Working with AI : 3. લાગણીઓને સ્પષ્ટ સૂચનાઓમાં ફેરવવી
જે દિવસે લાગણીઓ પહેલાં બહાર આવી ગઈ
AI સાથે કામ કરવાના સિદ્ધાંતો હોવા છતાં, વાસ્તવિક અનુભવ જુદો હોય છે.
પ્રોમ્પ્ટ કેવી રીતે લખવો એ શીખતાં શીખતાં કામ કરું, છતાં પરિણામ ઇચ્છિત ગુણવત્તાનું ન આવે ત્યારે.
સેશન કેટલાય દિવસો સુધી ચાલ્યા કરે, છતાં કોઈ નક્કર પ્રગતિ ન થાય ત્યારે.
આજે તો યુઝર્સ માટે લોન્ચ કરી જ દઈશ! એવા ઉત્સાહથી શરૂઆત કરી હોય, પણ એક અઠવાડિયું, એક મહિનો કરતાંય વધુ સમય લાગી જાય ત્યારે...
“અરે.... શું AI હજુ આટલું પણ નથી કરી શકતું?”
બધું AIનો જ વાંક લાગતું હતું, પણ અંતે ખામી મારી પોતાની હતી.
એ ખામીથી ખુલ્લી પડી ગયેલી મારી નબળાઈ હવે થોડી જાહેર કરી જ દઉં. ;)
26ના સપ્ટેમ્બરમાં AI સાથે કામ કરતાં લગભગ 5 મહિના થઈ રહ્યા હતા.
પણ તાજેતરમાં, AI સાથે વાત કરતી વખતે હું કેવી ભાષા વાપરું છું એ સમજાયું અને હું થોડી ચોંકી ગઈ.
“હં?” “આ એ નથી.” “ના, ના, ના કહ્યું ને.” “ફરી કર.”
આ બધું હું AIને દિવસમાં કેટલીય વાર કહેતી હતી.
લાગણીઓથી ભરેલી ભાષા વાપરવાથી AI કામ બરાબર કરવા લાગતું નહોતું,
તેમ છતાં મારું શરીર અને મન પહેલાં ચીડથી પ્રતિક્રિયા આપી બેસતાં હતાં.
ખરેખર જરૂર તો પ્રક્રિયા અને પરિણામ વિશે સ્પષ્ટ નિર્ણય અને સૂચનાઓની હતી.
એટલે મેં બંનેને અલગ રાખવાનું નક્કી કર્યું. લાગણીઓની સંભાળ હું જાતે રાખું અને કામ વિશે સ્પષ્ટ રહું.
જ્યારે પણ વાત મારી ઇચ્છા પ્રમાણે ન બને, ત્યારે પહેલાંની જેમ બોલવાને બદલે સ્પષ્ટ કાર્યસૂચના આપવાની પ્રેક્ટિસ કરી.
- હં??????? → હાલનું પરિણામ ફરી તપાસ. જરૂરિયાતો અને પરિણામ વચ્ચે સ્પષ્ટ તફાવત છે.
- આ એ નથી. → ખરેખર કયા ફેરફારો કર્યા છે એ જોવા માટે કામની વિગતો તપાસ.
- ના, ના, ના, ના કહ્યું ને. → અગાઉ આપેલી સૂચનાઓ વારંવાર રહી જાય છે. કઈ શરત છૂટી ગઈ છે એ ચોક્કસ બતાવ.
- ફરી કર..... → એ જ સમસ્યા ફરી થઈ છે. અગાઉ કરેલો સુધારો તેને ફરી થતી કેમ ન રોકી શક્યો એ તપાસ.
પ્રોમ્પ્ટની ભાષાને આરોપમાંથી કાર્યસૂચનામાં કેવી રીતે ફેરવવી એ Codexને પૂછીને ગોઠવેલી આ નોંધ છે.
સ્ક્રીનની એક બાજુ નોટપેડ ખુલ્લું રાખતી અને આવી પરિસ્થિતિ આવે ત્યારે ત્યાંથી કૉપી કરીને પેસ્ટ કરતી. આરોપને બદલે સૂચના!
ભાષા બદલીને વાત કરવાની શરૂઆત કરતાં પરિણામ વધુ ચોક્કસ બન્યાં. લાગણીઓ બાજુએ મૂકી તો પહેલાં હું પોતે જ કામ વિશે વધુ સ્પષ્ટ બની.
મને અનુકૂળ કામ અને જીવન ફરી ગોઠવવાં
પછી મેં મારા માટે યોગ્ય કામ અને જીવનની રીત ફરી ગોઠવી.
મારો સ્વભાવ નવી ઉત્તેજના શોધવાનો હોવાથી જીવનમાં કંઈ નવું ન હોય ત્યારે મને વધુ થાક અનુભવાય છે,
AI સાથે દોસ્તી કરવામાં હું થોડા સમય માટે આ વાત ભૂલી ગઈ હતી!
બપોરનું ભોજન કરતી વખતે મગજને થોડો વિરામ આપવા કંઈ ન કરવાનો સમય રાખ્યો, મનગમતાં પુસ્તકો બાજુમાં રાખ્યાં અને કામેથી સાઇકલ પર ઘરે જવાનું પણ શરૂ કર્યું!
ઘરે જતાં રસ્તાનાં રાત્રિદૃશ્યો જોઈને જ મન રોમાંચિત થઈ જતું અને સાઇકલનાં પેડલ સડસડાટ મારતી ત્યારે શરીરમાં ભરાયેલો તણાવ સડસડાટ~ બહાર નીકળી જતો.
મેં મારી સારી સંભાળ રાખી તો કામ દરમિયાન થતી ચીડ પણ ઓસરી ગઈ. ;)
એક વ્યાખ્યાનમાં એવું કહ્યું હતું. મોટા થયા પછી આપણો વિકાસ નજરે દેખાતો નથી.
બાળકોની ઊંચાઈ વધતી હોવાથી તેમનો વિકાસ આંખે જોઈ શકાય છે,
પણ મોટા થયા પછી કોઈ ‘તું સારી રીતે વિકસી રહી છે ને?’ કહીને કાળજી લેતું નથી.
મારો વિકાસ કરવા માટે સૌથી યોગ્ય વ્યક્તિ હું પોતે જ છું.
આજે પણ મારી સારી રીતે માવજત કરીશ!
/ Grace દ્વારા