समुद्रभित्रको सपना, औँलाका टुप्पा किन निला छन्?
यो Didi ले देखेको समुद्रको सपनाको कथा हो।
सपनामा समुद्रभित्र मुखमा प्लास्टिक अड्किएको कछुवा पनि देखिन्, अनि सुन्दर नीलो घेरा भएको अक्टोपस छुन लाग्दा त झसङ्ग!
सपनाबाट ब्युँझेपछि Didi ले साँच्चै समुद्रको रखवाला बन्ने निधो गरेको कथा हो यो।
आहा, मेरो हात त ठीकै छ

"आहा… धन्न, मेरो हात ठीकै छ।"
आँखा झट्ट खोल्नासाथ मैले सबैभन्दा पहिले के गरेँ, थाहा छ?
आफ्ना औँलाका टुप्पा हेरेँ।
सपनामा एउटा सानो, सुन्दर नीलो अक्टोपस छुनै लागेकी थिएँ नि।
तर कसैले "हुँदैन!" भनेर करायो, अनि म झसङ्ग ब्युँझेँ।
मुटु ढुकढुक गरिरहेको थियो। हँ, त्यो सबै सपना पो थियो?
सिरक अँगालेर चुपचाप पल्टिएँ, अनि भर्खरै पुगेर आएको समुद्रभित्रको संसार सम्झेँ।
सपना तेल लागेको समुद्री चरासँग सुरु भयो

सपना एउटा समुद्रको किनारबाट सुरु भयो।
छालको आवाज सुन्दा आनन्द लागेर "वाह, कति राम्रो!" भन्दै थिएँ, टाउकोमाथि एउटा समुद्री चरा पखेटा फटफटाउँदै छटपटाइरहेको थियो।
पखेटा चलाए पनि हावामा चिप्लिएझैँ हुन्थ्यो, राम्ररी उड्नै सक्दैनथ्यो।
नजिक गएर हेर्दा त्यसका प्वाँखभरि टाँसिने कुरा लागेको थियो।
समुद्र यति राम्रो छ, तर यो चरालाई किन यति गाह्रो भएको होला?
दुर्घटनामा परेको जहाजबाट चुहिएको तेल प्वाँखमा टाँसिएपछि चराका पखेटा गह्रौँ भएर उड्न सक्दैन रे।
मेरो मन झसङ्ग भयो। समुद्रको माथि यस्तो छ भने भित्रचाहिँ ठीकै होला त?
मैले लामो सास लिएँ, अनि समुद्रभित्र डुबुल्की मारेँ।
समुद्रभित्र कति सुन्दर, तर कछुवाको मुखमा…

सुरुमा त साँच्चै सुन्दर थियो।
वाह, यहाँ त अझै सफा रहेछ!
रङ्गीचङ्गी मुगाबीचबाट माछाका हुल मेरो छेउ हुँदै सर्रसर्र गए, अनि पानीका छालसँगै घाम टलक्क टल्किरहेको थियो।
त्यसैले म ढुक्क भएँ। तर त्यसै बेला।

अलि अगाडि एउटा कछुवा देखेँ।
तर त्यसको मुखमा केही अड्किएर उसलाई गाह्रो भइरहेको थियो।
नजिक गएर हेर्दा, त्यो त पारदर्शी प्लास्टिक रहेछ।
पानीमा तैरिरहेको प्लास्टिकको झोलालाई जेलीफिस ठानेर झ्याप्प टोकेको होला।
कति गाह्रो भएको होला…

म दुःखी हुँदै थिएँ, पानीभित्र लगाउने पोसाक लगाएका एक जना उद्धारकर्मी नजिक आउनुभयो।
उहाँ समुद्रका जनावरलाई मद्दत गर्ने मान्छे हुनुहुँदो रहेछ।
उहाँले कछुवाको मुखबाट बिस्तारै प्लास्टिक निकालिदिनुभयो, अनि कछुवा फेरि मजाले पौडिँदै गयो!
आहा, धन्न!
दुःख दिने मान्छे पनि छन्, तर यसरी जोगाउने मान्छे पनि रहेछन्।
माछाको पेटभित्र लुकेको कुरा

अलि अगाडि पौडिँदै जाँदा एउटा माछाको पेटभित्र छर्लङ्ग देखियो।
त्यसभित्र ससाना दाना भरिएका थिए।
हँ, यी सबै प्लास्टिकका टुक्रा हुन्?!
हामीले प्रयोग गरेर फालेको प्लास्टिक समुद्रमा ससाना टुक्रामा फुटेपछि यस्ता दाना बन्छन्।
यति साना हुन्छन् कि आँखाले राम्ररी देखिँदैनन्, तर माछाले तिनलाई खानेकुरा ठानेर निल्छन् रे।
बाहिरबाट ठीकै देखिने समुद्र भित्रभित्रै यसरी दुःख पाइरहेको रहेछ।
साना गँगटालाई फेरि समुद्रमा छोडिदिने हात

पर एउटा डुङ्गाबाट जाल हालेर गँगटा समात्दै थिए।
तर जालसँगै एकदमै साना गँगटाका बच्चा पनि माथि आए।
ओहो, यति सानालाई पनि समातेर लगे भने के होला?
म चिन्ता गर्दै हेरिरहेकी थिएँ, मछुवा काकाले साना गँगटालाई एकएक गर्दै फेरि समुद्रमा छोडिदिनुभयो।
ठूला नहुन्जेल पर्खिदिने हो रे।
समुद्रका जीवको जातअनुसार कत्रो भएपछि समात्न पाइन्छ र कुन बेला समात्न पाइँदैन भन्ने तोकिएको हुँदो रहेछ।
धेरै साना साथीलाई समुद्रमै अझ ठूलो भएर हुर्कन भनेर फर्काइदिने हो।
त्यसो गरे समुद्रका साथीहरू सधैँ बाँचिरहन सक्छन् नि। हिहिहि, अब मैले पनि समुद्रका नियम अलिअलि बुझेँ!
सुन्दर देखेर हात बढाएकै बेला, "हुँदैन!"

त्यसै बेला ढुङ्गाको कापबाट एउटा सानो अक्टोपस फुत्त निस्कियो।
त्यसका नीलो घेराहरू टलक्क टल्किरहेका थिए, कति सुन्दर!
"वाह, साँच्चै कति सुन्दर~ एकचोटि मात्रै छोएर हेरूँ कि?"
मैले थाहै नपाई हात अगाडि बढाएँ।

"छुन हुँदैन!"
कसैले हतारहतार मेरो हात रोक्यो।
यो नीलो घेरा भएको अक्टोपसको बुट्टा सुन्दर भए पनि शरीरमा एकदमै कडा विष हुन्छ रे।
समुद्रमा सुन्दर देखिए पनि छुँदा खतरा हुने साथी धेरै हुँदा रहेछन्।
टाढाबाट आँखाले मात्रै हेर्दा त्यो साथी पनि सुरक्षित हुन्छ, म पनि सुरक्षित हुन्छु रे।
धन्न, ठूलो समस्या हुनै लागेको थियो!
ढुक्क भएर सास फेरेकै बेला मेरा आँखा झट्ट खुले।
सपनाबाट ब्युँझेँ, तर मनले निधो गरिसकेको थियो

हो, त्यो सबै सपना थियो।
नीलो घेरा भएको अक्टोपस, प्लास्टिक टोकेको कछुवा र तेल लागेको समुद्री चरा पनि।
तर सपना मात्रै हो भन्नलाई सबै कुरा एकदमै प्रस्ट थियो।
कछुवाका छटपटाएका आँखा, माछाको पेटभित्रका दाना, अनि "छुन हुँदैन!" भन्ने त्यो आवाजसम्म।
मैले सिरकभित्र चुपचाप सोचिरहेँ।
समुद्रलाई दुःख भए पनि टाढा भएकाले हामीलाई थाहा हुँदैन, अनि त्यसै हिँडिरहन्छौँ नि।
तर अब त मैले देखिसकेँ। थाहा पाउनेले नै केही नगरे कसले गर्छ?
म जुरुक्क उठेँ, अनि सबैभन्दा पहिले Banggu लाई फोन गरेँ।
अनि साँच्चै समुद्रको रखवाला बन्ने खेल सुरु भयो

"Banggu, हामी समुद्रको रखवाला बन्ने खेल खेलौँ!"
पहिले एक हप्ताभरि हाम्रो घरमा प्लास्टिकका कति वटा सामान प्रयोग हुन्छन् भनेर गन्ने निधो गर्यौँ।
प्लास्टिकका बोतल, प्लास्टिकका झोला, पिउने स्ट्र… वाह, सोचेभन्दा साँच्चै धेरै रहेछन्!
कसैलाई गाली गर्ने होइन, खजाना खोज्ने खेलजस्तै "आज कतिवटा भेट्टायौँ होला?" भन्दै खेल्ने हो।
त्यसपछि घटाउन सकिने कुरा पनि देखिन थाले। स्ट्र नलिई पिउने, किनमेल गर्न आफ्नै झोला लैजाने।
प्लास्टिकको एउटा सामान भए पनि कम प्रयोग गर्यौँ भने कतै एउटा कछुवाले प्लास्टिकको झोला टोक्नुपर्दैन नि।

हप्ताको बिदामा परिवारसँग समुद्रको किनारमा गएर किनारका कुरा टिप्ने खेल खेल्यौँ।
यो त किनारमा हिँड्दै छालले बगाएर ल्याएका कुरा टिप्ने खेल रहेछ।
सुन्दर सिपीका खोल र गोलागोला काँचका टुक्रा पनि टिप्यौँ, फोहोर पनि सँगै टिप्यौँ।
मैले जति टिप्छु, समुद्र त्यति नै सफा हुन्छ भन्ने सोच्दा म गर्वले फुरुङ्ग भएँ!

घर फर्केर टिपेर ल्याएका फेरि प्रयोग गर्न मिल्ने सामानबाट समुद्रका साथीहरू बनाएँ।
प्लास्टिकको बोतलको बिर्कोबाट कछुवाको खपटा, रङ्गीन कागजबाट रङ्गीचङ्गी माछा।
अनि समुद्रका साथीलाई एउटा सानो चिठी पनि लेखेँ।
"मलाई माफ गर। अबदेखि म तिमीहरूलाई राम्ररी जोगाउनेछु।"
सपनामा छोएको त्यो अक्टोपसलाई चाहिँ टाढाबाट आँखाले मात्रै नमस्ते गर्नेछु।
अर्को सपनामा कालो भएको समुद्री चराको सट्टा फेरि सेतै भएर फुर्रफुर्र उडिरहेको चरा भेट्न मन छ। होहो।
▶ WAGZAK JUMP का वास्तविक AR दृश्य
Didi ले भेटेको समुद्रभित्रको संसार आफैँ AR मा हेरौँ










← छेउतिर सारेर हेर्नुहोस्
आफैँ समुद्रभित्र पसेर हेर्ने?
WAGZAK JUMP — संसारभित्र हाम फालौँ
बारम्बार सोधिने प्रश्न
प्रश्न. समुद्र के कारणले फोहोर हुन्छ?
मुख्य गरी तीन कुरा छन्। जहाजबाट चुहिने तेल, हामीले फालेको प्लास्टिक टुक्राटुक्रा भएर माछाले खाने कुरा बन्नु, अनि धेरै साना माछालाई पनि समात्नु। त्यसैले प्लास्टिक कम प्रयोग गर्नु र समुद्रका जीवलाई तोकिएको आकार पुगेपछि तोकिएको समयमै समात्नु समुद्र जोगाउने उपाय हो।
प्रश्न. नीलो घेरा भएको अक्टोपसलाई किन छुन हुँदैन?
नीलो घेरा भएको अक्टोपसको बुट्टा सुन्दर भए पनि त्यसमा एकदमै कडा विष हुन्छ, त्यसैले छुन हुँदैन। समुद्रमा सुन्दर देखिए पनि छुँदा खतरा हुने जीव छन्, त्यसैले टाढाबाट आँखाले मात्रै हेर्नु राम्रो हुन्छ। पहिलोपटक देखेको समुद्री जीवबारे पहिले ठूलालाई सोध्ने र जथाभावी नछुने बानीले आफू र समुद्रका साथी दुवैलाई जोगाउँछ।
प्रश्न. बच्चासँग घरमा समुद्रको रखवाला बन्न के गर्न सकिन्छ?
एक हप्ताभरि परिवारले प्रयोग गरेको प्लास्टिक खजाना खोज्ने खेलजस्तै गनेर कम गर्ने उपाय खोज्नुहोस्। वा समुद्रको किनारमा छालले बगाएर ल्याएको फोहोर टिप्ने खेल खेल्नुहोस्। फेरि प्रयोग गर्न मिल्ने सामानबाट समुद्रका साथी बनाउनु र समुद्रका जीवलाई चिठी लेख्नु पनि राम्रा गतिविधि हुन्। गाली गर्ने वा बच्चालाई आफ्नै गल्ती हो भन्ने महसुस गराउने सट्टा सँगै खोज्ने र बनाउने खेलका रूपमा गरे बच्चा झन् खुसीसाथ सहभागी हुन्छ।
अर्कोपटक फेरि समुद्रको रमाइलो कथा लिएर आउनेछु। मायासहित, Didi।
