ਮਾਲਕ ਅੰਕਲ ਗ਼ਾਇਬ, ਹੁਣ Kkokko ਦੀ ਸਾਰ ਕੌਣ ਲਵੇ
ਫਾਰਮ ਉੱਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਅੰਕਲ ਕਿਤੇ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। Kkokko ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਵੇਖਦੀ ਘਬਰਾ ਰਹੀ ਹੈ।
Didi ਤੇ Banggu ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਅੰਕਲ ਦੀ ਥਾਂ Kkokko ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਨੋਕ-ਝੋਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿੱਖਦੇ ਨੇ ਕਿ ਖ਼ੁਸ਼ ਮੁਰਗ਼ੀ ਨੂੰ ਕੀ-ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਵਿਹੜਾ, ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਅੱਡਾ, ਰੇਤ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ… ਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਵੀ ਰਲ ਕੇ ਕਰੀਏ।
ਅੰਕਲ ਕਿੱਧਰ ਗਏ, ਬੱਸ Kkokko ਹੀ ਹੈ
“ਕੁੱਕੜੂੰ ਘੂੰ~~!!”
ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਇੰਨੀ ਉੱਚੀ ਬਾਂਗ ਸੁਣ ਕੇ Banggu ਇੰਨਾ ਤ੍ਰਭਕਿਆ ਕਿ ਧੜੰਮ ਕਰ ਕੇ ਚੌਫ਼ਾਲ ਬਹਿ ਗਿਆ।
“ਓਏ, ਡਰਾ ਹੀ ਦਿੱਤਾ! ਇੰਨੀ ਉੱਚੀ ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ?”
ਫਾਰਮ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਐਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮੁਰਗ਼ੀ ਤਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਧੌਣ ਲੰਮੀ ਜਿਹੀ ਕਰ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ, ਕੁੱਕੜੂੰ ਘੂੰ!
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਮੁਰਗ਼ੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਆਖੀ। “ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਫਾਰਮ ਵਾਲੀ Kkokko ਹੈਂ ਨਾ?”
Banggu ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਝਾਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। “ਪਰ ਮਾਲਕ ਅੰਕਲ ਕਿੱਥੇ ਨੇ? ਫਾਰਮ ਹੈ ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਵੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨਾ?”
ਗੱਲ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੱਸ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤੇ Kkokko ਹੀ ਹਾਂ। ਅੰਕਲ ਜੀ~ ਬੁਲਾ ਕੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ।
“ਅੰਕਲ ਜੀ~” ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਬੱਸ ਗੂੰਜ ਹੀ ਮੁੜੀ
Banggu ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਲਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਹਾਕ ਮਾਰੀ। “ਅੰਕਲ ਜੀਈਈ! ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਜੀਈ!”
ਮੁੜ ਕੇ ਆਈ ਤਾਂ ਬੱਸ ਆਪਣੀ ਹੀ ਆਵਾਜ਼। ਝੇਂਪੇ ਹੋਏ Banggu ਨੇ ਮੋਢੇ ਛੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਓਸੇ ਵੇਲੇ WAGZAK JUMP ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਪਾਰੋਂ Popo ਦੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। “ਅੰਕਲ ਇਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਨੇ।”
Banggu ਨੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਢ ਲਏ। “ਲੈ, ਫਿਰ Kkokko ਦੀ ਸਾਰ ਕੌਣ ਲਵੇਗਾ।”
Kkokko ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਤਿਲ੍ਹਕਦੀ ਜਿਹੀ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਹਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਕੁਝ ਘਬਰਾਈਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ।
ਮੈਂ ਗੋਡੇ ਉੱਤੇ ਥਾਪੀ ਮਾਰੀ। “Banggu, ਫਿਰ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਹੀ ਅੰਕਲ ਦੀ ਥਾਂ Kkokko ਦੇ ਰਾਖੇ ਬਣ ਜਾਈਏ!”
“ਅਸੀਂ? ਮੁਰਗ਼ੀ ਤਾਂ ਕਦੇ ਪਾਲੀ ਹੀ ਨਹੀਂ?” Banggu ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਟੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਲਈਆਂ ਸਨ। ਹੀ ਹੀ ਹੀ।
Banggu ਵਾਲਾ ਡੱਬਾ-ਖੁੱਡਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ Banggu ਨੇ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਝੱਟ-ਪੱਟ ਕੁਝ ਬਣਾ ਲਿਆਂਦਾ।
“ਲਵੋ ਜੀ, Kkokko ਦਾ ਘਰ! ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਮੁਰਗ਼ੀ ਜਿੱਡਾ, ਨਿੱਘਾ-ਨਿੱਘਾ।”
ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਬੜਾ ਹੀ ਭੀੜਾ ਸੀ। Kkokko ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਿਠਾਇਆ ਤਾਂ ਖੰਭ ਵੀ ਨਾ ਖਿਲਾਰ ਸਕੇ, ਬੱਸ ਫਸੀ ਹੋਈ ਜਿਹੀ ਲੱਗੇ। Kkokko ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਿਲਕੁਲ ਲਟਕ ਗਿਆ।
“Banggu, ਤੈਨੂੰ ਭੀੜੀ ਲਿਫ਼ਟ ਵਿੱਚ ਘੁਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?”
“…ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।” Banggu ਨੇ ਸਿਰ ਖੁਰਕਿਆ।
ਸੋ ਭੀੜਾ ਘਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਘਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਵਿਹੜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੁਰਗ਼ੀ ਨੂੰ ਜੀਅ ਭਰ ਕੇ ਤੁਰਨ-ਫਿਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਲਣ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਪਾਲਣ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।
Kkokko ਨੇ ਖੰਭ ਫੜਫੜਾਏ! ਤੇ ਵਿਹੜਾ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਭੱਜ ਨਿਕਲੀ। Banggu ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਬੋਲਿਆ, “ਵਾਹ, ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੀਵੀ ਹੋ ਗਈ!”
ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਭੁੰਜੇ? ਨਹੀਂ, ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ!
ਸੂਰਜ ਢਲਣ ਲੱਗਾ। ਹੁਣ Kkokko ਦੇ ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ।
Banggu ਨੇ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿਆਣਾ ਸਮਝ ਕੇ ਭੁੰਜੇ ਨਰਮ ਗੱਦੀ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ। “ਮੁਰਗ਼ੀ ਵੀ ਨਰਮ-ਨਰਮ ਥਾਂ ਸੌਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਘੂਕ ਨੀਂਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ!”
ਪਰ Kkokko ਨੇ ਗੱਦੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤੱਕ ਨਾ, ਤੇ ਕੋਲ ਗੱਡੇ ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ ਟੱਪ ਕੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਡੰਡਾ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਕੇ ਟਿਕ ਗਈ।
“ਹੈਂ? ਸਖ਼ਤ ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਸੌਂਦੀ ਹੈ?” Banggu ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
Popo ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦੱਸਿਆ। “ਮੁਰਗ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਅੱਡਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।”
ਯਾਨੀ Banggu ਦੀ ਵਿਛਾਈ ਗੱਦੀ ਵੱਲ Kkokko ਨੇ ਝਾਕਿਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਹਾ ਹਾ ਹਾ, Banggu ਫੇਰ ਝੇਂਪਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਝੇਂਪਿਆ।
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰੇਤ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ?
ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ Kkokko ਡਗਮਗਾਉਂਦੀ ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਤੁਰ ਪਈ।
Banggu ਝੱਟ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆਇਆ। “Kkokko ਨੂੰ ਨਹਾਉਣਾ ਤਾਂ ਪਵੇਗਾ! ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ~”
ਪਰ Kkokko ਨੇ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਹੀ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਗੋਂ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਧੜੰਮ ਕਰ ਕੇ ਬਹਿ ਗਈ। ਤੇ ਫਿਰ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਫੜਫੜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਰੇਤ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗ ਪਈ!
“Kkokko, ਇੰਝ ਤਾਂ ਹੋਰ ਗੰਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗੀ!” Banggu ਪੈਰ ਪਟਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
Popo ਨੇ ਫੇਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਆਖੀ। “ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੁਰਗ਼ੀ ਦੇ ਨਹਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਖੰਭਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਤ ਪਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਖਾਜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੀ ਖੁਰਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ — ਇਹਨੂੰ ਰੇਤ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ।”
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੋਇਆ!
Banggu ਨੇ ਚੁੱਕੀ ਹੋਈ ਬਾਲਟੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। “…ਮੈਂ ਫੇਰ ਗ਼ਲਤ ਨਿਕਲਿਆ।”
ਮੈਂ ਖਿੜਖਿੜਾ ਕੇ ਹੱਸ ਪਈ। ਹਰ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਨਹਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇੰਨਾ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਹੈ।
Banggu ਵਾਲੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, Kkokko ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦਾਣੇ ਨੇ
ਖਾਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। Banggu ਨੇ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਸਕੁਟ ਕੱਢ ਕੇ ਹਿਲਾਏ। “Kkokko, ਇਹ ਖਾਵੇਂਗੀ? ਬੜੇ ਸੁਆਦ ਨੇ।”
ਮੈਂ ਝੱਟ Banggu ਦਾ ਹੱਥ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। “Kkokko ਨੂੰ ਬਿਸਕੁਟ ਨਹੀਂ ਖੁਆਉਣੇ! ਉਹਨੂੰ ਦਾਣੇ ਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਨੇ।”
ਚੋਗੇ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਦਾਣੇ ਤੇ ਹਰਾ ਸਾਗ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ Kkokko ਚੁੰਝ ਨਾਲ ਠੂੰਗ, ਠੂੰਗ, ਠੂੰਗ ਕਰ ਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਕਿੰਨੇ ਸਲੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ।
“ਰਲੀ-ਮਿਲੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਵੇ ਤਾਂ ਹੀ Kkokko ਤਕੜੀ ਰਹੇਗੀ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਆਂਡਾ ਦੇ ਸਕੇਗੀ।” Popo ਨੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
Banggu ਬਿਸਕੁਟ ਮੁੜ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦਾ ਬੁੜਬੁੜਾਇਆ। “ਚੰਗਾ ਖਾਈਏ ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਕਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ — ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋਇਆ।” ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਰੋਟੀ ਨਾ ਖਾਵੇਂ ਤਾਂ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਲਵੋ! ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਆਂਡਾ ਆ ਗਿਆ
ਰੱਜ ਕੇ ਭੱਜੀ, ਘੂਕ ਸੁੱਤੀ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਨਹਾਈ ਤੇ ਢਿੱਡ ਭਰ ਕੇ ਖਾਧੀ ਹੋਈ Kkokko ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੀ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ… ਲਵੋ! ਇੱਕ ਗੋਲ-ਮਟੋਲ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਆਂਡਾ ਹਾਜ਼ਰ!
Banggu ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। “ਵਾਹ, Kkokko ਨੇ ਸੱਚੀਂ ਆਂਡਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ!”
Popo ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿੱਘ ਨਾਲ ਆਈ। “ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ Kkokko ਹੀ ਇੰਝ ਤੰਦਰੁਸਤ ਆਂਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।”
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਭਰ ਆਇਆ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਜੋ ਸੰਭਾਲ ਅਸੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਗਈ।
ਇੰਝ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਣ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਭਲਾਈ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ। Kkokko ਨੂੰ ਲੋੜ ਸੀ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਹੜੇ ਦੀ, ਅੱਡੇ ਦੀ, ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ, ਤੇ ਦਾਣਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਦੀ। ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।
Banggu, ਆ ਉਂਗਲ ਫਸਾ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰੀਏ
ਫਾਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਮੈਂ Banggu ਨੂੰ ਆਖਿਆ। “ਸੁਣ, ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਔਖੀ ਹੈ।”
Banggu ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। “ਮੇਰੀ ਗੱਦੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ… ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ Kkokko ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹੇਹੇ।”
ਸੋ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚੀਚੀ ਫਸਾ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ।
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਦੂਰੋਂ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਵੇਖਣਾ। ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਲੂਤ ਦੇ ਫਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਫਲ ਦਿਸਣ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਨੇ, ਸੋ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਆਉਣਾ।
Banggu ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ। “ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਰਕ ਵੀ ਚੱਲੀਏ। ਉੱਥੇ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਜਾਨਵਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਲੱਭਣ ਲਈ!”
ਵਾਹ, ਇਹ ਤਾਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਹੈ। ਹੀ ਹੀ ਹੀ।
Kkokko, ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ
ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ Kkokko ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਆਂਡਾ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਫੜਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਹਾਲੇ ਵੀ ਨਿੱਘਾ-ਨਿੱਘਾ ਸੀ।
“Kkokko, ਇਹ ਸੁਆਦੀ ਆਂਡਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ।”
ਹੁਣ ਤੱਕ ਮੈਂ ਰੋਟੀ ਵੇਲੇ ਆਂਡਾ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬੱਸ ਖਾ ਹੀ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਆਂਡੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
Kkokko ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ, ਕੁੱਕੜੂੰ ਘੂੰ!
Banggu, ਹੁਣ ਤੋਂ ਹਰ ਵਾਰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਧੰਨਵਾਦ ਆਖ ਦਿਆ ਕਰੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ।
“ਠੀਕ ਹੈ! ਪਰ Didi… ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮਾਲਕ ਅੰਕਲ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜ਼ਰੂਰ ਆਈਏ।” ਹਾ ਹਾ ਹਾ, Banggu ਤੂੰ ਹਾਲੇ ਵੀ ਅੰਕਲ ਹੀ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਹੋ ਹੋ।
▶ WAGZAK JUMP ਦੀ ਅਸਲ AR ਸਕਰੀਨ
Didi ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ AR ਵਿੱਚ ਆਪ ਵੇਖੋ
← ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਸਰਕਾ ਕੇ ਵੇਖੋ
ਖ਼ੁਸ਼ Kkokko ਵਾਲੇ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਆਪ ਵੜ ਕੇ ਵੇਖੋਗੇ?
WAGZAK JUMP — ਛਾਲ ਮਾਰੋ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
Q. ਮੁਰਗ਼ੀ ਰੇਤ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹਾਉਂਦੀ ਹੈ?
ਮੁਰਗ਼ੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥਾਂ ਰੇਤ ਨਾਲ ਨਹਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਕੇ ਖੰਭਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਰੇਤ ਸੁੱਟੇ ਤਾਂ ਖੰਭਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੇਤ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖਾਜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੀ ਖੁਰਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮੁਰਗ਼ੀ ਲਈ ਰੇਤ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣਾ ਕਿੰਨੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਹੈ ਨਾ?
Q. ਮੁਰਗ਼ੀ ਉੱਚੇ ਡੰਡੇ (ਅੱਡੇ) ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਸੌਂਦੀ ਹੈ?
ਮੁਰਗ਼ੀ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੇ ਡੰਡੇ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਡੰਡੇ ਨੂੰ ਅੱਡਾ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਡੰਡਾ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਵੇ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਨਰਮ ਗੱਦੀ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਅੱਡਾ ਮੁਰਗ਼ੀ ਲਈ ਵੱਧ ਸੁਖਾਲੀ ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ।
Q. ਪਸ਼ੂ ਭਲਾਈ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪਸ਼ੂ ਭਲਾਈ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਣਾ। ਮੁਰਗ਼ੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੀਅ ਭਰ ਕੇ ਭੱਜਣ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਵਿਹੜਾ, ਸੌਣ ਲਈ ਅੱਡਾ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਤੇ ਰਲੀ-ਮਿਲੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ — ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਣਾ ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਵੇਖਣਾ, ਤੇ ਬਲੂਤ ਦੇ ਫਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਫਲ ਜਾਨਵਰ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ੁਰਾਕ ਨੇ, ਸੋ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਆਉਣਾ। ਕੁਦਰਤੀ ਪਾਰਕ ਜਾ ਕੇ ਰਾਖੀ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਤੇ ਬੂਟੇ ਲੱਭਣੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੋਈ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਕਹਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਡੀ Didi।