एक दिनका कुखुरा हेरचाहकर्ता — खुसी कुखुरालाई के चाहिन्छ

मालिक कता गए, Kokko मात्रै

"कुखुरीकाँ~~!!"

बिहानै यति ठूलो स्वर सुनेर, Banggu झस्किएर बुइँमा बस्यो।

"उफ्, झस्किएँ! यति ठूलो स्वरले को कराएको?"

फार्मको आँगनको ठीक बीचमा एउटा कुखुरा ठाडै उभिएर हामीलाई नै हेरिरहेको रहेछ। घाँटी लामो तन्काएर फेरि एक पटक, कुखुरीकाँ!

मैले त्यो कुखुरालाई पहिले अभिवादन गरेँ। "नमस्ते, तिमी नै यो फार्मको Kokko हौ है?"

Banggu यताउति हेर्दै थियो। "तर मालिक चाहिँ खोइ? फार्म भनेपछि मालिक हुनुपर्ने होइन र?"

हो नि। फराकिलो आँगनमा हामी दुई र Kokko मात्रै छौं। साहुजी~ भनेर बोलाए पनि जवाफ छैन।

"साहुजी~" कराउँदा पनि प्रतिध्वनि मात्रै

Banggu ले दुवै हात मुखमा राखेर चर्को स्वरले कराए। "साहुजीईई! कहाँ हुनुहुन्छ?"

फर्केर आएको आफ्नै स्वर मात्रै। लजाएको Banggu ले काँध उचाल्यो।

त्यही बेला WAGZAK JUMP को पर्दापारिबाट Popo को स्वर सानो गरी सुनियो। "मालिक अहिले अरू जनावरको हेरचाहमा निकै व्यस्त हुनुहुन्छ रे।"

Banggu ले ओठ लेप्र्यायो। "ए, त्यसो भए Kokko लाई कसले हेर्ने त।"

Kokko ले त्यो कुरा बुझेजस्तै मेरो खुट्टानेर टुकुटुकु आएर मलाई नै हेर्‍यो। दुवै आँखा किन किन आत्तिएजस्तै देखिन्थे।

मैले घुँडामा ट्वाक्क हानेँ। "Banggu, त्यसो भए आज हामी नै मालिकको सट्टा Kokko का रक्षक बनौं!"

"हामीले? कुखुरा पालेको अनुभव पनि त छैन?" Banggu ले आँखा ठूला पार्‍यो, तर म त बाहुला सुर्किसकेकी थिएँ। इहिहि।

Banggu को खोर किन मिलेन

सबैभन्दा पहिले Banggu ले आत्मविश्वासका साथ केही कुरा झट्टै बनाएर ल्यायो।

"हेर त, Kokko को घर! ठ्याक्कै एउटा कुखुराको नापमा आरामदायी बनाएको।"

तर त्यो त एकदमै साँघुरो रहेछ। Kokko लाई भित्र राख्दा पखेटा पनि फिँजाउन नसक्ने गरी अठ्याइएजस्तो। Kokko निकै मलिन देखियो।

"Banggu, तिमीलाई साँघुरो लिफ्टमा च्यापिँदा रमाइलो लाग्छ?"

"…लाग्दैन।" Banggu ले टाउको कन्यायो।

त्यसैले साँघुरो घर हटाएर, घाँसैघाँस फैलिएको फराकिलो आँगन बनाइदियौं। कुखुरालाई मन लागेजसरी घुम्न दिने गरी खुला छाडेर पाल्नुलाई खुला चरन भनिन्छ रे।

Kokko ले पखेटा फडफड! आँगन छिचोल्दै दौडियो। Banggu ताली बजाउँदै "ओहो, कति रमाएको!"

सुत्ने ठाउँ भुइँ? होइन, डन्डीमाथि!

घाम अस्ताउँदै छ। अब Kokko सुत्ने ठाउँ बनाउने पालो।

Banggu ले फेरि आफूलाई थाहा भएजस्तै भुइँमा नरम गद्दा ओछ्यायो। "कुखुरा पनि नरम ठाउँमा सुते पो मस्त निद्रा लाग्छ!"

तर Kokko ले गद्दातिर आँखा पनि नलगाई, छेउमा उभ्याइएको डन्डीमाथि फुत्त उक्लियो। औंलाले डन्डी बेस्सरी समातेर ठाउँ ओगट्यो।

"ए? किन कडा डन्डीमाथि सुतेको?" Banggu अलमल्ल पर्‍यो।

Popo ले बिस्तारै बतायो। "कुखुरालाई अग्लो डन्डीमाथि सुत्न मन पर्छ। त्यो डन्डीलाई बस्ने डन्डी भनिन्छ। भुइँभन्दा अग्लो भयो भने बढी सुरक्षित महसुस हुन्छ रे।"

Banggu ले ओछ्याएको गद्दालाई Kokko ले फर्केर पनि हेरेन रे। हाहाहा, Banggu लाई फेरि पनि लाज।

पानीविनै बालुवाले नुहाउँछ रे?

बिहान भएपछि Kokko बालुवातिर ढल्किँदै-ढल्किँदै गयो।

Banggu ले हतार-हतार पानीको बाल्टिन बोकेर ल्यायो। "Kokko लाई नुहाइदिनुपर्‍यो! सफासँग~"

तर Kokko को पानीमा चासो नै भएन, बालुवामा लम्पसार परिहाल्यो। अनि पखेटाले बालुवा फडफड गर्दै आफ्नै शरीरमा छर्कन थाल्यो!

"Kokko, त्यसो गर्दा त झन् फोहोर हुन्छ नि!" Banggu ले खुट्टा बजार्‍यो।

Popo ले फेरि एउटा कुरा भन्यो। "त्यही नै कुखुराले नुहाउने तरिका हो। प्वाँखबीच बालुवा छिराएर शरीर सफा गर्ने र चिलाएको ठाउँ कन्याउने, यसलाई बालुवाको स्नान भनिन्छ रे।"

पानीले नुहाउने हामीभन्दा बिल्कुलै उल्टो नि!

Banggu ले बोकेको बाल्टिन बिस्तारै तल राख्यो। "…म फेरि गलत भएँ।"

म गलल्ल हाँसेँ। जनावरअनुसार नुहाउने तरिका यति फरक हुँदो रहेछ, कति अनौठो!

Banggu को खाजा पर्दैन, Kokko को खाना अन्न

खाना खाने बेला भयो। Banggu ले खल्तीबाट बिस्कुट झिकेर हल्लायो। "Kokko, यो खान्छौ? एकदमै मीठो छ।"

मैले Banggu को हात रोकिदिएँ। "Kokko ले बिस्कुट खान हुँदैन नि! अन्न र सागसब्जी दिनुपर्छ रे।"

दानाको भाँडोमा अन्न र सागपात हालिदिँदा, Kokko ले चुच्चोले ठक्, ठक्, ठक् गरी ठुँग्न थाल्यो। कति मजाले खाएको।

"सन्तुलित रूपमा राम्ररी खाए मात्रै Kokko पनि बलियो भई स्वस्थ अण्डा पार्न सक्छ।" Popo ले थप्यो।

Banggu ले बिस्कुट फेरि खल्तीमा हाल्दै भन्यो। "राम्ररी खाए मात्रै बल आउँछ भन्ने त मेरै जस्तै रहेछ।" हो त, तिमी पनि खाना नखाए लल्याकलुलुक हुन्छौ नि।

ल हेर! टल्कने अण्डा आयो

मनग्गे दौडेको, मस्त सुतेको, बालुवाले नुहाएको, पेटभरि खाएको Kokko गुँडभित्र सुरुक्क पस्यो।

केही बेरपछि… ल हेर! गोलो र टल्कने एउटा अण्डा त्यहीँ रहेछ!

Banggu ले मुख बायो। "वाह, Kokko ले साँच्चै अण्डा पार्‍यो!"

Popo को स्वर न्यानो गरी आयो। "खुसीसाथ बसेको Kokko ले नै यस्तो स्वस्थ अण्डा पार्ने हो।"

त्यो कुराले मन नै भरियो। हामीले दिनभरि गरेको हेरचाह खेर गएको रहेनछ।

यसरी जनावर आरामसँग बस्न सकोस् भनेर राम्ररी हेरचाह गर्नुलाई पशु कल्याण भनिन्छ रे। Kokko लाई चाहिएको त फराकिलो आँगन, बस्ने डन्डी, बालुवाको ठाउँ, अनि अन्नको खाना रहेछ। त्यति ठूलो कुरा पो रहेनछ।

Banggu, हामी कान्छी औंला जोडेर एउटा वाचा

फार्मबाट निस्कँदै गर्दा Banggu लाई भनेँ। "थाहा छ, जनावरको हेरचाह गर्नु सोचेभन्दा गाह्रो रहेछ।"

Banggu ले टाउको हल्लायो। "मेरो गद्दा र पानीको बाल्टिन… सबै Kokko लाई नचाहिने रहेछ। हेहे।"

त्यसैले हामी दुईले कान्छी औंला जोडेर वाचा गर्‍यौं।

जंगलमा खेल्न गएको बेला वन्यजन्तुलाई खाना नदिने, टाढैबाट चुपचाप हेर्ने। पहाडमा खस्रुको फल वा जंगली फल देखे पनि, त्यो जंगलका जनावरको खाना भएकाले त्यसै छाडेर आउने।

Banggu ले औंला हल्लायो। "अर्को पटक परिवारसँगै पारिस्थितिक पार्क पनि जाऔं। त्यहाँ कस्ता जनावर साथीहरू संरक्षित छन् भनेर खोज्न!"

ओहो, त्यो त राम्रो हो। इहिहि।

Kokko, धन्यवाद है

जानुअघि Kokko ले पारेको अण्डा दुवै हातले चुपचाप लिएँ, अझै न्यानै रहेछ।

"Kokko, यो मीठो अण्डा हामीलाई दिएकोमा धन्यवाद है।"

अहिलेसम्म म भान्सामा अण्डा आयो भने सुरुक्क खाइदिन्थेँ। यो सानो अण्डा एउटामा कसैको सिंगो दिन अटाएको रहेछ भन्ने थाहै नपाई।

Kokko ले जवाफ दिएजस्तै फेरि एक पटक, कुखुरीकाँ!

Banggu, अबदेखि खाना खाँदा हरेक पटक एक पटक धन्यवाद भनौं है। खाना दिने जनावर साथीहरूलाई।

"हुन्छ! तर Didi… अर्को पटक चाहिँ पक्कै मालिकलाई भेट्न आऔं।" हाहाहा, Banggu तिमी अझै मालिक नै खोज्दै छौ। हो हो।

▶ WAGZAK JUMP को वास्तविक AR पर्दा

Didi सँगै AR मा प्रत्यक्ष भेटौँ

← छेउतिर सारेर हेर्नुहोस्

खुसी Kokko फार्मभित्र आफैं पस्न चाहन्छौ?

WAGZAK JUMP — हाम फालेर संसारभित्र

Download on theApp StoreGET IT ONGoogle Play

बारम्बार सोधिने प्रश्न

अर्को पटक फेरि रमाइलो कथा लिएर आउँछु। तिम्रै, Didi।