ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ കടലിനടിയിൽ കുഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടാകില്ലേ?
ഞാൻ ആഴത്തിൽ ഒന്നു ശ്വാസമെടുത്ത് കടലിനടിയിലേക്ക് മുങ്ങി.
ഭംഗിയുള്ള കടലിനടിയിൽ, പക്ഷേ ആമയുടെ വായിൽ…

ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും എന്തു ഭംഗിയായിരുന്നു!
വാ, ഇവിടെ ഇപ്പോഴും നല്ല വൃത്തിയുണ്ടല്ലോ!
പല നിറങ്ങളിലുള്ള പവിഴങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ മീൻകൂട്ടങ്ങൾ എന്റെ അരികിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. വെള്ളത്തിലെ ഓളങ്ങളിൽ സൂര്യപ്രകാശം മിന്നിത്തിളങ്ങി.
അതോടെ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. അപ്പോഴാണ്.

കുറച്ചു മുന്നിലായി ഒരു ആമയെ കണ്ടു.
പക്ഷേ വായിൽ എന്തോ കുടുങ്ങി അത് ബുദ്ധിമുട്ടുകയായിരുന്നു.
അടുത്തു ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടു, അത് സുതാര്യമായ പ്ലാസ്റ്റിക്കായിരുന്നു.
വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചി ജെല്ലിഫിഷാണെന്ന് കരുതി കടിച്ചതാവും.
എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും…

എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നിയപ്പോൾ മുങ്ങാനുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു രക്ഷാപ്രവർത്തകൻ അടുത്തെത്തി.
കടലിലെ മൃഗങ്ങളെ സഹായിക്കുന്ന ആളാണത്രേ.
ആമയുടെ വായിൽ നിന്ന് പ്ലാസ്റ്റിക് പതുക്കെ എടുത്തുമാറ്റിയതും ആമ വീണ്ടും സ്വതന്ത്രമായി നീന്തിപ്പോയി!
ഹാവൂ, ആശ്വാസമായി.
വേദനിപ്പിക്കുന്ന ആളുകളുണ്ടെങ്കിലും ഇങ്ങനെ കാക്കുന്ന ആളുകളുമുണ്ടല്ലോ.
മീനിന്റെ വയറ്റിൽ ഒളിച്ചിരുന്നത്

കുറച്ചുകൂടി നീന്തിയപ്പോൾ ഒരു മീനിന്റെ വയറ്റിനുള്ളിൽ എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി കാണാൻ പറ്റി.
അതിനുള്ളിൽ നിറയെ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു തരികൾ.
അയ്യോ, ഇതെല്ലാം പ്ലാസ്റ്റിക് കഷണങ്ങളാണോ?!
നമ്മൾ ഉപയോഗിച്ച ശേഷം വലിച്ചെറിയുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക് കടലിൽ ചെറുതായി പൊടിഞ്ഞ് കുഞ്ഞു തരികളാകും.
വളരെ ചെറുതായതുകൊണ്ട് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാൻ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ മീനുകൾ അത് ഭക്ഷണമാണെന്ന് കരുതി വിഴുങ്ങുമത്രേ.
പുറമേ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്നു തോന്നിയ കടൽ ഉള്ളിൽ ഇങ്ങനെ വേദനിക്കുകയായിരുന്നു.
കുഞ്ഞു ഞണ്ടുകളെ തിരികെ വിടുന്ന കൈകൾ

അകലെ ഒരു മീൻപിടിത്ത ബോട്ടിൽ വല ഉപയോഗിച്ച് ഞണ്ടുകളെ പിടിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷേ വലയിൽ തീരെ ചെറിയ കുഞ്ഞു ഞണ്ടുകളും കുടുങ്ങി മുകളിലേക്ക് വന്നു.
അയ്യോ, ഇത്ര ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയാൽ എന്തു ചെയ്യും?
ഞാൻ പേടിയോടെ നോക്കിനിന്നു. അപ്പോൾ മീൻപിടിത്തക്കാരൻ ചേട്ടൻ കുഞ്ഞു ഞണ്ടുകളെ ഓരോന്നായി പതുക്കെ കടലിലേക്ക് തിരികെ വിട്ടു.
അവ വലുതായി വളരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുകയാണത്രേ.
കടലിലെ ഓരോ തരം ജീവിയെയും പിടിക്കാവുന്ന വലുപ്പവും പിടിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത സമയവും നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തീരെ ചെറിയ കൂട്ടുകാരെ കടലിൽ കൂടുതൽ വളരാൻ തിരികെ വിടണം.
അപ്പോഴല്ലേ കടലിലെ കൂട്ടുകാർക്ക് തുടർന്നും ജീവിക്കാൻ പറ്റൂ. ഹിഹിഹി, എനിക്കും ഇപ്പോൾ കടലിലെ നിയമങ്ങൾ കുറേശ്ശെ മനസ്സിലായി!
ഭംഗി കണ്ട് കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ, "അരുത്!"

അപ്പോഴാണ് പാറയിടുക്കിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ നീരാളി പുറത്തുവന്നത്.
അതിന്റെ നീല വളയങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. എന്തൊരു ഭംഗി!
"വാ, എന്തു ഭംഗിയാ~ ഒന്നു തൊട്ടുനോക്കിയാലോ?"
അറിയാതെ ഞാൻ കൈ നീട്ടി.

"തൊടരുത്!"
ആരോ വേഗം എന്റെ കൈ തടഞ്ഞു.
ഈ നീല വളയങ്ങളുള്ള നീരാളിക്ക് കാണാൻ ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ശരീരത്തിൽ വളരെ ശക്തമായ വിഷമുണ്ടത്രേ.
കടലിൽ കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള, പക്ഷേ തൊട്ടാൽ അപകടമുള്ള കൂട്ടുകാർ കുറേയുണ്ടത്രേ.
ദൂരെ നിന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് മാത്രം കണ്ടാൽ ആ കൂട്ടുകാരനും നമ്മളും സുരക്ഷിതരായിരിക്കും.
ഹാവൂ, വലിയ അപകടം വന്നേനെ!
ആശ്വാസത്തോടെ ശ്വാസം വിട്ട ആ നിമിഷം തന്നെ എന്റെ കണ്ണു തുറന്നു.
ഉറക്കമുണർന്നു, പക്ഷേ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്കും തീരുമാനിച്ചിരുന്നു

അതെ, എല്ലാം സ്വപ്നമായിരുന്നു.
നീല വളയങ്ങളുള്ള നീരാളിയും പ്ലാസ്റ്റിക് കടിച്ച ആമയും എണ്ണ പുരണ്ട കടൽക്കാക്കയും.
പക്ഷേ സ്വപ്നമാണെന്നു തോന്നാത്തത്ര വ്യക്തമായിരുന്നു എല്ലാം.
ആമയുടെ ബുദ്ധിമുട്ട് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും മീനിന്റെ വയറ്റിലെ തരികളും "തൊടരുത്!" എന്നു പറഞ്ഞ ആ ശബ്ദവും.
പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
കടൽ വേദനിച്ചാലും അകലെയായതുകൊണ്ട് നമ്മൾ അതറിയാതെ പോകുമല്ലോ.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടല്ലോ. അറിയുന്നവർ ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആരാ ചെയ്യുക?
ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ആദ്യം Bangguയെ വിളിച്ചു.
അങ്ങനെ ശരിക്കും കടൽ കാക്കുന്ന കളി തുടങ്ങി

"Banggu, നമുക്ക് കടൽ കാക്കുന്ന കളി കളിക്കാം!"
ആദ്യം ഒരാഴ്ച നമ്മുടെ വീട്ടിൽ എത്ര പ്ലാസ്റ്റിക് സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എണ്ണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പികൾ, പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചികൾ, സ്ട്രോകൾ… വാ, വിചാരിച്ചതിലും എത്രയോ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നു!
ആരെയും വഴക്കു പറയാതെ, നിധി തിരയുന്ന കളി പോലെ "ഇന്ന് എത്ര എണ്ണം കണ്ടെത്തിയെന്ന് പറയാമോ?" എന്നു ചോദിച്ചായിരുന്നു കളി.
അങ്ങനെ കുറയ്ക്കാൻ പറ്റുന്നവയും കണ്ണിൽപ്പെട്ടു. സ്ട്രോ ഇല്ലാതെ കുടിക്കാം, കടയിൽ പോകുമ്പോൾ സഞ്ചി കൊണ്ടുപോകാം.
ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് സാധനമെങ്കിലും കുറച്ചാൽ എവിടെയോ ഒരു ആമയ്ക്ക് പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചി കടിക്കേണ്ടിവരില്ലല്ലോ.

ആഴ്ചയുടെ അവസാനം കുടുംബത്തോടൊപ്പം കടൽത്തീരത്തു പോയി ബീച്ച്കോമിങ് ചെയ്തു.
കടൽത്തീരത്ത് നടന്ന് തിരമാലകൾ കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന കളിയാണ് ബീച്ച്കോമിങ്.
ഭംഗിയുള്ള ചിപ്പികളും ഉരുണ്ട കുഞ്ഞു ചില്ലുകഷണങ്ങളും എടുത്തു. ഒപ്പം മാലിന്യവും പെറുക്കി.
ഞാൻ പെറുക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് കടൽ കുറച്ചുകൂടി വൃത്തിയാകുമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് അഭിമാനം തോന്നി!

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പെറുക്കിക്കൊണ്ടുവന്ന, വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് കടലിലെ കൂട്ടുകാരെ ഉണ്ടാക്കി.
പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പിയുടെ അടപ്പുകൊണ്ട് ആമയുടെ പുറന്തോട്, നിറക്കടലാസുകൊണ്ട് പല നിറങ്ങളിലുള്ള മീനുകൾ.
പിന്നെ കടലിലെ കൂട്ടുകാർക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു കത്തും എഴുതി.
"ക്ഷമിക്കണേ. ഇനി മുതൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ നന്നായി കാത്തോളാം."
സ്വപ്നത്തിൽ തൊട്ട ആ നീരാളിയെ ഇനി ദൂരെ നിന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് മാത്രം കണ്ടു വിശേഷം ചോദിക്കാം.
അടുത്ത സ്വപ്നത്തിൽ കറുത്ത കടൽക്കാക്കയ്ക്കു പകരം വീണ്ടും തൂവെള്ള നിറത്തിൽ ഉയർന്നു പറക്കുന്ന കടൽക്കാക്കയെ കാണണം. ഹിഹി.
▶ WAGZAK JUMPലെ യഥാർഥ AR കാഴ്ചകൾ
Didi കണ്ട കടലിനടിയിലെ കഥകൾ ARൽ നേരിട്ട് കാണാം










← വശത്തേക്ക് നീക്കി നോക്കൂ
കടലിനടിയിലേക്ക് നേരിട്ട് കടന്നുചെല്ലണോ?
WAGZAK JUMP — ലോകത്തിലേക്ക് ചാടിയിറങ്ങൂ
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ചോദ്യം: എന്തൊക്കെ കാരണങ്ങളാലാണ് കടൽ മലിനമാകുന്നത്?
പ്രധാനമായും മൂന്നു കാര്യങ്ങളാണ്. കപ്പലുകളിൽ നിന്ന് ചോരുന്ന എണ്ണ, നമ്മൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ പ്ലാസ്റ്റിക് ചെറിയ കഷണങ്ങളായി പൊടിഞ്ഞ് മീനുകൾ ഭക്ഷണമെന്നു കരുതി കഴിക്കുന്നത്, തീരെ ചെറിയ മീനുകളെപ്പോലും പിടിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് പ്ലാസ്റ്റിക് ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുകയും കടലിലെ ജീവികളെ അനുവദിച്ച വലുപ്പത്തിലും സമയത്തിലും മാത്രം പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കടലിനെ കാക്കാനുള്ള വഴിയാണ്.
ചോദ്യം: നീല വളയങ്ങളുള്ള നീരാളിയെ എന്തുകൊണ്ടാണ് തൊടാൻ പാടില്ലാത്തത്?
നീല വളയങ്ങളുള്ള നീരാളിക്ക് കാണാൻ ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ശക്തമായ വിഷമുള്ളതിനാൽ അതിനെ തൊടരുത്. കടലിൽ ഭംഗിയുണ്ടെങ്കിലും തൊട്ടാൽ അപകടമുള്ള ജീവികളുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ദൂരെ നിന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് മാത്രം കാണുന്നതാണ് നല്ലത്. ആദ്യമായി കാണുന്ന കടൽജീവിയെക്കുറിച്ച് മുതിർന്നവരോട് ആദ്യം ചോദിക്കുകയും തോന്നിയപോലെ തൊടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശീലം നമ്മളെയും കടലിലെ കൂട്ടുകാരെയും കാക്കും.
ചോദ്യം: കുട്ടിക്കൊപ്പം വീട്ടിൽ ചെയ്യാവുന്ന കടൽ കാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്?
ഒരാഴ്ച കുടുംബം ഉപയോഗിച്ച പ്ലാസ്റ്റിക് സാധനങ്ങൾ നിധി തിരയുന്ന കളി പോലെ എണ്ണി കുറയ്ക്കാനുള്ള വഴികൾ കണ്ടെത്താം. അല്ലെങ്കിൽ കടൽത്തീരത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തിയ മാലിന്യം പെറുക്കുന്ന ബീച്ച്കോമിങ് ചെയ്തുനോക്കാം. വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് കടലിലെ കൂട്ടുകാരെ ഉണ്ടാക്കുന്നതും കടൽജീവികൾക്ക് കത്തെഴുതുന്നതും നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങളാണ്. വഴക്കു പറയുകയോ കുറ്റബോധം തോന്നിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ, ഒരുമിച്ച് കണ്ടെത്തുകയും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കളിയാക്കിയാൽ കുട്ടികൾ കൂടുതൽ സന്തോഷത്തോടെ പങ്കെടുക്കും.
അടുത്ത തവണ രസമുള്ള മറ്റൊരു കടൽക്കഥയുമായി വരാം. സ്നേഹത്തോടെ, Didi.
