മൂന്ന് സെൽഫി എടുത്താൽ തന്നെ മടുക്കും, എന്നിട്ടും സ്വന്തം മുഖം നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് തവണ വരച്ചെന്നോ?
Didi ചിത്രകാരനായ Van Gogh അങ്കിളിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ഓരോ ചിത്രവും നോക്കി, "ഇത് എന്തിനാണ് വരച്ചത്?" എന്ന് ചോദിക്കുന്നു.
ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ, മഞ്ഞ സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ, കറുപ്പ് ഒട്ടും ഉപയോഗിക്കാത്ത രാത്രിയാകാശം.
ഓരോ ചിത്രത്തിലും എന്തൊക്കെ വികാരങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് Didi കൂടെ എത്തിനോക്കാം.
ചിത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു ശരിക്കുള്ള ചിത്രകാരൻ ഇറങ്ങിവന്നു
WAGZAK JUMPൽ ചിത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞൊരു മുറിയിലേക്ക് എത്തിനോക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. അപ്പോഴതാ, നിറയെ താടിയുള്ള ഒരു അങ്കിൾ അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് നടന്നുവരുന്നു!
അടുത്തുനിന്ന Banggu മഞ്ഞ ബലൂൺ മുറുകെപ്പിടിച്ചു. കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വട്ടമായി. "Didi, ചിത്രത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു ശരിക്കുള്ള മനുഷ്യൻ വന്നല്ലോ!"
ചുമരുകളിൽ വരിവരിയായി ചിത്രങ്ങൾ തൂക്കിയിരുന്നു. ഓരോന്നിലും നിറങ്ങൾ എത്ര തിളക്കമുള്ളതായിരുന്നു! ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും കണ്ണെടുക്കാനേ കഴിഞ്ഞില്ല.
"ഹായ്, ഞാൻ ചിത്രകാരൻ Van Gogh ആണ്." അങ്കിൾ തൊപ്പി അല്പം ഊരി സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
"വാവ്, ഇതെല്ലാം അങ്കിൾ തന്നെയാണോ വരച്ചത്?" ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അങ്കിൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഓരോന്നായി ഒരുമിച്ച് നോക്കിയാലോ?"
എനിക്ക് ചോദിക്കാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് Banggu കൂടെ അങ്കിളിനെ പിന്തുടർന്ന് ഓരോ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ചോദിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"എന്തിനാണ് സ്വന്തം മുഖം നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് തവണ വരച്ചത്?"
ആദ്യത്തെ ചുമരിൽ ഒരുപോലെയുള്ള മുഖങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങൾ നിറയെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താടിയുള്ള മുഖം, തൊപ്പിവെച്ച മുഖം, നീല വസ്ത്രം ധരിച്ച മുഖം. എല്ലാം ഒരേ ആളാണ്, പക്ഷേ മുഖഭാവങ്ങൾ അല്പം വ്യത്യസ്തം.
"ഇതെല്ലാം ആരാണ്?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"എല്ലാം ഞാൻ തന്നെയാണ്. സ്വന്തം രൂപം നമ്മൾ തന്നെ വരച്ച ചിത്രം. ഇതിനെ 'ആത്മഛായാചിത്രം' എന്നു പറയും."
അങ്കിൾ വിരലുകളിൽ എണ്ണിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇങ്ങനെ നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു. പത്ത് വർഷത്തിനിടയിൽ."
"നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് തവണയോ?!" എനിക്ക് മൂന്ന് സെൽഫി എടുത്താൽ തന്നെ മടുക്കും. Bangguയും "അയ്യോ, എനിക്ക് ഒരെണ്ണം എടുക്കാൻ പോലും മടിയാണ്!" എന്നു പറഞ്ഞ് ബലൂൺ കുലുക്കി.
"ആളുകളെ വരയ്ക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്കുവേണ്ടി ഇരുന്നുതരാൻ ആളുകളെ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി എന്നെത്തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും വരച്ചു."
ആഹാ, വരയ്ക്കാൻ ആളെ കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടാണ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വന്തം മുഖം വരച്ചത്. കേട്ടപ്പോൾ അല്പം സങ്കടം തോന്നി. എന്നാലും കൈവിടാതെ വരച്ചത് എത്ര നല്ല കാര്യം!
"രാത്രിയാകാശം എന്താണ് ഇങ്ങനെ വട്ടം ചുറ്റുന്നത്?"
അടുത്ത ചിത്രത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ "വാവ്…" എന്നു പറഞ്ഞുപോയി.
രാത്രിയാകാശം തിരമാലപോലെ ഇളകുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങൾ വട്ടം ചുറ്റുന്നതുപോലെ!
"ഇതാണ് 'നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന രാത്രി'." അങ്കിൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
"അങ്കിൾ, ശരിക്കുള്ള രാത്രിയാകാശം ഇങ്ങനെ ചുറ്റില്ലല്ലോ. പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ വരച്ചത്?"
"എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് രാത്രിയാകാശം ഇങ്ങനെ ജീവനോടെ ചലിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. മനസ്സിന് ഒരുപാട് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ചികിത്സയും വിശ്രമവും എടുക്കുന്നതിനിടെയാണ് ഈ ചിത്രം വരച്ചത്. അതുകൊണ്ടാവാം നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂടുതൽ വലുതും തിളക്കമുള്ളതുമായി തോന്നിയത്."
മനസ്സിന് വിഷമമുള്ളപ്പോൾ ഇത്രയും തിളങ്ങുന്നൊരു രാത്രി വരച്ചല്ലോ. കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം നിറഞ്ഞു.
ഇടതുവശത്ത് തീനാളം പോലെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒന്ന് കണ്ടു. "അത് തീയാണോ?" എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, സൈപ്രസ് എന്ന മരമാണ് എന്നു പറഞ്ഞു. മരം തീനാളം പോലെ തോന്നുന്നല്ലോ. അങ്കിൾ ലോകത്തെ എത്ര പ്രത്യേകമായാണ് കാണുന്നത്!
"എന്തിനാണ് ഇത്രയധികം സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ വരച്ചത്?"
അടുത്ത മുറി മുഴുവൻ മഞ്ഞനിറം. ഒരു പൂപ്പാത്രം നിറയെ വലിയ സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ.
"അങ്കിളിന് സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണല്ലേ?"
"അതെ. എനിക്ക് സൂര്യനെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. സൂര്യനെപ്പോലെ തന്നെയുള്ള സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളെയും അതുകൊണ്ട് ഇഷ്ടമായി."
ഈ ചിത്രത്തിനു പിന്നിൽ ഒരു കഥയുണ്ടായിരുന്നു. പ്രിയ സുഹൃത്ത് Gauguin കാണാൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് പണിയെടുക്കുന്ന മുറി സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളുടെ ചിത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കാൻ വരച്ചതാണത്രേ.
"അനിയൻ Theoയ്ക്ക് എഴുതിയ കത്തിൽ ‘ഇത് വളരെ മനോഹരമായൊരു ചിത്രമാകും!’ എന്ന് പൊങ്ങച്ചം പോലും പറഞ്ഞു." അങ്കിൾ അല്പം നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു.
എനിക്കും ഇഷ്ടമുള്ള കൂട്ടുകാരൻ വരുമ്പോൾ മുറി അലങ്കരിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്. ഞങ്ങൾ ഒരുപോലെയാണല്ലോ! ഹിഹി. കൂട്ടുകാരൻ വരുന്നതിൽ എത്ര സന്തോഷമുണ്ടായിട്ടാവും ചിത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരു പൂന്തോട്ടം തന്നെ ഒരുക്കിയത്!
"രാത്രിയായിട്ടും കറുപ്പ് ഒട്ടും ഉപയോഗിച്ചില്ലെന്നോ?"
അടുത്ത ചിത്രം രാത്രിയുടേതായിരുന്നു. എന്നാലും ഇരുണ്ടതായിരുന്നില്ല, ഒരു സുഖമുള്ള ചൂട് തോന്നി. 'രാത്രിയിലെ കഫേയുടെ പുറത്തെ ഇരിപ്പിടം' എന്നാണ് പേര്.
കഫേയിൽ വലിയൊരു മഞ്ഞ ഗ്യാസ് വിളക്ക് തെളിഞ്ഞുനിന്നു. അതിനു മുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ വിതറിയ നീലാകാശം.
"ഇതിൽ കറുപ്പ് ഒട്ടും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല." അങ്കിൾ പറഞ്ഞു.
രാത്രിയായിട്ടും കറുപ്പ് ഉപയോഗിച്ചില്ലെന്നോ?!
"നീല, വയലറ്റ്, പച്ച, പിന്നെ തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞ. ഈ നിറങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ഓരോ നക്ഷത്രവും ചെറിയ കുത്തുകളായി വരച്ചുചേർത്തപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും സന്തോഷം തോന്നിയത്."
ശരിക്കും അടുത്തുനോക്കിയപ്പോൾ ഒരിടത്തും കറുപ്പില്ല! മുഴുവൻ നീലയും വയലറ്റും. എന്നിട്ടും രാത്രിപോലെ തോന്നുന്നു. എത്ര അത്ഭുതം!
അങ്കിൾ നക്ഷത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നതുപോലെ കൈ ചലിപ്പിച്ചു. ഞാനും അടുത്തുനിന്ന് വിരൽകൊണ്ട് ടപ് ടപ് എന്ന് തൊട്ടുനോക്കി. ഹഹ.
"നിറങ്ങൾ മാത്രം കൊണ്ട് ‘ആശ്വാസം’ തോന്നിക്കാനാകുമോ?"
ഇത്തവണ ഒരു ചെറിയ മുറിയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു. അങ്കിൾ ശരിക്കും താമസിച്ചിരുന്ന മുറി. 'Arles ലെ കിടപ്പുമുറി' എന്നാണ് പേര്.
വയലറ്റ് ചുമരുകൾ, മഞ്ഞ കട്ടിൽ, ഇളംപച്ച തലയണകൾ. കട്ടിലും കസേരകളുമെല്ലാം പല നിറങ്ങളിൽ.
"അങ്കിൾ, മുറിക്ക് എന്തിനാണ് ഇത്രയും നിറങ്ങൾ കൊടുത്തത്?"
"നിറങ്ങൾ കൊണ്ട് ‘സുഖമായി വിശ്രമിക്കുന്നൊരു തോന്നൽ’ ഉണ്ടാക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ നിറങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നില്ലേ?"
നിറങ്ങൾ മാത്രം കൊണ്ട് ആശ്വാസം തോന്നിക്കാമെന്നോ! ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിത്രം നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ശരിക്കും മനസ്സ് ശാന്തമായി, സുഖമായി വിശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
നിറങ്ങൾക്കും മനസ്സിനെ തൊടാനാകുമല്ലേ. ഞാൻ ഏറെ നേരം ആ മഞ്ഞ കട്ടിൽ തന്നെ നോക്കിനിന്നു.
"ഈ അങ്കിൾ ആരാണ്?"
അവസാനത്തെ മുറിയിൽ നീല വസ്ത്രവും ഭംഗിയുള്ള താടിയുമുള്ള ഒരു അങ്കിളിന്റെ ചിത്രം തൂക്കിയിരുന്നു.
"ഈ അങ്കിൾ ആരാണ്?"
"എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത് Roulin ആണ്. എല്ലാ വൈകുന്നേരവും കണ്ടുമുട്ടി പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിക്കും. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അടുത്ത കൂട്ടുകാരായി. അദ്ദേഹം എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ച് ചൂടുള്ള ഭക്ഷണവും തന്നിട്ടുണ്ട്."
ആ നന്ദി അറിയിക്കാൻ Roulin അങ്കിളിനെ മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ മുഴുവൻ വരച്ച് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു എന്നാണത്രേ.
ചിത്രത്തിലൂടെ "നന്ദി" എന്നു പറഞ്ഞതാണല്ലേ. ചിത്രവും ഒരു സമ്മാനമാകാം. അതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമായത്.
"എന്തിനാണ് ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത്?"
ചിത്രങ്ങളെല്ലാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞ്, എനിക്ക് ഏറ്റവും അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്ന കാര്യം അവസാനം ചോദിച്ചു.
"അങ്കിൾ, എന്തിനാണ് ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത്?"
അങ്കിൾ അല്പനേരം ആലോചിച്ചു. എന്നിട്ട് സ്നേഹത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
"മനസ്സിലുള്ളത് അതിൽ നിറയ്ക്കാൻ. ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യങ്ങളും, കാണാൻ കൊതിക്കുന്ന ആളുകളും, സങ്കടങ്ങളും എല്ലാം ചിത്രത്തിൽ നിറയ്ക്കാം."
അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. സ്വന്തം മുഖവും, ചുറ്റിത്തിരിയുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളും, മഞ്ഞ സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കളും, കൂട്ടുകാരന്റെ മുഖവും. ഓരോ ചിത്രത്തിലും അങ്കിളിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
"ഇനി Didiയും ഒന്ന് വരച്ചുനോക്കൂ." കൈവീശിക്കൊണ്ട് അങ്കിൾ പറഞ്ഞു.
Van Gogh അങ്കിളിന് — ഞാനും വരച്ചുനോക്കി
പ്രിയപ്പെട്ട Van Gogh അങ്കിളിന്,
അങ്കിൾ, ഇന്ന് ചിത്രങ്ങൾ കാണിച്ചുതന്നതിന് നന്ദി. അടുത്തുനിന്ന Bangguയ്ക്കും എത്ര സന്തോഷമായെന്നോ!
വീട്ടിലെത്തി കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ ഇരുന്ന് അങ്കിളിനെപ്പോലെ എന്റെ മുഖം വരച്ചുനോക്കി. എന്റെ സ്വന്തം ‘ആത്മഛായാചിത്രം’!
പക്ഷേ മൂക്ക് ഓരോ തവണയും വിചിത്രമായി വന്നപ്പോൾ ഞാൻ "അയ്യോ!" എന്നു പറഞ്ഞുപോയി. എന്നാലും അങ്കിളും നാൽപ്പത്തിമൂന്ന് തവണ വരച്ചല്ലോ. അപ്പോൾ എനിക്കും വീണ്ടും വരച്ചുനോക്കാമല്ലേ?
രാത്രി കുടുംബത്തോടൊപ്പം ആകാശത്തേക്കും നോക്കി. അങ്കിൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇരുട്ട് മാത്രമാണെന്ന് കരുതിയ ആകാശത്ത് അടുത്തുനോക്കിയപ്പോൾ നീലയും വയലറ്റും കണ്ടു. അത് കറുപ്പായിരുന്നില്ല!
അങ്കിൾ Roulin ന്റെ കുടുംബത്തെ വരച്ച് കൊടുത്തതുപോലെ, ഞാൻ ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്ന അമ്മൂമ്മയുടെ മുഖം വരച്ച് സമ്മാനമായി കൊടുത്തു. അമ്മൂമ്മ "അയ്യോ, എന്റെ പൊന്നേ!" എന്നു പറഞ്ഞ് അത് ഫ്രിഡ്ജിൽ ഒട്ടിച്ചുവെച്ചു.
ഇപ്പോൾ ചിത്രം കാണുമ്പോൾ, ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ എന്നു മാത്രം തോന്നില്ല. "ഇതിൽ എന്തൊക്കെ വികാരങ്ങളായിരിക്കും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്?" എന്നും ആലോചിക്കും.
അങ്കിൾ, അടുത്ത തവണ എന്താണ് വരയ്ക്കേണ്ടത്? പിന്നെയും കത്തെഴുതാം! ഹഹ.
▶ WAGZAK JUMP യഥാർഥ AR സ്ക്രീനുകൾ
Didiയും Bangguയും കണ്ട Van Gogh ന്റെ ചിത്രലോകം AR വഴി നേരിട്ട് കാണാം
← കൂടുതൽ കാണാൻ വശത്തേക്ക് നീക്കൂ
Van Gogh അങ്കിളിന്റെ ചിത്രങ്ങൾക്കുള്ളിലേക്ക് നേരിട്ട് കടന്നുചെല്ലണോ?
WAGZAK JUMP — ലോകത്തിലേക്ക് ചാടിച്ചെല്ലൂ
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ചോദ്യം. Van Gogh എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം സ്വന്തം മുഖചിത്രങ്ങൾ വരച്ചത്?
Van Gogh ആളുകളെ വരയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടി ഇരുന്നുതരാൻ ആളുകളെ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഏകദേശം 10 വർഷത്തിനിടയിൽ 43 സ്വന്തം മുഖചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു. ഓരോ ചിത്രത്തിലെയും മുഖഭാവങ്ങളും നിറങ്ങളും അല്പം വ്യത്യസ്തമാണ്. അതിലൂടെ ഓരോ സമയത്തും ചിത്രകാരന്റെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നുവെന്ന് എത്തിനോക്കാം. കുട്ടിയോടൊപ്പം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വന്തം മുഖം വരച്ചുനോക്കുന്നത് നല്ലൊരു പ്രവർത്തനമാണ്.
ചോദ്യം. ‘നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന രാത്രി’ എങ്ങനെയുള്ള ചിത്രമാണ്?
മനസ്സിന് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ചികിത്സയും വിശ്രമവും എടുക്കുന്നതിനിടെ Van Gogh വരച്ച ചിത്രമാണിത്. രാത്രിയാകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളും മേഘങ്ങളും ചുഴിപോലെ ചുറ്റുന്നതായി വരച്ചിരിക്കുന്നു. ഇടതുവശത്ത് തീനാളം പോലെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നത് സൈപ്രസ് മരമാണ്. ശരിക്കുള്ള രാത്രിയാകാശത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചിത്രകാരന്റെ മനസ്സിലെ വികാരങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്. ഒരേ കാഴ്ച തന്നെ നമ്മുടെ മനസ്സിലെ വികാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്തമായി തോന്നാമെന്ന് കുട്ടിയുമായി സംസാരിക്കാൻ ഈ ചിത്രം സഹായിക്കും.
ചോദ്യം. വീട്ടിൽ കുട്ടിയോടൊപ്പം എന്തൊക്കെ ചിത്രരചനാ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യാം?
കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വന്തം മുഖം വരയ്ക്കാം. രാത്രി കുടുംബത്തോടൊപ്പം ആകാശത്തിലെ നിറങ്ങൾ നോക്കാം. സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളുടെ മുഖം വരച്ച് സമ്മാനമായി കൊടുക്കാം. ഇവയെല്ലാം സുരക്ഷിതവും രസകരവുമാണ്. നന്നായി വരയ്ക്കുക എന്നതല്ല ലക്ഷ്യം. മനസ്സിലുള്ളത് നിറങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും കൊണ്ട് പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണ് പ്രധാനം. ചിത്രം നന്നായോ എന്നു വിലയിരുത്തുന്നതിനുപകരം, എന്തൊക്കെ വികാരങ്ങളാണ് അതിൽ നിറച്ചതെന്ന് കുട്ടിയോട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിക്കൂ.
അടുത്ത തവണ മറ്റൊരു രസകരമായ കഥയുമായി വരാം. സ്നേഹത്തോടെ, Didi.