เซลฟีสามรูปก็เบื่อแล้ว แต่เขาวาดหน้าตัวเองถึงสี่สิบสามครั้งเลยเหรอ?
Didiไปพบกับจิตรกร Van Gogh และถามถึงภาพวาดแต่ละภาพว่า "ทำไมลุงถึงวาดสิ่งนี้?"
ดาวที่วนเวียน ดอกทานตะวันสีเหลือง และท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ไม่มีสีดำ
มาดูกันว่าจิตใจอะไรซ่อนอยู่ในแต่ละภาพ พร้อมกับDidiเลยนะ
ในห้องที่เต็มไปด้วยภาพวาด จิตรกรตัวจริงก้าวออกมา
ขณะที่กำลังมองเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยภาพวาดใน WAGZAK JUMP ก็มีลุงคนหนึ่งที่มีเครามรุงรังก้าวออกมาเลย!
Bangguที่ยืนอยู่ข้างๆ กำบอลลูนสีเหลืองแน่นและตาโตขึ้น "Didi! มีคนออกมาจากในภาพจริงๆ เลย!"
บนกำแพงมีกรอบรูปแขวนเรียงกันเต็มไปหมด สีสันเข้มจนทั้งสองคนไม่อยากละสายตาเลย
"สวัสดีครับ ผมคือจิตรกร Van Gogh" ลุงถอดหมวกออกทักทายอย่างอ่อนโยน
"ว้าว ทั้งหมดนี้ลุงวาดเองเลยเหรอ?" ฉันถาม ลุงก็ยิ้มแจ่ม "จะดูทีละภาพด้วยกันไหม?"
ฉันมีคำถามมากมายเลย เลยตัดสินใจตามหลังลุงพร้อมกับBangguจากภาพหนึ่งไปอีกภาพหนึ่งเพื่อถาม
"ทำไมลุงถึงวาดหน้าตัวเองถึงสี่สิบสามครั้ง?"
บนกำแพงแรกมีภาพใบหน้าที่หน้าตาคล้ายกันอัดแน่นเต็มไปหมด
ใบหน้าที่มีเครา ใบหน้าที่สวมหมวก ใบหน้าที่ใส่เสื้อสีน้ำเงิน เป็นคนเดียวกันทั้งหมดแต่สีหน้าต่างกันเล็กน้อย
"นี่เป็นใครเหรอ?" ฉันถาม
"ทั้งหมดเป็นผม ภาพที่วาดรูปร่างหน้าตาของตัวเอง เรียกว่า 'ภาพเหมือนตนเอง'"
ลุงนับนิ้วทีละนิ้ว "ผมวาดไปสี่สิบสามภาพแบบนี้ ตลอดสิบปี" ลุงบอก
"สี่สิบสามครั้งเลยเหรอ?!" ฉันแค่เซลฟีสามรูปก็เบื่อแล้ว Bangguก็โบกบอลลูนพลางพูดว่า "โอ้โห ฉันรูปเดียวก็ขี้เกียจแล้ว!"
"ผมอยากวาดคน แต่หาคนมาเป็นนายแบบได้ยากมาก เลยวาดตัวเองในกระจกซ้ำๆ"
อ๋อ เพราะไม่มีคนให้วาด เลยวาดตัวเองในกระจก รู้สึกเห็นใจนิดหน่อย แต่ที่ไม่ยอมแพ้นั้นเก่งมากเลย
"ทำไมท้องฟ้ายามค่ำคืนถึงหมุนวนแบบนั้น?"
พอยืนอยู่หน้าภาพถัดไป ฉันก็อุทาน "ว้าว…" ออกมาโดยไม่รู้ตัว
ท้องฟ้ายามค่ำคืนกระเพื่อมไหว ดาวต่างๆ ดูเหมือนจะหมุนวนอยู่
"นี่คือ 'คืนที่เต็มไปด้วยดาว'" ลุงพูดเบาๆ
"ลุงครับ ท้องฟ้าจริงๆ ไม่ได้หมุนแบบนี้นะ ทำไมถึงวาดแบบนี้ล่ะ?"
"ในสายตาของผม ท้องฟ้ายามค่ำคืนดูเหมือนมีชีวิตและเคลื่อนไหวอยู่ เป็นภาพที่วาดตอนพักฟื้นช่วงที่จิตใจอ่อนแอมาก เลยรู้สึกว่าดาวใหญ่และสว่างกว่าปกติ"
ตอนที่จิตใจเจ็บปวด ลุงกลับวาดคืนที่แสนระยิบระยับ ฉันรู้สึกสะท้อนใจอยู่นิดหน่อย
ทางซ้ายมีบางอย่างพุ่งขึ้นตรงๆ เหมือนเปลวไฟ ฉันถามว่า "นั่นไฟเหรอ?" — ปรากฏว่าเป็นต้นไม้ที่เรียกว่า Cypress ต้นไม้ที่ดูเหมือนเปลวไฟ ลุงมองโลกได้พิเศษมากจริงๆ
"ทำไมถึงวาดดอกทานตะวันเยอะแบบนี้?"
ห้องถัดไปเต็มไปด้วยสีเหลือง ดอกทานตะวันขนาดใหญ่เต็มแจกัน
"ลุงชอบดอกทานตะวันมากเลยนะ?"
"ใช่เลย ผมรักดวงอาทิตย์มากๆ เลยชอบดอกทานตะวันที่ดูเหมือนดวงอาทิตย์เลย"
ปรากฏว่าภาพนี้มีเรื่องราวอยู่ด้วย เพื่อนรักอย่าง Gauguin จะมาเยี่ยม เลยวาดดอกทานตะวันเพื่อตกแต่งสตูดิโอให้สวยงาม
"ผมยังโม้ให้น้องชาย Theo ทางจดหมายด้วยว่า 'มันจะเป็นภาพที่ยอดเยี่ยมมากเลย!'" ลุงหัวเราะอย่างเขิน
ฉันก็ตกแต่งห้องทุกครั้งที่เพื่อนสนิทจะมา เหมือนกันเลย! ฮิฮิ ดีใจกับการมาของเพื่อนมากขนาดไหนถึงสร้างสวนดอกไม้ด้วยภาพวาดได้
"กลางคืนแต่ไม่ใช้สีดำเลยสักนิดเดียว?"
ภาพถัดไปเป็นกลางคืนแต่ไม่มืดเลย กลับรู้สึกอบอุ่นด้วย เรียกว่า 'ระเบียงคาเฟ่ยามค่ำคืน'
ในคาเฟ่มีโคมแก๊สสีเหลืองขนาดใหญ่สว่างโร่ และด้านบนมีท้องฟ้าสีน้ำเงินที่เต็มไปด้วยดาวกระจาย
"ที่นี่ไม่ใช้สีดำเลยสักนิดเดียว" ลุงบอก
กลางคืนแต่ไม่ใช้สีดำเลยเหรอ?!
"ผมใช้แค่สีน้ำเงิน ม่วง เขียว และเหลืองสด ช่วงเวลาที่จุดดาวทีละดวงนั้นสนุกที่สุดเลย"
พอมองดูจริงๆ ก็ไม่มีสีดำเลยสักแห่ง! ทั้งหมดเป็นสีน้ำเงินและม่วง แต่ก็ยังดูเหมือนกลางคืนได้ ช่างน่าอัศจรรย์!
พอเห็นลุงทำท่าเหมือนจุดดาว ฉันก็ชี้นิ้วจุดๆ ตามไปด้วย โฮโฮ
"แค่สีก็สร้างความรู้สึก 'ผ่อนคลาย' ได้เลยเหรอ?"
คราวนี้เป็นภาพห้องเล็กๆ ห้องที่ลุงเคยอาศัยอยู่จริงๆ เรียกว่า 'ห้องนอนที่ Arles'
ผนังสีม่วง เตียงสีเหลือง หมอนสีเขียวอ่อน ทั้งเตียงและเก้าอี้ล้วนมีสีสันสดใส
"ลุงครับ ทำไมทาห้องให้มีสีสันแบบนี้?"
"ผมอยากสร้างความรู้สึก 'พักผ่อนอย่างเต็มที่' ด้วยสี พอมองสีพวกนี้ รู้สึกใจสงบไหม?"
สร้างความรู้สึกผ่อนคลายด้วยสีเพียงอย่างเดียว! พอนั่งนิ่งๆ มองภาพนั้น รู้สึกจริงๆ ว่าใจอ่อนลงและผ่อนคลาย
ปรากฏว่าสีสามารถสัมผัสจิตใจได้ด้วย ฉันมองเตียงสีเหลืองนั้นนานมาก
"ลุงในภาพนั้นเป็นใคร?"
ห้องสุดท้ายมีภาพลุงคนหนึ่งที่ใส่เสื้อสีน้ำเงินพร้อมหนวดเคราเท่แขวนอยู่
"ลุงในภาพนั้นเป็นใครครับ?"
"เขาคือเพื่อนสนิทของผม Roulin เราเจอกันทุกเย็นและคุยกันเรื่องนั้นเรื่องนี้จนสนิทกันมาก เขายังเชิญผมไปบ้านและทำอาหารอุ่นๆ ให้กินด้วย"
เลยขอบคุณด้วยการวาดภาพ ไม่ใช่แค่ Roulin คนเดียว แต่ วาดภาพครอบครัว Roulin ทั้งหมดเป็นของขวัญ
ใช้ภาพวาดบอกว่า "ขอบคุณ" ปรากฏว่าภาพวาดสามารถเป็นของขวัญได้ นั่นเป็นสิ่งที่ชอบที่สุดเลย
"ทำไมลุงถึงวาดภาพ?"
หลังจากดูภาพครบทุกภาพแล้ว ฉันถามสิ่งที่อยากรู้มากที่สุดเป็นอันดับสุดท้าย
"ลุงครับ ทำไมลุงถึงวาดภาพล่ะ?"
ลุงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบอย่างอ่อนโยน
"เพื่อบรรจุจิตใจไว้ ทั้งสิ่งที่ชอบ คนที่คิดถึง จิตใจที่เจ็บปวด ทุกอย่างสามารถบรรจุไว้ในภาพได้"
ตอนนั้นแหละที่เข้าใจ ใบหน้าของตัวเอง ดาวที่หมุนวน ดอกทานตะวันสีเหลือง ใบหน้าของเพื่อน ทุกภาพล้วนมีจิตใจของลุงอยู่ในนั้น
"ลองให้Didiวาดดูบ้างนะ" ลุงโบกมือพร้อมพูดแบบนั้น
ถึงลุง Van Gogh — หนูลองวาดแล้วนะ
ถึงลุง Van Gogh
ลุงครับ ขอบคุณที่พาดูภาพวันนี้ Bangguก็ชอบมากเลยที่ยืนอยู่ข้างๆ
กลับถึงบ้านก็นั่งหน้ากระจกแล้วลองวาดหน้าตัวเองเหมือนลุง ภาพเหมือนตัวเองของหนูเอง!
แต่จมูกออกมาแปลกๆ ทุกทีเลยอุทาน "อุ้ย!" แต่ลุงก็วาดถึงสี่สิบสามครั้ง หนูก็วาดใหม่ได้ใช่ไหมล่ะ?
ตอนกลางคืนก็มองท้องฟ้ายามค่ำคืนพร้อมกับครอบครัว ตามที่ลุงบอก ท้องฟ้าที่เคยคิดว่ามืดแค่นั้น พอมองดีๆ ก็มีสีน้ำเงินและม่วงด้วย ไม่ใช่สีดำเลย!
และเหมือนที่ลุงวาดครอบครัว Roulin ให้ หนูก็วาดหน้าย่าที่รักที่สุดแล้วมอบให้เป็นของขวัญ ย่าพูดว่า "อ๋อ หลานย่าน่ารักจัง~" แล้วแปะไว้ที่ตู้เย็นเลย
ตอนนี้พอดูภาพ นอกจากบอกว่าสวยแล้ว ยังคิดด้วยว่า "จิตใจอะไรซ่อนอยู่ในนี้นะ?"
ลุงครับ ครั้งหน้าจะวาดอะไรอีก? หนูจะเขียนจดหมายมาอีกนะ! โฮโฮ
▶ หน้าจอ AR จริงของ WAGZAK JUMP
โลกภาพวาด Van Gogh ที่DidiและBangguได้พบ ลองสัมผัสด้วยตัวเองผ่าน AR
← เลื่อนดูด้านข้าง
อยากเข้าไปในภาพของลุง Van Gogh ด้วยตัวเองไหม?
WAGZAK JUMP — กระโดดเข้าสู่โลกกว้าง
คำถามที่พบบ่อย
Q. ทำไม Van Gogh ถึงวาดภาพเหมือนตนเองมากขนาดนั้น?
Van Gogh อยากวาดคนแต่หานายแบบได้ยากมาก เลยมองกระจกแล้ววาดตัวเอง ทำให้ได้ภาพเหมือนตนเองถึง 43 ภาพในเวลาประมาณ 10 ปี แต่ละภาพมีสีหน้าและสีสันต่างกันเล็กน้อย ทำให้เราเห็นจิตใจของจิตรกรในแต่ละช่วงเวลาได้ กิจกรรมนี้เหมาะต่อไปด้วยการชวนลูกมองกระจกแล้ววาดหน้าตัวเอง
Q. ภาพ 'คืนที่เต็มไปด้วยดาว' คือภาพอะไร?
เป็นภาพที่ Van Gogh วาดขณะพักฟื้นในช่วงที่จิตใจอ่อนแอมาก ดาวและเมฆบนท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกแสดงออกมาเหมือนกำลังหมุนวน และสิ่งที่พุ่งขึ้นเหมือนเปลวไฟทางซ้ายคือต้นไม้ที่ชื่อ Cypress แตกต่างจากท้องฟ้ายามค่ำคืนจริงๆ เพราะภาพนี้บรรจุจิตใจของจิตรกรไว้ เหมาะที่จะคุยกับลูกว่าทิวทัศน์เดียวกันอาจมองเห็นต่างกันได้ขึ้นอยู่กับจิตใจ
Q. มีกิจกรรมศิลปะอะไรที่ทำกับลูกที่บ้านได้บ้าง?
การวาดภาพเหมือนตนเองหน้ากระจก การสังเกตสีสันของท้องฟ้ายามค่ำคืนพร้อมครอบครัว และการวาดหน้าคนที่รักเป็นของขวัญ ล้วนปลอดภัยและดีมากๆ เป้าหมายไม่ใช่การวาดให้สวย แต่คือ 'การลองแสดงจิตใจตนเองออกมาผ่านสีและภาพวาด' แทนที่จะตัดสินว่าวาดได้สวยหรือไม่ ให้ถามอย่างอ่อนโยนว่าอยากบรรจุความรู้สึกอะไรไว้
คราวหน้าจะมาพร้อมเรื่องราวสนุกๆ อีกนะ จากDidi