ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯ — ಯಾವ ದಾರಿ ಅವನಿಗೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ?
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆರವು ಬೇಕಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ, ಗಿಡಗಳ ಗೆಳೆಯರು Didiಗೆ ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನೆರವಾಗಲು ಹೋದಾಗ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ದಾರಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ದಾರಿ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ನಿಜವಾದ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಲು ಯಾವ ದಾರಿ ಆರಿಸಬೇಕು? ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಮೊದಲು ಕಂಡ ಆ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆಯ ರಹಸ್ಯವೂ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊಳದ ಬಳಿ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ — ಹೀಗೆ ಇರಬಹುದೇ?

ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಕೊಳದ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಆಮೆ ಬಿಸಿಲು ಕಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಕಿವಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಉದ್ದನೆಯ ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿ. ಎಷ್ಟು ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಬಣ್ಣ!
ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ನೋಡಿದೆ. ಆದರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ನಮ್ಮ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದುಂಡನೆಯ ಚಿಪ್ಪಿರುವ ಆಮೆಗಳೇ ಇದ್ದವು.
ಆದರೆ ಈ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಗೆಳೆಯ… ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರಬಹುದು?
ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸಾಕಬಹುದೇ? ಇಲ್ಲೇ ಬಿಡಬಹುದೇ? ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. WAGZAK JUMPನಲ್ಲಿ "ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾವಲುಗಾರ" ಪಾಠವನ್ನು ತೆರೆದು ನೋಡಿದೆ.
ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು

ಪರದೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ, ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಜವಾದ ಕಾಡೇ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಮರಗಳಿದ್ದವು, ಕೊಳವಿತ್ತು, ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಚುರುಕಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಈ ಕಾಡನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾವಲುಗಾರಳು ಅಂತೆ.
ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗಲೂ ನನ್ನ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು!
ಒಂದು ಕಡೆ ಹಸಿರು ಬಾಣ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕೆಂಪು ಬಾಣ.
"ಯಾವ ದಾರಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ?" ನಾನು ಆರಿಸಿದ ಪ್ರತಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಾರಂತೆ. ಅಯ್ಯೋ, ಎದೆ ಡವಡವ!
ಮೊದಲ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು — ಕಾಲು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಕರಡಿ

ಕಾಡಿನ ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರದ ಗುರುತಿತ್ತು.
ಅದು ಏಷ್ಯಾದ ಕಪ್ಪು ಕರಡಿ ಅಂತೆ. Korea ದೇಶದ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಅಪರೂಪದ ಗೆಳೆಯ. ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಪಾಡಲೇಬೇಕು.
ಆದರೆ ಅದು ಕಾಲನ್ನು ಎತ್ತಲಾಗದೆ ನರಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಕಾಲಿಗೆ ಹಗ್ಗದಂಥದ್ದೊಂದು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಯಾರೋ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟ ಕುಣಿಕೆಯಂತೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹಾಕಿದ ಬಲೆ ಅದು.
ಇಗೋ, ಎರಡು ದಾರಿಗಳು. ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ?
ಕೆಂಪು ದಾರಿ — ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾಣದಂತೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು.
ಕರಡಿ ಹಾಗೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಗಾಯವಾದ ಕಾಲಿನ ನೋವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
ಹಸಿರು ದಾರಿ — "ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳು, ಬಿಡಿಸುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದು ಕುಣಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಿಡಿಸುವುದು.
ನಾನು ಯೋಚಿಸದೆ ಹಸಿರು ದಾರಿ ಆರಿಸಿದೆ!

ನಾನು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದೆ. ಕರಡಿ ಕಾಲನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.
ಗಾಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ! ಅಬ್ಬಾ, ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ.
ಬಲೆ ಇಟ್ಟವರು ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಇಟ್ಟಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬೆಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮನೆ ಅಲ್ಲವೇ?
ಅವುಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾಯದ ಬಲೆ ಇಡಬಾರದು ಎಂದು ಈಗ ನನಗೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಕರಡಿ ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ಖುಷಿ!
ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು — ಒಂದು ಹಿಡಿ ಓಕ್ ಬೀಜಗಳು

ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋದಾಗ, ಕಾಡಿನ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಓಕ್ ಬೀಜಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಒಬ್ಬ ಅಂಕಲ್ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಹಿಡಿಯಾಗಿ ಹೆಕ್ಕಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ಎಂದು ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಳಿಲು ಒಂದು ಬೀಜವನ್ನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲು ಹೋಗಿ ನಿಂತಿತು. ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಮತ್ತೆ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು. ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ?
ಕೆಂಪು ದಾರಿ — ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ಎಂದು ನಾನೂ ಜೇಬು ತುಂಬಾ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಹಾಗಾದರೆ ಅಳಿಲು, ಕಾಡುಹಂದಿ ಗೆಳೆಯರ ಚಳಿಗಾಲದ ಊಟವೇ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರು ಹಸಿದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಬಾರದು.
ಹಸಿರು ದಾರಿ — ಓಕ್ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡುವುದು.
ನಾನು ಹಸಿರು ದಾರಿಯನ್ನು ಟಚ್ ಮಾಡಿದೆ!
"ಅಂಕಲ್, ಓಕ್ ಬೀಜಗಳು ಪ್ರಾಣಿ ಗೆಳೆಯರ ಚಳಿಗಾಲದ ಆಹಾರ ಅಂತೆ." ನಾನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅಂಕಲ್ "ಅಯ್ಯೋ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಊಟವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲ" ಎಂದು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೆಳಗಿಟ್ಟರು.
ಅಂಕಲ್ ಕೆಟ್ಟವರೇನೂ ಅಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಬೀಜ ಹೆಕ್ಕುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.
ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನನಗೂ ಸುಂದರವಾದ ಪೈನ್ ಮರದ ಶಂಕುಗಳನ್ನು ಮನೆಗೆ ತರಬೇಕು ಅನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಪುಟ್ಟ ಕಾಯಿಯಾದರೂ, ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅದು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಊಟವಲ್ಲವೇ?
ಮೂರನೇ ಬಾರಿ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು — ಮುದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೊಡುವ ತಿಂಡಿ

ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬರು ಅಳಿಲಿಗೆ ತಿಂಡಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.
"ಎಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿದೆ~" ಎಂದು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನನಗೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಮುದ್ದಾದ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೂ ಏನಾದರೂ ಹಂಚಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ?
ಕೆಂಪು ದಾರಿ — ನಾನೂ ಅವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ತಿಂಡಿ ಕೊಡುವುದು.
ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಊಟದ ರುಚಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾದರೆ, ತಾವೇ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದಂತೆ. ಆಗ ತಾವಾಗಿಯೇ ಬದುಕುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅರೆ, ಹಾಗಾದರೆ ಇದು ನೆರವಾಗುವುದೇ ಅಲ್ಲವೇ?
ಹಸಿರು ದಾರಿ — ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಒಳಗಿಟ್ಟು, ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುವುದು.
ನಾನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹಸಿರು ದಾರಿಯ ಕಡೆ ಹೋದೆ.
"ಆಹಾರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದಂತೆ. ದೂರದಿಂದ ನೋಡುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು." ನಾನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರು "ಅಯ್ಯೋ, ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲು ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇದೆಯಲ್ಲ" ಎಂದು ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಳಗಿಟ್ಟರು.
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸುವುದೆಂದರೆ ದೂರದಿಂದ ಶಾಂತವಾಗಿ ನೋಡುವುದಂತೆ. ಹಿಹಿಹಿ, ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲು ಎಷ್ಟೊಂದು ದಾರಿಗಳು!
ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು — ಪರಿಮಳದ ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಸಿಕ್ಕಾಗ

ಬಂಡೆಯ ಕಡಿದಾದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಬಿಳಿ ಹೂವು ಅರಳಿತ್ತು. ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪರಿಮಳ ಬಂತು.
ಅದು ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಅಂತೆ. ಈಗ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವಷ್ಟು ಅಪರೂಪ. ಅಳಿದುಹೋಗುವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಗಿಡ.
ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಹೂವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! ಅದರ ಪರಿಮಳದಿಂದ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಕಚಗುಳಿ!
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಗಿಡವನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ಕೈ ಚಾಚಿದರು.
ಕೊನೆಯ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು. ಯಾವ ಕಡೆ ಹೋಗಲಿ?
ಕೆಂಪು ದಾರಿ — ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನೂ ಒಂದು ಗಿಡವನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕಿತ್ತು ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು.
ಆಗ ಈಗಾಗಲೇ ಕಡಿಮೆ ಇರುವ ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಗಿಡಗಳು ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಬಂಡೆಯಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಲೂಬಹುದು. ಬೇಡವೇ ಬೇಡ!
ಹಸಿರು ದಾರಿ — ಗಿಡವನ್ನು ಕೀಳದೆ, ಕೀಳಲು ಹೋಗುವವರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು.
ಯೋಚಿಸದೆ ಹಸಿರು ದಾರಿ ಆರಿಸಿದೆ. ಕ್ಲಿಕ್!

ಒಂದೇ ಫೋಟೋದಿಂದ ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಉಳಿಯಿತು. ಅದರ ಪರಿಮಳ ಸುತ್ತಲೂ ಹರಡುತ್ತಿತ್ತು.
ನಾವೇ ಹೋಗಿ ತಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಹಿಡಿಯಲು ಆಗದಿದ್ದರೂ, ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ದೂರು ಕೊಡುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ನೆರವಂತೆ. "ಅಬ್ಬಾ, ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ ಕಾಪಾಡಿದೆವು!"
ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಂದಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು. ನೆರವಾಗುವ ದಾರಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವ ದಾರಿಗೂ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಷ್ಟೇ.
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಕೆಂಪು ದಾರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರೂ, ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದಾಗ ತಕ್ಷಣ ಹಸಿರು ದಾರಿಗೆ ಬಂದರಲ್ಲವೇ?
ಅಂದಹಾಗೆ, ಆ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ?

ಕಾಡಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕೊಳ ಕಾಣಿಸಿತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ ಇಲ್ಲೇ ಇತ್ತು!
ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದುಂಡನೆಯ ಚಿಪ್ಪಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಮೆ ಇತ್ತು. ಅದು Korea ದೇಶದ ಕೊಳದ ಆಮೆ ಅಂತೆ.
ಓಹ್, ಅದಕ್ಕೇ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿತ್ತು! ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ ದೂರದ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಗೆಳೆಯನಂತೆ. ಅದು ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ!
ಯಾರೋ ಅದನ್ನು ತಂದು ಸಾಕಿ, ನಂತರ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಮೊದಲಿನಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವ ಕೊಳದ ಆಮೆಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದಂತೆ. ವಾಸಿಸಲು ಜಾಗವೂ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ.
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ "ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸಾಕಲಾ, ಇಲ್ಲೇ ಬಿಡಲಾ" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಈಗ ತಿಳಿಯಿತು, ಎರಡೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲ!
ಸಾಕುವುದೂ, ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುದೂ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವ ಕೆಂಪು ದಾರಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು.

ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಅದು ತಾನೇ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ, ತಪ್ಪನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಕೊಳದ ಆಮೆಗೂ ಬದುಕಲು ಜಾಗ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಸಮತೋಲನ ತರಲು ನೆರವಾಗುವುದಂತೆ.
ನಾನು ಪರದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಎತ್ತಿ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸರಿಸಿದೆ. ಆಗ ಸ್ಥಳೀಯ ಕೊಳದ ಆಮೆ ಕೊಳದ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಈಜಿತು. ತನ್ನ ಜಾಗ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ!
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಂಡ ಆ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ರಹಸ್ಯ ಕೊನೆಗೂ ಬಯಲಾಯಿತು!
ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದರಿಂದ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹಸಿರು ದಾರಿ ಆರಿಸುವುದೇ ಕಾವಲುಗಾರರ ಮನಸ್ಸು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನು ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಕೊಳದ ಬಳಿ ಹೋದಾಗ, ಒಂದು ಕೆಂಪು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೋಹೋ!
▶ WAGZAK JUMPನ ನಿಜವಾದ AR ಪರದೆಗಳು
Didiಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾವಲುಗಾರಳ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ARನಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ










← ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ ನೋಡಿ
ನೀನೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹಸಿರು ದಾರಿ ಆರಿಸುತ್ತೀಯಾ?
WAGZAK JUMP — ಜಗತ್ತಿನೊಳಗೆ ಜಿಗಿ
ಪದೇಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮತೋಲನ ಕೆಡಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು ಎಂದರೆ ಏನು?
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನಿಂದ ಇರದೆ ಬೇರೆ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಪ್ರಾಣಿ, ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಜೀವಿಗಳು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಕಿವಿಯ ಆಮೆಯಂತೆ ತುಂಬಾ ಬೇಗ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಕೊಳದ ಆಮೆಯಂಥ ಗೆಳೆಯರ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಾಸಿಸುವ ಜಾಗವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು 'ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮತೋಲನ ಕೆಡಿಸುವ ಜೀವಿಗಳು' ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರು ಕೆಟ್ಟವರಲ್ಲ. ಅವರ ಇಷ್ಟ ಕೇಳದೆ ಅವರನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ. ಸಮತೋಲನ ಕೆಡುವಷ್ಟು ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮತೋಲನ ಬರಲು ನಾವು ನೆರವಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಶ್ನೆ. ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಓಕ್ ಬೀಜ ಅಥವಾ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತರಬಾರದೇ?
ಅವುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಓಕ್ ಬೀಜಗಳು ಅಳಿಲು, ಕಾಡುಹಂದಿಯಂಥ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಚಳಿಗಾಲದ ಅಮೂಲ್ಯ ಆಹಾರ. ನಮಗೆ ಅದು ಪುಟ್ಟ ಕಾಯಿ, ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಿ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟ. ಗಾಳಿ ಆರ್ಕಿಡ್ನಂಥ ಅಳಿವಿನ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕಿತ್ತು ತರಬಾರದು. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟು, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿ ಖುಷಿಪಡಿ.
ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಾವೇ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನೆರವಾಗಬಹುದೇ?
ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮುಟ್ಟದೆ, ಹಿಡಿಯದೆ ಇರುವುದೇ ಸುರಕ್ಷಿತ. ಗಾಯವಾದ ಪ್ರಾಣಿ, ಬಲೆ ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕೀಳುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅಥವಾ ದೂರು ಕೊಡಿ. ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಡಿ. ನಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯಾಸವಾದರೆ, ಅವು ತಾವಾಗಿಯೇ ಬದುಕುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗಬಹುದು. ದೂರದಿಂದ ಶಾಂತವಾಗಿ ನೋಡುವುದೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ನೆರವು.
ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಜವಾದ ಪಾಠದ ಕಥೆ ತರುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, Didi.
