Eunice ला — तुमच्या गावच्या मधाची गोष्ट आणखी सांग
Didi आफ्रिकेतल्या टांझानियात राहणाऱ्या तिच्याच वयाच्या Eunice सोबत पत्रांची देवाणघेवाण करते.
Eunice च्या गावातली फुलांची शेतं आणि तिच्या बाबांच्या मधमाश्यांची गोष्ट, आणि हल्ली पाऊस पडत नाही याची काळजीसुद्धा.
दूर असलो तरी पत्रातून मन वाटून घेतलं की एकमेकांना कसं बळ मिळतं, ते सोबत वाचू या.
Eunice ला — पहिलं पत्र पाठवतेय
Eunice ला.
नमस्कार, मी कोरियात राहणारी Didi.
WAGZAK JUMP मध्ये तुमच्या गावाचा फोटो बघितला, आणि त्यात इतकी फुलं होती की मी कितीतरी वेळ बघतच राहिले.
माझ्या आजीने केलेला मधाचा पाव खाता खाता, अचानक तुला पत्र लिहावंसं वाटलं.
तुझा दिवस कसा जातो? तुला काय आवडतं?
दूर राहणाऱ्या मैत्रिणीला पत्र लिहिणं मला पहिल्यांदाच आहे, त्यामुळे जरा हुरहुर वाटतेय.
Didi ला — आमच्या शुली गावात तुला बोलावते
Didi ला.
अरे वा, पत्र! इतका आनंद झाला की मी उडीच मारली.
मी Eunice. आठ वर्षांची. आफ्रिकेतल्या टांझानियातल्या शुली गावात राहते.
आमचं गाव खरंच फुलं आणि झाडांनी भरलेलं आहे.
माणसांनाही आणि मधमाश्यांनाही राहायला छान गाव आहे, असं मी नेहमी अभिमानाने सांगत फिरते.
तू फोटो कितीतरी वेळ बघितलास हे ऐकून माझी छाती अभिमानाने भरून आली. कधीतरी खरंच आमच्या गावात खेळायला ये!
Eunice ला — ती लाकडी पेटी काय आहे?
Eunice, फोटोत झाडाला टांगलेली एक पेटी दिसली.
ती काय आहे? पक्ष्याचं घरटं का? मी कितीतरी वेळ विचार करत राहिले.
आणि मध म्हणे! मला मधाचा पाव फार आवडतो.
तुझे बाबा स्वतः मध गोळा करतात हे ऐकून माझे बाबा तर चकितच झाले.
तो मध कसा लागतो? माझ्या आजीच्या मधाच्या पावापेक्षा गोड?
Didi ला — बाबांच्या मधमाश्यांची गोष्ट
Didi ला.
बरोबर ओळखलंस! ती मधपेटी आहे. बाबांनी मध गोळा करायला झाडाला टांगलीये.
मधमाश्या मन लावून फुलांवर ये-जा करतात की पेटीत गोड मध हळूहळू साठत जातो.
तो मध बाजारात विकला की आमच्या घरखर्चाला मोठी मदत होते.
म्हणून आमच्यासाठी मधमाशी ही नुसती माशी नाही, घरातल्या लाडक्या माणसासारखी आहे.
चव? हं— उन्हाचा वास येणारी चव! तुझ्या आजीच्या मधाच्या पावाशी कोण जिंकतं ते मलाही बघायचंय.
Didi ला — हल्ली पाऊस पडत नाही
Didi ला, आज जरा खरं बोलते.
हल्ली आमच्या गावात फार उकडतं. आणि खूप दिवसांपासून पाऊस पडलेला नाही.
फुलं पूर्वीसारखी फुलत नाहीत, म्हणून मधमाश्याही एकेक करून दुसरीकडे निघून जातात.
बाबा सारखे आकाशाकडेच बघत राहतात.
पाऊस पडला नाही तर शेतीही अवघड होते आणि प्यायचं पाणीही दुर्मीळ होतं.
तरीही मला आमचं गाव आवडतं. बस… पुन्हा पाऊस पडला तर बरं, एवढंच वाटतं.
Eunice ला — मीही सोबत शोधून बघितलं
Eunice चं पत्र मिळाल्यावर मी स्वस्थ बसू शकले नाही.
पाऊस का पडत नाही ते शोधायला पुस्तकं आणि व्हिडिओ कितीतरी वेळ धुंडाळले.
आपण आरामात जगत असताना, कारखाने आणि गाड्यांमधून न दिसणारा धूर थोडा थोडा बाहेर पडतो म्हणे.
तो आकाशात साठला की पृथ्वी हळूहळू तापते, आणि काही ठिकाणी पाऊस नीट पडेनासा होतो.
टांझानिया असो की कोरिया, सगळी एकच पृथ्वी आहे ना.
म्हणून ही फक्त तुमच्या गावाची गोष्ट नाही, आपल्या सगळ्यांची गोष्ट आहे.
Eunice ला — चल आपण मिळून पत्रं गोळा करू
Eunice, मला एक छान गोष्ट कळली.
तुमच्या गावाला मदत करू इच्छिणारे दोस्त जगाच्या कानाकोपऱ्यात आहेत.
ती भावना पत्रांतून गोळा केली तर गावात विहीर खणता येते आणि स्वच्छ पाणीही पोहोचतं म्हणे.
बाबांना नवं काम मिळायला मदत होते, आणि तूही निश्चिंतपणे शाळेत जाऊ शकतेस.
माझं एकटीचं एक पत्र उद्याच्या उद्या पाऊस बोलावू शकणार नाही.
पण तू आणि मी, आणि आणखी दोस्त मिळून मन एकत्र केलं तर गोष्ट वेगळी होते.
“मी तुला मदत करीन” नव्हे, “चल आपण मिळून करू” — हे जास्त छान वाटतं ना!
Didi ला — आपण दोघीच सुरुवात करू
Didi ला.
तुझं पत्र वाचताना नाक शिवशिवलं. चांगल्या अर्थाने, कळलं ना?
तू आमच्या गावाची काळजी वाटून घेऊन ऐकलीस, एवढ्यानेच मन कितीतरी हलकं झालं.
हो, चल आपण दोघी आधी सुरुवात करू. आणि दोस्तांनाही सोबत लिहायला सांगू.
तू कोरियाची गोष्ट सांग, आणि मी शुली गावाची गोष्ट सांगते.
आपण, पत्रांनी जोडलेले राहू या!
Eunice ला — पुन्हा लिहीन
Eunice, उत्तराबद्दल आभार. वाचलं आणि पुन्हा पुन्हा वाचलं.
आजपासून मी एक छोटं वचन सुरू करायचं ठरवलंय.
वापरात नसलेला दिवा बंद करायचा, आणि पाणी पिताना कागदी कपाऐवजी माझी स्वतःची बाटली वापरायची.
एकदा वापरून टाकायच्या वस्तू थोड्या कमी वापरल्या तरी पृथ्वीला कितीतरी बरं वाटतं म्हणे.
अशा छोट्या सवयी जमत जमत गेल्या तर कधीतरी तुमच्या गावाच्या आकाशातही गार पाऊस पडायला हातभार लागेल असा मला विश्वास आहे.
पुढच्या पत्रात माझ्या आजीचा मधाचा पाव करायची कृतीही लिहून पाठवीन. तुमच्या गावच्या मधाने एकदा करून बघ!
दूर असलो तरी आपण एकाच पृथ्वीवर राहणारे दोस्त आहोत, म्हणून मी वारंवार पत्र लिहीन.
Eunice ला, पुन्हा लिहीन. मजेत राहा! हो हो.
▶ WAGZAK JUMP ची खरी AR स्क्रीन
Didi ला भेटलेल्या टांझानियातल्या मैत्रीण Eunice ची गोष्ट, AR मधून प्रत्यक्ष भेटा
← बाजूला सरकवून बघा
टांझानियातल्या मैत्रीण Eunice ला प्रत्यक्ष भेटायचंय?
WAGZAK JUMP — उडी घ्या जगात
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
प्र. हवामान बदलाचा खरंच मधमाश्यांशी संबंध आहे का?
पृथ्वी हळूहळू तापत गेली की पाऊस नीट न पडण्याचा दुष्काळ लांबतो, आणि मग फुलं पूर्वीसारखी फुलू शकत नाहीत. मधमाशी फुलांमधून मध गोळा करते, त्यामुळे फुलं कमी झाली की माशीलाही जगणं अवघड होतं. निसर्ग असा एकमेकांशी जोडलेला असतो. मात्र हवामान आणि निसर्गात अनेक गोष्टी एकत्रितपणे काम करतात, त्यामुळे “एका कृतीतून थेट एक परिणाम होतो” असं ठामपणे सांगण्यापेक्षा मोठा प्रवाह सोबत समजून घेणं जास्त महत्त्वाचं आहे.
प्र. दूर राहणाऱ्या दोस्ताला कशी मदत करता येईल?
‘मदत करणं’ म्हणजे ‘बिचाऱ्या माणसाची एकतर्फी काळजी घेणं’ असं मानायची गरज नाही. एकमेकांच्या गोष्टी वाटून घेणं आणि मन एकत्र आणणं हेच मोठं बळ आहे. अनेकांनी पाठवलेली उबदार पत्रं आणि लक्ष जमलं की गावात विहीर बांधणं किंवा मुलांना शाळेत जायला मदत करणं असे खरे बदल घडू शकतात. मुख्य म्हणजे “मी तुला मदत करीन” नव्हे तर “चल आपण मिळून करू” ही समान पातळीवरची भावना.
प्र. घरी मुलासोबत करता येतील अशा कोणत्या कृती आहेत?
वापरात नसलेला दिवा बंद करणं, कागदी कपाऐवजी स्वतःची बाटली वापरणं अशा छोट्या ऊर्जाबचतीच्या सवयी सोबत मिळून तयार करा. आणि दुसऱ्या देशातल्या किंवा आपल्याच वस्तीतल्या अडचणीत असलेल्या दोस्ताला मन ओतून पत्र लिहिण्याची कृतीही छान. दूरच्या दोस्ताच्या रोजच्या जगण्याविषयी आणि संस्कृतीविषयी कुतूहल बाळगण्याची व आदर करण्याची गोष्ट सोबत बोललात, तर मूल जगाकडे अधिक विशाल आणि उबदार नजरेने बघायला लागतं. महत्त्वाची आहे ती “सोबत” ही भावना.
पुढच्या वेळी पुन्हा एका मजेदार धड्याची गोष्ट घेऊन येईन. कळावे, Didi.