ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਖ਼ਬਰ ਕਰਨੀ, ਸਰੀਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ — ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ Didi ਤੇ ਦੋਸਤ WAGZAK JUMP ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਠਰ੍ਹੰਮੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਦੇ ਨੇ।
ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਅਚਾਨਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਘਬਰਾਉਣਾ ਨਾ ਪਵੇ, ਇਸ ਲਈ
“ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ?”
ਸੋਚਿਆ ਤਾਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਸੱਚੀਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਵੇਲਾ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਅੱਜ ਮੈਂ WAGZAK JUMP ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਸਿੱਖ ਲੈਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਬਟਨ ਦੱਬਿਆ ਤਾਂ ਸਕਰੀਨ ਵਿਚਲੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਲ ਲਾਟ ਭੜਕ ਕੇ ਉੱਠ ਪਈ। (ਅਸਲੀ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਹੈ, ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਰਹੋ!)
ਓਸੇ ਵੇਲੇ Popo ਕਪਤਾਨ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ। “ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ — ਘਬਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਠਰ੍ਹੰਮਾ ਰੱਖਣਾ!”
ਨਿੱਕੀ ਅੱਗ ਯੰਤਰ ਨਾਲ, ਝਾੜੂ ਫੇਰਨ ਵਾਂਗ
ਪਹਿਲਾਂ ਨਿੱਕੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਬੁਝਾਉਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ।
Popo ਨੇ ਯੰਤਰ ਵੱਲ ਉਂਗਲ ਕੀਤੀ। “ਸੇਫ਼ਟੀ ਪਿੰਨ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਸੂਈ ਵੇਖ ਲਵੋ।”
ਯੰਤਰ ਉੱਤੇ ਗੋਲ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਗੇਜ ਲੱਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਈ ਹਰੇ ਰੰਗ ਵੱਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਹਰਾ ਰੰਗ ਪੱਕਾ! ਹੁਣ ਸੇਫ਼ਟੀ ਪਿੰਨ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕੱਢ ਲਵੋ।
Popo ਨੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਦੱਸੀ। “ਹਵਾ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਕਰ ਕੇ ਖੜ੍ਹਨਾ ਹੈ।”
ਹਵਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਆਵੇ ਤਾਂ ਸੇਕ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਾਂਗੇ।
ਪਾਈਪ ਅੱਗ ਵੱਲ ਸੇਧੋ, ਤੇ ਦਸਤਾ ਘੁੱਟ ਕੇ ਦੱਬੋ! ਝਾੜੂ ਨਾਲ ਫ਼ਰਸ਼ ਹੂੰਝਣ ਵਾਂਗ ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਫੇਰਦੇ ਜਾਵੋ।
ਛੀਈਂ— ਕਰ ਕੇ ਨਿੱਕੀ ਅੱਗ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬੁਝ ਗਈ। ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ, ਬਚਾਅ ਹੋ ਗਿਆ!
ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ
ਇਸ ਵਾਰ ਹਾਲਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅਸਲੀ ਵਰਗੀ ਹੈ। Saerom ਇਕੱਲੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਸਾਕਟ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਗ ਭੜਕ ਪਈ।
Saerom ਘਬਰਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ।
“ਨਹੀਂ, Saerom!”
Popo ਨੇ ਝੱਟ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। “ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਈਏ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।”
ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। “ਅੱਗ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 119 ਉੱਤੇ ਖ਼ਬਰ!”
“ਚੰਗਈਦੋਂਗ, ਸੰਗਸੰਗ ਵਿਲਾ, ਘਰ ਨੰਬਰ 301 — ਇੱਥੇ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ਹੈ!” Saerom ਨੇ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਪਤਾ ਦੱਸਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ
ਇਸ ਵਾਰ ਹਾਲਤ ਹੋਰ ਹੈ। Saerom ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਗੁੱਡੀ ਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ।
ਓਨੇ ਚਿਰ ਵਿੱਚ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਭਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
“ਓਏ!” Popo ਉੱਚੀ ਦੇਣੇ ਬੋਲਿਆ। “ਸਮਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਂ ਜਾਨ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।”
ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਤਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮੁੜ ਲਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਨੇ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਕੋ ਹਾਂ ਨਾ।
ਧੂੰਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ! ਇਸੇ ਲਈ ਸਰੀਰ ਨੀਵਾਂ
ਇਸ ਵਾਰ Saerom ਸਿੱਧੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਖੰਘਣ ਲੱਗ ਪਈ।
Popo ਨੇ ਦੱਸਿਆ। “ਗਰਮ ਧੂੰਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਤਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਹੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।”
ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਤੌਲੀਏ ਨਾਲ ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਢਕ ਲਵੋ, ਤੇ ਫ਼ਰਸ਼ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਸਰਕੋ।
ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਫ਼ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰੀਂਗ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਨਿਕਲੀ!
ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰੋ! ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ
Saerom ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅੱਗ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅੰਕਲ ਅੰਦਰ ਆ ਸਕਣ, ਇਸ ਲਈ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਪਰ Popo ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਨਾਂਹ ਕੀਤੀ। “ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਵੜ ਕੇ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।”
ਅੱਗ ਵੀ ਤਾਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਹਵਾ (ਆਕਸੀਜਨ) ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਭੜਕ ਉੱਠਦੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਭੇੜ ਦੇਣਾ ਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ!
ਇਸੇ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕਰੋ ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਓਗੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਬਰ, ਸਮਾਨ ਛੱਡੋ, ਸਰੀਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਨੱਕ-ਮੂੰਹ ਢਕੋ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੇੜ ਦਿਓ।
Saerom ਨੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਠਰ੍ਹੰਮੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕਰ ਵਿਖਾਇਆ, ਤੇ—
ਇੰਝ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ!
ਭੱਜ ਕੇ ਆਏ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਅਮਲੇ ਵਾਲੇ ਅੰਕਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਏ। “ਸੱਟ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ, ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। Saerom ਨੇ ਠਰ੍ਹੰਮੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ!”
ਤੇ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। “ਸਾਕਟ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਧੂੜ ਤੇ ਸਿੱਲ੍ਹ ਨਾ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਮਲਟੀ-ਪਲੱਗ ਉਹ ਵਰਤੋ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ — ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ।”
ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸਭ ਰਲਗੱਡ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੰਝ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਸਿੱਖ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਬੜਾ ਧਰਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਸੁੱਤੇ-ਜਾਗਦੇ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾਅ!
ਐਪ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸੱਚੀਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ
Bobo ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਝਾਇਆ। “ਸਾਡੇ ਘਰ ਤੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਗਲਿਆਰੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਲਾਲ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਯੰਤਰ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਨੇ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭਣ ਵਾਂਗ ਲੱਭੀਏ?”
ਥਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਲੋੜ ਪੈਣ ਵੇਲੇ ਝੱਟ ਲੱਭ ਲਈਦਾ ਹੈ।
Ppuri ਨੇ ਹੱਥ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। “ਅੱਗ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਨੰਬਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਮੰਮੀ-ਪਾਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਈਏ!”
ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤੀ। ਸਾਫ਼ ਤੌਲੀਏ ਨਾਲ ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਢਕ ਕੇ, ਫ਼ਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਪੈ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਰੀਂਗਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ।
ਧੂੰਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਅਸੀਂ ਨੀਵੇਂ! ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਲਈਏ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਆਪ ਹੀ ਯਾਦ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿੱਖ ਰੱਖੀਏ
ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਆ ਪਵੇ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਬੜਾ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਅੱਜ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਉਹ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਰਹੇ, ਇਸ ਲਈ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੁਹਰਾ ਲਿਆ ਕਰਾਂਗੀ।
ਪਹਿਲਾਂ ਖ਼ਬਰ, ਸਮਾਨ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ, ਸਰੀਰ ਨੀਵਾਂ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੇੜਿਆ। ਬੱਸ ਇਹ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣੀਆਂ ਨੇ।
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇੱਕੋ ਹੈ। ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਘਬਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ, ਠਰ੍ਹੰਮਾ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਲੱਭਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦਾ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਯੰਤਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਨਾਲ ਲੱਭੋਗੇ? ਹੋ ਹੋ।
▶ WAGZAK JUMP ਦੀ ਅਸਲ AR ਸਕਰੀਨ
Didi ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ AR ਵਿੱਚ ਆਪ ਵੇਖੋ
← ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਸਰਕਾ ਕੇ ਵੇਖੋ
ਅੱਗ ਲੱਗਣ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਆਪ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋਗੇ?
WAGZAK JUMP — ਛਾਲ ਮਾਰੋ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
Q. ਅੱਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ “ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ!” ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਨੰਬਰ ਉੱਤੇ ਖ਼ਬਰ ਕਰੋ। ਘਰ ਦਾ ਪਤਾ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਲਵੋ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਰਹੇਗਾ। ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਵੇਲਾ ਨਾ ਗੁਆਓ, ਜਾਨ ਬਚਾਉਣੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ। ਨਿੱਕੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ।
Q. ਧੂੰਆਂ ਭਰ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲੀਏ?
ਗਰਮ ਧੂੰਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਤੌਲੀਏ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਢਕ ਕੇ ਸਰੀਰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਫ਼ਰਸ਼ ਨਾਲ ਰੀਂਗ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ। ਧੂੰਏਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਿਕਲਦੇ ਵੇਲੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਭੇੜ ਦਿਓ ਤਾਂ ਅੱਗ ਫੈਲਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Q. ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?
ਸਾਕਟ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਧੂੜ ਜਾਂ ਸਿੱਲ੍ਹ ਨਾ ਰਹਿਣ ਦਿਓ, ਤੇ ਮਲਟੀ-ਪਲੱਗ ਉਹ ਵਰਤੋ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ — ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ। ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਣਾ (ਧਮਾਕੇ ਤੇ ਕਰੰਟ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ)। ਮਾਚਸ, ਲਾਈਟਰ ਤੇ ਗੈਸ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੀ ਵਰਤੋ, ਤੇ ਆਮ ਦਿਨੀਂ ਘਰ ਦੇ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਯੰਤਰ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਨੰਬਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰ ਰੱਖੋ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੋਈ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਪਾਠ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਡੀ Didi।