సెల్ఫీ మూడు తీస్తేనే విసుగు, ఆయన తన ముఖాన్ని నలభై మూడు సార్లు గీశారా?
Didi చిత్రకారుడు వాన్ గోగ్ అంకుల్‌ను కలిసి, ఒక్కో చిత్రం గురించి “ఇది ఎందుకు గీశారు?” అని అడిగే కథ ఇది.
సుడులు తిరిగే నక్షత్రాలు, పసుపు పొద్దుతిరుగుడు పూలు, నలుపు రంగే వాడని రాత్రి ఆకాశం దాకా.
చిత్రాల్లో ఎలాంటి మనసు దాగి ఉందో Didiతో కలిసి తొంగి చూద్దాం.
చిత్రాలు నిండిన గదిలో నుంచి, నిజమైన చిత్రకారుడు నడిచి వచ్చాడు
WAGZAK JUMPలో చిత్రాలు నిండిన గదిని తొంగి చూస్తున్నాను, అంతలో అందులో నుంచి గడ్డం పెరిగిన అంకుల్ ఒకరు నడుస్తూ బయటికి వచ్చారు!
పక్కనున్న Banggu కూడా పసుపు బెలూన్‌ను గట్టిగా పట్టుకుని కళ్లు గుండ్రంగా చేశాడు. “Didi, చిత్రంలో నుంచి నిజమైన మనిషి వచ్చేశాడు!”
గోడలకు వరుసగా ఫ్రేములు వేలాడుతున్నాయి, అన్నిటిలోనూ రంగులు ఎంత చిక్కగా ఉన్నాయంటే మేమిద్దరం కళ్లు తిప్పుకోలేకపోయాం.
“నమస్కారం, నేను చిత్రకారుడు గోగ్‌ను.” అని అంకుల్ టోపీని కాస్త తీస్తూ ఆప్యాయంగా పలకరించారు.
“అబ్బో, ఇవన్నీ మీరే గీశారా?” అని నేను అడిగితే, అంకుల్ చిరునవ్వు నవ్వారు. “ఒక్కొక్కటిగా కలిసి చూద్దామా?”
నాకు సందేహాలు బోలెడు. అందుకే Banggu తో కలిసి, ప్రతి చిత్రం వెంటా తిరుగుతూ అడగాలని అనుకున్నాను.
“మీ ముఖాన్నే నలభై మూడు సార్లు ఎందుకు గీశారు?”
మొదటి గోడ నిండా ఒకేలా కనిపించే ముఖ చిత్రాలే.
గడ్డంతో ఉన్న ముఖం, టోపీ పెట్టుకున్న ముఖం, నీలి దుస్తుల్లో ఉన్న ముఖం. అంతా ఒకే మనిషి, కానీ ముఖంలో భావం కొద్దికొద్దిగా వేరుగా ఉంది.
“ఇవన్నీ ఎవరు?” అని నేను అడిగాను.
“అన్నీ నేనే. నా రూపాన్ని నేనే గీసిన చిత్రం, దీన్ని ‘స్వీయ చిత్రం’అంటారు.”
అంకుల్ వేళ్లను ఒక్కొక్కటిగా మడుస్తూ, “ఇలా నలభై మూడు చిత్రాలు గీశాను. పదేళ్లలో.” అన్నారు.
“నలభై మూడు సార్లా?!” నేను సెల్ఫీ మూడు తీస్తేనే విసుగొస్తుంది. Banggu కూడా “అమ్మో, నాకు ఒక్కటి కూడా బద్ధకమే!” అంటూ బెలూన్ ఊపాడు.
“మనుషులను గీయాలని ఉండేది, కానీ నాకు మోడల్గా నిలబడేవాళ్లను వెతకడం కష్టమైంది. అందుకే అద్దంలోని నన్నే పదేపదే గీసుకున్నాను.”
ఆహా, గీయడానికి మనుషులు లేక అద్దంలోని తననే గీసుకున్నారన్నమాట. కాస్త బాధగా అనిపించినా, వదిలేయకుండా కొనసాగించడం మాత్రం భలే గొప్ప.
“రాత్రి ఆకాశం ఎందుకు గిర్రున తిరుగుతోంది?”
తర్వాతి చిత్రం ముందు నిలబడగానే, నాకు తెలియకుండానే “అబ్బో…” అని శబ్దం వచ్చేసింది.
రాత్రి ఆకాశం ఊగుతున్నట్టు, నక్షత్రాలు గిర్రున తిరుగుతున్నట్టు ఉంది.
“ఇది ‘నక్షత్రాలు మెరిసే రాత్రి’.” అని అంకుల్ మెల్లగా చెప్పారు.
“అంకుల్, నిజమైన రాత్రి ఆకాశం ఇలా తిరగదు కదా. ఇలా ఎందుకు గీశారు?”
“నా కళ్లకు రాత్రి ఆకాశం ఇలా ప్రాణం ఉన్నట్టు కదులుతూ కనిపించింది. మనసు చాలా బాధగా ఉన్నప్పుడు విశ్రాంతి తీసుకుంటూ గీసిన చిత్రం కాబట్టి, నక్షత్రాలు ఇంకా పెద్దగా, ప్రకాశంగా అనిపించి ఉంటాయి.”
మనసు బాధగా ఉన్నప్పుడు ఇంత మెరిసే రాత్రిని గీశారంటే. నాకు ముక్కు చివర కాస్త చెమ్మగిల్లింది.
ఎడమవైపు మంటలా పైకి చాచుకున్నది ఏదో ఉంటే “అది నిప్పా?” అని అడిగాను, సైప్రస్ అనే చెట్టుఅట. చెట్టు మంటలా కనిపించడమా — అంకుల్ ప్రపంచాన్ని నిజంగా ప్రత్యేకంగా చూస్తారు.
“పొద్దుతిరుగుడు పూలను ఇన్ని ఎందుకు గీశారు?”
తర్వాతి గది అంతా పసుపు రంగే. పెద్ద పొద్దుతిరుగుడు పూలు జాడీ నిండా.
“అంకుల్, మీకు పొద్దుతిరుగుడు పూలంటే నిజంగా ఇష్టమేమో?”
“అవును. నాకు సూర్యుడంటే చాలా ఇష్టం. అందుకే సూర్యుడిని పోలిన పొద్దుతిరుగుడు పువ్వు నచ్చేది.”
తెలుసుకుంటే ఈ చిత్రం వెనక ఒక కథ ఉంది. ప్రియమైన స్నేహితుడు గోగాం రావాలని ఉన్నందున, పని గదిని పొద్దుతిరుగుడు చిత్రాలతో అందంగా అలంకరించాలని గీశారట.
“తమ్ముడు థియోకు ఉత్తరం రాసి ‘ఇది చాలా అద్భుతమైన చిత్రం అవుతుంది!’ అని గొప్పగా చెప్పుకున్నాను కూడా.” అని అంకుల్ సిగ్గుపడుతూ నవ్వారు.
నాకు ఇష్టమైన స్నేహితులు వచ్చినప్పుడు నేనూ గదిని అలంకరిస్తాను, సరిగ్గా అలాగే! ఇహిహి. స్నేహితుడు రావడం ఎంత సంతోషంగా అనిపించిందంటే చిత్రంతోనే పూలతోట వేసేశారు.
“రాత్రి అయినా నలుపు రంగే వాడలేదా?”
ఆ తర్వాతి చిత్రం రాత్రిదే అయినా చీకటిగా కాకుండా వెచ్చగా ఉంది. ‘రాత్రి కేఫ్ టెర్రస్’అట.
కేఫ్‌లో పెద్ద పసుపు గ్యాస్ దీపాలు ప్రకాశంగా వెలుగుతున్నాయి, వాటి పైన నక్షత్రాలు కొక్కొక్కున పొదిగిన నీలి ఆకాశం పరుచుకుంది.
“ఇందులో నలుపు రంగును ఒక్క చుక్క కూడా వాడలేదు.” అని అంకుల్ చెప్పారు.
రాత్రి అయినా నలుపు వాడలేదా?!
“నీలం, ఊదా, ఆకుపచ్చ, ఇంకా ప్రకాశమైన పసుపు మాత్రమే వాడాను. నక్షత్రాలను ఒక్కొక్కటిగా కొక్కొక్కున పొదిగే క్షణమే అన్నిటికంటే సంతోషంగా ఉండేది.”
నిజంగా జాగ్రత్తగా చూస్తే నల్లగా ఉన్న చోటు ఒక్కటి కూడా లేదు! అంతా నీలం, ఊదా. అయినా రాత్రిలా కనిపించడం ఎంత విచిత్రం.
అంకుల్ నక్షత్రాలు పొదిగినట్టు నటిస్తుంటే, నేనూ పక్కనుంచి వేలితో టకటకా పొదిగి చూశాను. హోహో.
“రంగులతోనే ‘హాయి’ని తయారుచేయగలరా?”
ఈసారి ఒక చిన్న గది చిత్రం. అంకుల్ నిజంగా ఉన్న గది, ‘ఆర్ల్ పడకగది’అట.
ఊదా గోడలు, పసుపు మంచం, లేత ఆకుపచ్చ దిండు. మంచం, కుర్చీ — అన్నిటి రంగులూ రంగురంగులుగా ఉన్నాయి.
“అంకుల్, గదిని ఇంత రంగురంగులుగా ఎందుకు వేశారు?”
“రంగులతో ‘హాయిగా విశ్రాంతి తీసుకునే భావన’ను తయారుచేయాలని అనుకున్నాను. ఈ రంగులు చూస్తే మనసు కుదుటపడదా?”
రంగులతోనే హాయైన భావనను తయారుచేయడమా! మౌనంగా చిత్రాన్ని చూస్తూ ఉంటే, నిజంగానే మనసు మెల్లగా విప్పారుతున్నట్టు అనిపించింది.
రంగులు మనసును తాకనూ గలవన్నమాట. నేను చాలాసేపు ఆ పసుపు మంచాన్నే చూస్తూ ఉండిపోయాను.
“ఈ అంకుల్ ఎవరు?”
చివరి గదిలో నీలి దుస్తుల్లో అందమైన గడ్డం పెంచిన అంకుల్ చిత్రం వేలాడుతోంది.
“ఈ అంకుల్ ఎవరు?”
“నా ప్రియమైన స్నేహితుడు రౌలిన్. ప్రతి సాయంత్రం కలిసి ఇవీ అవీ కబుర్లు చెప్పుకుంటూ చాలా దగ్గరయ్యాం. నన్ను ఇంటికి పిలిచి వెచ్చని భోజనం కూడా పెట్టేవారు.”
అందుకే కృతజ్ఞతగా రౌలిన్ అంకుల్‌ను మాత్రమే కాదు, రౌలిన్ వాళ్ల కుటుంబం మొత్తాన్ని గీసి బహుమతిగాఇచ్చారట.
చిత్రంతో “కృతజ్ఞతలు” అని మనసును చెప్పారన్నమాట. చిత్రం బహుమతి కాగలదని తెలియడం నాకు అన్నిటికంటే నచ్చింది.
“చిత్రాలు ఎందుకు గీస్తారు?”
చిత్రాలన్నీ చూశాక, చివరిగా అన్నిటికంటే ఎక్కువ కుతూహలం ఉన్నదాన్ని అడిగాను.
“అంకుల్, చిత్రాలు ఎందుకు గీస్తారు?”
అంకుల్ కాసేపు ఆలోచించి, ఆప్యాయంగా జవాబిచ్చారు.
“మనసును నింపడానికి. ఇష్టమైనవీ, చూడాలనిపించే మనుషులూ, బాధగా ఉన్న మనసూ — అన్నీ చిత్రంలో నింపగలం కదా.”
అప్పుడే నాకు అర్థమైనట్టు అనిపించింది. తన ముఖమూ, గిర్రున తిరిగే నక్షత్రాలూ, పసుపు పొద్దుతిరుగుడు పూలూ, స్నేహితుడి ముఖమూ — ఒక్కో చిత్రంలోనూ అంకుల్ మనసు నిండి ఉందన్నమాట.
“ఇక Didi కూడా ఒకసారి గీసి చూడు.” అని అంకుల్ చేయి ఊపుతూ చెప్పారు.
గోగ్ అంకుల్‌కు — నేనూ గీసి చూశాను
గోగ్ అంకుల్‌కు.
అంకుల్, ఈ రోజు చిత్రాలు చూపించినందుకు కృతజ్ఞతలు. Banggu కూడా పక్కనుంచి ఎంత సంతోషపడ్డాడో చెప్పలేను.
ఇంటికొచ్చి అద్దం ముందు కూర్చుని, మీలాగే నా ముఖాన్ని గీసి చూశాను. నా సొంత ‘స్వీయ చిత్రం’!
కానీ ముక్కు పదేపదే విచిత్రంగా వచ్చేసరికి “అమ్మో!” అనేశాను. అయినా మీరు కూడా నలభై మూడు సార్లు గీశారు కదా, నేనూ మళ్లీ గీస్తే సరిపోతుంది కదా?
రాత్రి కుటుంబంతో కలిసి రాత్రి ఆకాశాన్ని కూడా చూశాను. మీరు చెప్పినట్టే, చీకటిగా ఉందనుకున్న ఆకాశం జాగ్రత్తగా చూస్తే నీలంగా, ఊదా ఛాయలో ఉంది. నలుపు కాదు!
ఇంకా, మీరు రౌలిన్ వాళ్ల కుటుంబాన్ని గీసి ఇచ్చినట్టే, నేనూ నాకు అన్నిటికంటే ఇష్టమైన మా అమ్మమ్మ ముఖాన్ని గీసి బహుమతిగా ఇచ్చాను. అమ్మమ్మ “అయ్యో, మా బంగారం” అంటూ ఫ్రిజ్‌కు ఠక్కున అతికించేసింది.
ఇప్పుడు చిత్రం చూస్తే, అందంగా ఉంది అనడం కాకుండా “ఇందులో ఎలాంటి మనసు నిండి ఉందో?” అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను.
అంకుల్, వచ్చేసారి ఇంకేం గీద్దాం? తర్వాత మళ్లీ ఉత్తరం రాస్తాను! హోహో.
▶ WAGZAK JUMP నిజమైన AR తెరలు
Didi, Banggu కలిసిన గోగ్ చిత్రాల ప్రపంచాన్ని ARలో ప్రత్యక్షంగా చూద్దాం
← పక్కకు జరిపి చూడండి
గోగ్ అంకుల్ చిత్రాల లోపలికి నువ్వే స్వయంగా వెళ్తావా?
WAGZAK JUMP — ప్రపంచంలోకి దూకండి
తరచుగా అడిగే ప్రశ్నలు
Q. వాన్ గోగ్ స్వీయ చిత్రాలను ఎందుకు అన్ని గీశారు?
వాన్ గోగ్ మనుషులను గీయాలని అనుకున్నారు, కానీ మోడల్గా నిలబడేవాళ్లను వెతకడం కష్టమైంది. అందుకే అద్దంలోని తననే చూస్తూ దాదాపు పదేళ్లలో 43 స్వీయ చిత్రాలు గీశారు. ప్రతి స్వీయ చిత్రంలోనూ ముఖ భావమూ రంగులూ కొద్దికొద్దిగా వేరుగా ఉంటాయి కాబట్టి, ఆ సమయంలో చిత్రకారుడి మనసు ఎలా ఉందో తొంగి చూడొచ్చు. పిల్లలతో కలిసి అద్దం చూస్తూ తమ ముఖాన్ని గీసే కార్యక్రమంగా కొనసాగించడానికి బాగుంటుంది.
Q. ‘నక్షత్రాలు మెరిసే రాత్రి’ ఎలాంటి చిత్రం?
వాన్ గోగ్ మనసు బాధగా ఉన్నప్పుడు విశ్రాంతి తీసుకుంటూ గీసిన చిత్రం ఇది. రాత్రి ఆకాశంలోని నక్షత్రాలూ మేఘాలూ సుడులు తిరుగుతున్నట్టు చూపించారు, ఎడమవైపు మంటలా పైకి చాచుకున్నది సైప్రస్ చెట్టు. నిజమైన రాత్రి ఆకాశానికి భిన్నంగా చిత్రకారుడి మనసు అందులో నిండి ఉంది కాబట్టి, ఒకే దృశ్యం కూడా మనసును బట్టి వేరుగా కనిపించవచ్చని పిల్లలతో మాట్లాడుకోవడానికి బాగుంటుంది.
Q. ఇంట్లో పిల్లలతో కలిసి చేయగల చిత్రకళ కార్యక్రమాలు ఏమిటి?
అద్దం చూస్తూ స్వీయ చిత్రం గీయడం, రాత్రి కుటుంబంతో కలిసి రాత్రి ఆకాశపు రంగులను గమనించడం, ఇష్టమైన వాళ్ల ముఖాన్ని గీసి బహుమతిగా ఇవ్వడం — ఇవి సురక్షితంగానూ బాగానూ ఉంటాయి. బొమ్మ బాగా గీయడం లక్ష్యం కాదు, ‘నా మనసును రంగులతో, బొమ్మతో చెప్పి చూడటమే’ ముఖ్యం. బాగా గీశారా లేదా అని అంచనా వేయడం కంటే, ఎలాంటి మనసును నింపారో ఆప్యాయంగా అడగండి.
మళ్లీ ఇంకో మంచి కథ తీసుకొస్తాను. ఇట్లు, Didi.