เพื่อนที่พบในป่า เส้นทางช่วยเหลือคือทางไหน?
Didi พบเพื่อนสัตว์และพืชที่ต้องการความช่วยเหลือในป่าทีละตัว
ทุกครั้งที่จะช่วย ทางแยกก็โผล่ขึ้นมา — ทางหนึ่งเป็นทางช่วยเหลือจริง ๆ อีกทางกลับทำให้เพื่อนเดือดร้อนมากขึ้น
ต้องเลือกทางไหนถึงจะเป็นผู้พิทักษ์ตัวจริง? สุดท้ายความลับของเต่าหูแดงที่เห็นในตอนต้นก็จะถูกเปิดเผย
หูแดงที่ริมบ่อในหมู่บ้าน แบบนี้โอเคไหม?
ตอนเดินผ่านบ่อในหมู่บ้าน บนก้อนหินมีเต่าตัวหนึ่งกำลังอาบแดดอยู่
ข้างหูมีลายสีแดงเข้มเด่นชัด สีสันสดใสมาก!
เพราะสวยจึงมองอยู่นาน แต่ในใจกลับรู้สึกตะหงิด ๆ
ในบ่อหมู่บ้านของเราเคยมีแต่เต่ากระดองกลม ๆ เท่านั้น
แต่เพื่อนหูแดงตัวนี้… มาจากไหนกันนะ?
เอาไปเลี้ยงดีไหม? หรือปล่อยไว้เฉย ๆ ดีกว่า? จะทำอย่างไรดี ไม่รู้เลยจริง ๆ
โชคดีที่มี WAGZAK JUMP อยู่ในมือ จึงเปิดดู "ผู้พิทักษ์ระบบนิเวศที่รักษาธรรมชาติ"
ทางแยกโผล่ขึ้นกลางป่า
พอเข้าไปในจอ ป่าจริง ๆ ก็แผ่ขยายอยู่ต่อหน้า
มีต้นไม้ มีบ่อน้ำ และสัตว์เล็ก ๆ วิ่งเล่นไปมา
ตั้งแต่วันนี้ฉันคือผู้พิทักษ์ระบบนิเวศของป่าแห่งนี้
แต่ทุกครั้งที่ก้าวเดินไป ใต้เท้าก็มีทางแยกโผล่ขึ้นมา
ด้านหนึ่งเป็นลูกศรสีเขียว อีกด้านเป็นลูกศรสีแดง
"เส้นทางช่วยเหลือคือทางไหน?" ทุกครั้งที่เลือก จะแสดงผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น โอ๊ย ตื่นเต้นจัง!
ทางแยกแรก — หมีที่ติดบ่วง
ในส่วนลึกของป่า ฉันพบหมีตัวใหญ่ที่มีลายพระจันทร์เสี้ยวสีขาวบนอก
เขาคือหมีอกพระจันทร์เสี้ยว เพื่อนตัวล้ำค่าที่อาศัยอยู่บนภูเขาของประเทศเรา จำนวนเหลือน้อยมากจนต้องปกป้องอย่างจริงจัง
แต่เขายกเท้าไม่ขึ้น เอาแต่ครางอยู่ พอมองให้ดี ๆ มีอะไรเหมือนเชือกพันรอบเท้าไว้
เป็นบ่วงที่มีคนแอบวางไว้บนภูเขา กับดักสำหรับล่าสัตว์
เอาล่ะ ทางแยก ทางไหนดี?
ทางสีแดง — กลัวจึงแกล้งทำเป็นไม่เห็นแล้วเดินผ่านไป
หมีก็จะยังคงติดบ่วงอยู่และครางต่อไป เท้าที่บาดเจ็บก็จะเจ็บมากขึ้น ไม่ ไม่ได้
ทางสีเขียว — "รอก่อนนะ เดี๋ยวจะแก้ให้!" แล้วค่อย ๆ แก้บ่วงออกอย่างเบามือ
ฉันเลือกสีเขียวโดยไม่ลังเล!
พอค่อย ๆ แก้เชือกออก หมีก็ดึงเท้าออกแล้วเดินเตร่บนทุ่งหญ้าอย่างสบายใจ
ไม่มีบาดแผลเลยสักนิด! เฮ้อ โล่งอกไปทีหนึ่ง
คนที่วางบ่วงอาจไม่ได้มีจิตใจที่ชั่วร้ายก็ได้ แต่ภูเขาก็คือบ้านของสัตว์ทั้งหลาย
วางกับดักอันตรายไว้ในบ้านของพวกเขาไม่ได้ — ตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว หมีน้อย ดีใจที่เธอปลอดภัย!
ทางแยกที่สอง — ลูกโอ๊กกำมือ
เดินต่อไปอีกหน่อย พื้นป่าก็เต็มไปด้วยลูกโอ๊กที่ร่วงหล่นมากมาย
มีลุงคนหนึ่งกำลังเก็บลูกโอ๊กเหล่านั้นทีละกำสองกำ ดูเหมือนจะนำกลับไปเพราะเห็นว่าน่ารัก
ข้าง ๆ มีกระรอกตัวหนึ่งกำลังจะอมลูกโอ๊กเข้าปาก แต่กลับหยุดและขยับเท้าด้วยความกระวนกระวาย
ทางแยกอีกแล้ว ทางไหนดี?
ทางสีแดง — ฉันก็เก็บใส่กระเป๋าจนเต็มเพราะมันสวย
ถ้าทำแบบนั้น อาหารฤดูหนาวของเพื่อนกระรอกและหมูป่าก็จะหายไป จะมีเพื่อนที่ต้องอดอยาก ไม่ได้
ทางสีเขียว — ปล่อยลูกโอ๊กไว้ที่เดิม ชื่นชมแค่ด้วยสายตา
ฉันกดสีเขียวฉับ!
"คุณลุงคะ ลูกโอ๊กเป็นเสบียงฤดูหนาวของเพื่อนสัตว์ค่ะ" เมื่อพูดเบา ๆ ให้ฟัง คุณลุงก็ "อ๊ะ ลุงไม่รู้เลย เกือบจะเอาอาหารของสัตว์ไปแล้ว" แล้วค่อย ๆ วางลูกโอ๊กกลับลงไป
คุณลุงก็ไม่ใช่คนเลว แค่ไม่รู้เท่านั้น พอรู้แล้วก็หยุดมือทันที
ที่จริงตัวฉันเองก็เคยอยากเก็บลูกสนสวย ๆ กลับบ้านเหมือนกัน แต่ตอนนี้จะไม่ทำแล้ว สำหรับเรามันเป็นแค่ลูกไม้เล็ก ๆ แต่สำหรับใครบางคนมันคืออาหารมื้อหนึ่งที่อิ่มท้อง
ทางแยกที่สาม — ขนมที่ให้เพราะน่ารัก
ระหว่างทางออกจากป่า มีคนหนึ่งกำลังยื่นขนมให้กระรอก
"น่ารักจัง~" พลางยิ้มกว้าง ๆ ความรู้สึกนั้นฉันก็เข้าใจ ฉันเองพอเห็นอะไรน่ารักก็อยากแบ่งปันให้เหมือนกัน
แต่ทางแยกก็โผล่ขึ้นมาอีก ทางไหนดี?
ทางสีแดง — ฉันก็นั่งข้าง ๆ ให้ขนมเหมือนกัน
สัตว์ที่คุ้นกับรสชาติอาหารของคนจะค่อย ๆ ลืมวิธีหาอาหารด้วยตัวเอง แล้วก็จะอยู่ด้วยตัวเองได้ยาก อ้าว นี่ไม่ใช่การช่วยเหลือนี่นา?
ทางสีเขียว — เก็บขนมไว้ แล้วเฝ้ามองเงียบ ๆ จากระยะไกล
ฉันค่อย ๆ เดินไปทางเขียว
"ให้อาหารจะกลับทำให้เขาเดือดร้อนค่ะ มองจากไกล ๆ นั่นแหละดีที่สุด" เมื่อบอกเบา ๆ ท่านนั้นก็ "โอ๊ย วิธีรักก็มีแบบนี้ด้วยสินะ" แล้วเก็บขนมกลับ
การรักจริง ๆ ไม่ใช่การเข้าใกล้ แต่คือการมองดูเงียบ ๆ จากระยะไกล ฮีฮี วิธีรักก็มีหลากหลายเหมือนกันนะ
ทางแยกที่สี่ — เมื่อพบ Pungnan ที่หอมหวาน
บนหน้าผาหินมีดอกไม้สีขาวเล็ก ๆ บานอยู่ พอเข้าใกล้กลิ่นหอมก็โชยมา
เขาคือ Pungnan — กล้วยไม้หายาก หายากจนแม้แต่ในภูเขาก็เห็นได้ยาก พืชที่ใกล้สูญพันธุ์
ได้เห็นของสวยขนาดนี้ด้วยตาตัวเอง — จมูกฉันยังจักจี้ไปหมด!
ในตอนนั้น จากไกล ๆ มีคนกำลังเอื้อมมือมาจะถอน Pungnan ไป
ทางแยกสุดท้าย ทางไหนดี?
ทางสีแดง — ฉันก็เห็นว่าสวยจึงแอบถอนสักดอกแล้วเอากลับบ้าน
Pungnan ที่เหลืออยู่ไม่กี่ต้นจะลดลงไปอีก อาจหายไปจากหน้าผาตลอดกาล ไม่ได้!
ทางสีเขียว — ไม่ถอน แต่ถ่ายภาพคนที่จะถอนเก็บไว้แล้วแจ้งผู้ใหญ่
ไม่ลังเลเลย เขียว! แชะ!
เพียงแค่ภาพเดียว Pungnan ก็ยังคงอยู่บนหน้าผา ส่งกลิ่นหอมต่อไป
ถึงแม้เราจะหยุดยั้งหรือจับโดยตรงไม่ได้ แต่แค่บอกผู้ใหญ่และแจ้งความก็เป็นการช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่แล้ว "โชคดีจริง ๆ ที่รักษา Pungnan ไว้ได้!"
มาถึงตรงนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว เส้นทางช่วยเหลือกับเส้นทางทำให้เดือดร้อนต่างกันแค่นิดเดียวจริง ๆ
คนที่เกือบจะไปทางแดงเพราะไม่รู้ พอบอกให้ฟังก็กลับมาทางเขียวทันที
แล้วเต่าหูแดงตัวนั้นล่ะ?
พอออกจากป่า ก็กลับมาที่บ่อนั้นอีกครั้ง เต่าหูแดงที่ทำให้ฉันคิดไม่ตกตั้งแต่เช้า อยู่ตรงนี้นี่เอง
ข้าง ๆ มีเต่าพื้นเมืองกระดองกลม ๆ อีกตัว ชื่อว่า Namsaengi
อ้อ เป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง! เต่าหูแดงคือเพื่อนที่มาจากแดนไกล — ชื่อว่า Red-eared Slider!
คงมีคนเอามาเลี้ยงแล้วแอบปล่อยลงในบ่อ ถ้าเป็นอย่างนี้เรื่อย ๆ Namsaengi ที่อยู่มาแต่เดิมก็จะถูกแย่งอาหารและที่อยู่อาศัยก็จะแคบลง
ฉันนึกถึงความสับสนในตอนเช้า "เอาไปเลี้ยงดี หรือปล่อยไว้ดี?" ปรากฏว่าทั้งสองอย่างไม่ใช่คำตอบที่ถูก!
เอาไปเลี้ยงก็ดี ปล่อยลงในบ่อก็ดี — ล้วนเป็นทางแดงที่ทำให้เพื่อนเดือดร้อนมากขึ้น
Red-eared Slider ไม่ใช่ตัวร้าย เขาไม่ได้มาเองตามใจ และไม่ได้ทำอะไรผิด
เพียงแต่ Namsaengi ก็ต้องการที่อยู่ ดังนั้นเราจึงปรับสมดุลให้ทั้งสองฝ่ายไม่ลำบาก
ฉันค่อย ๆ ยก Red-eared Slider ในจอแล้วย้ายไปไว้ที่อื่น จากนั้น Namsaengi ก็ว่ายรอบบ่อหนึ่งรอบ ราวกับได้ที่ของตัวเองกลับมา
ความลับของหูแดงเมื่อเช้าถูกไขออกหมดแล้ว!
เพื่อนบางคนเพิ่มมากเกินไป บางคนน้อยเกินไป ทางแยกจึงเกิดขึ้น เลือกทางเขียวทุกครั้งนั่นแหละคือหัวใจของผู้พิทักษ์
ต่อจากนี้ เวลาผ่านบ่อในหมู่บ้าน แม้แต่ลายแดงข้างหูเพียงเส้นเดียวก็คงไม่ผ่านตาไปได้ ฮ้อโฮ!
▶ หน้าจอ AR จริงของ WAGZAK JUMP
ภารกิจผู้พิทักษ์ระบบนิเวศที่ Didi เจอ มาสัมผัสด้วยตัวเองใน AR
← เลื่อนไปด้านข้าง
หนูจะเลือกทางเขียวที่ทางแยกในป่าด้วยไหม?
WAGZAK JUMP — กระโดดเข้าสู่โลก
คำถามที่พบบ่อย
ถ. ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น (ชนิดพันธุ์รบกวนระบบนิเวศ) คืออะไร?
สัตว์หรือพืชที่เดิมไม่ได้อาศัยอยู่ในประเทศเรา แต่ถูกนำเข้ามาจากประเทศอื่นเรียกว่า "ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น" ในจำนวนนั้น ชนิดที่ขยายพันธุ์เร็วเกินไปอย่าง Red-eared Slider และไปแย่งอาหารกับที่อยู่อาศัยของเพื่อนพื้นเมืองอย่าง Namsaengi เรียกว่า "ชนิดพันธุ์รบกวนระบบนิเวศ" ตัวชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเองไม่ใช่ตัวร้าย เขาถูกย้ายมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อจำนวนเพิ่มมากจนสมดุลพังทลาย เราจึงช่วยให้ธรรมชาติกลับมามีสมดุลที่เหมาะสมอีกครั้ง
ถ. เก็บลูกโอ๊กหรือผลไม้จากภูเขามาบ้านไม่ได้หรือ?
ปล่อยไว้ที่เดิมจะดีกว่าค่ะ ลูกโอ๊กคือเสบียงฤดูหนาวอันมีค่าของสัตว์ภูเขาอย่างกระรอกและหมูป่า สำหรับเราเป็นแค่ลูกไม้เล็ก ๆ แต่สำหรับเพื่อนสัตว์มันคืออาหารหนึ่งมื้อ การแอบถอนพืชใกล้สูญพันธุ์อย่าง Pungnan ก็ทำไม่ได้เช่นกัน ปล่อยให้ธรรมชาติคงสภาพเดิม ชื่นชมด้วยสายตาเท่านั้น
ถ. เด็กสามารถช่วยเหลือสัตว์ป่าโดยตรงได้ไหม?
การสัมผัสหรือจับสัตว์ป่าโดยตรงไม่ปลอดภัย หากพบสัตว์ที่บาดเจ็บ บ่วงดัก หรือคนแอบเก็บอะไรไป ขอให้บอกผู้ใหญ่หรือแจ้งหน่วยงานก็พอ การให้อาหารสัตว์ป่าก็ควรงด หากพวกเขาคุ้นกับรสชาติอาหารของคน อาจลืมวิธีดำรงชีวิตด้วยตัวเอง การมองดูเงียบ ๆ จากระยะไกลคือการช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
คราวหน้าจะกลับมาพร้อมเรื่องเล่าบทเรียนสนุก ๆ อีก จาก Didi ค่ะ