ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਲ ਰੱਖਣੀ ਹੈ
ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀਏ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਬੜਾ ਠੰਢਾ ਤੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਪਾਣੀ ਜਿੰਨਾ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੈ, ਓਨਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।
ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਪਾਉਣੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ, ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੜਨਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ — ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਡਣ ਦੇ ਢੰਗ Didi ਤੇ Banggu WAGZAK JUMP ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਸਿੱਖਦੇ ਨੇ।
ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਪਹਾੜ ਤਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?
“Didi, ਚੁੰਗਚੌਂਗਬੁਕ-ਡੋ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਪਹਾੜ ਤਰਦਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ!”
Banggu ਪੀਲਾ ਗ਼ੁਬਾਰਾ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਚਾਅ ਨਾਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਓਏ! ਪਹਾੜ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤਰ ਕਿਵੇਂ ਸਕਦਾ ਹੈ?!
ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟੀਏ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਧੜੱਪ ਕਰ ਕੇ ਥੱਲੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਥੋਂ ਰਿਹਾ ਹੀ ਨਾ ਗਿਆ, ਸੋ Banggu ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ WAGZAK JUMP ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ ਵੇਖ ਲਿਆ।
“ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਖੇਡੀਏ!” ਨਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਹੈਗਾ ਹੀ ਸੀ।
ਕਮਰੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਝੀਲ ਆ ਵੜੀ
ਬਟਨ ਦੱਬਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਐਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਾਰੀ ਨੀਲੀ ਝੀਲ ਵਿਛ ਗਈ।
ਹਰੇ ਪਹਾੜ ਝੀਲ ਨੂੰ ਗੋਲ ਘੇਰਾ ਪਾਈ ਖੜ੍ਹੇ ਨੇ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਧੁੱਪ ਲਿਸ਼ਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਦੋ ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
“ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, ਮੈਂ Juho ਹਾਂ।” “ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, ਮੈਂ Cheongho ਹਾਂ। ਮਿਲ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।”
Juho ਨੇ ਹੱਥ ਤਾਣ ਕੇ ਕਿਹਾ।
“ਆਓ, ਵੇਖੀਏ ਕਿ ਸਾਡੇ ਚੁੰਗਚੌਂਗਬੁਕ-ਡੋ ਵਿੱਚ ਕੀ-ਕੀ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ!”
ਤੇ ਫਿਰ ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਖੇਡਾਂ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਛ ਗਈਆਂ।
“ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਚੁਣ ਲਵੋ। ਲਓ ਜੀ!”
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਚਾਰ ਰੁੱਤਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਚੁਣ ਲਈ। ਝੀਲ ਓਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
Cheongho ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਕ ਮਾਰੀ।
“ਵਾਹ Juho, ਔਹ ਪੰਖੜੀਆਂ ਤਾਂ ਵੇਖ! ਕਿੰਨੀਆਂ ਸੁਹਣੀਆਂ ਨੇ। ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ!”
ਬਹਾਰ ਸੀ। ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗੁਲਾਬੀ ਪੰਖੜੀਆਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤੇ ਫਿਰ ਸਕਰੀਨ ਝੱਟ ਬਦਲੀ ਤੇ ਗਰਮੀ ਆ ਗਈ।
Juho ਨੇ “ਵਾਹ, ਸੰਘਣਾ ਜੰਗਲ ਕਿੰਨਾ ਕਮਾਲ ਦਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ” ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਰਾ ਹੀ ਹਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੱਤਝੜ ਵਿੱਚ Cheongho ਨੇ “ਵਾਹ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ ਹੋ ਗਈ” ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ।
ਲਾਲ ਤੇ ਪੀਲੇ ਪੱਤੇ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਝਲਕੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਰੰਗ-ਬਰੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਲ। “ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਚਿੱਟੀ-ਚਿੱਟੀ ਹੋ ਗਈ!”
Juho ਨੇ ਫੇਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। “ਵਾਹ Cheongho, ਔਹ ਰੁੱਖ ਤਾਂ ਵੇਖ। ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਬਰਫ਼ ਜੰਮ ਗਈ ਹੈ।”
ਥਾਂ ਓਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹਾਰ, ਗਰਮੀ, ਪੱਤਝੜ ਤੇ ਸਿਆਲ ਇੰਨੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਨੇ।
ਹੀ ਹੀ ਹੀ, ਝੀਲ ਵੀ ਚਾਰ ਰੁੱਤਾਂ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ!
ਅਸਮਾਨੋਂ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਟਾਪੂ ਨਿਕਲੀ
ਦੂਜੀ ਖੇਡ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
Cheongho ਨੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। “ਵਾਹ, ਕਮਾਲ ਹੈ~ ਔਹ ਟਾਪੂ ਤਾਂ ਵੇਖ~ ਸੱਚੀਂ ਬੜਾ ਸੁਹਣਾ ਹੈ!”
ਝੀਲ ਦੇ ਐਨ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਹਰਾ ਟਾਪੂ ਤਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅੱਛਾ, ਹੁਣੇ Banggu ਜਿਸ ਤਰਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਸੀ।
Juho ਨੇ ਵੀ ਚਾਅ ਨਾਲ ਹਾਕ ਮਾਰੀ। “ਵਾਹ~ ਬੜਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ~ ਝੀਲ ਸੱਚੀਂ ਕਮਾਲ ਦੀ ਹੈ ਨਾ? ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਵਾਹ!”
ਸਕਰੀਨ ਵਿੱਚ Juho ਤੇ Cheongho ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਰ ਉੱਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਉੱਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਨੀਲੀ ਝੀਲ ਤੇ ਹਰਾ ਟਾਪੂ ਇੱਕੋ ਨਜ਼ਰੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਓਏ! ਸਕਰੀਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੀ ਪੰਛੀ ਬਣ ਗਈ ਹੋਵਾਂ!
ਪਾਣੀ ਦੇ ਛਿੱਟੇ ਛਪਾਕ! ਵਾਟਰ ਸਕੀ ਤਾਂ ਸੱਚੀਂ ਠੰਢੀ-ਠੰਢੀ ਹੈ
ਹੁਣ ਆਖ਼ਰੀ ਖੇਡ।
Cheongho ਨੇ “ਆਓ, ਹੁਣ ਆਖ਼ਰੀ ਖੇਡ ਖੇਡਣ ਚੱਲੀਏ!” ਕਿਹਾ ਤੇ ਝੱਟ ਵਾਟਰ ਸਕੀ ਆ ਗਈ।
ਸਕਰੀਨ ਵਿੱਚ Juho “ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ ਕਿੰਨਾ ਠੰਢਾ-ਠੰਢਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ!” ਕਹਿੰਦਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਗਿਆ।
Cheongho ਨੇ “Juho, ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜੀਂ!” ਕਹਿ ਕੇ ਤੋਰ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛਿੱਟੇ ਛਪਾਕ ਕਰ ਕੇ ਉੱਠ ਪਏ।
Juho ਚਾਅ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, “Cheongho~ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ ਘੁਮਾ ਦੇ, ਬੜਾ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ!”
ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹਾਕ ਮਾਰੀ। ਯਾਹੂ!
ਪਰ ਟਿਕ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ Juho ਤੇ Cheongho, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸੰਤਰੀ ਰੰਗ ਦੀ ਜੈਕਟ ਸੀ।
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ
“Banggu, ਔਹ ਸੰਤਰੀ ਜੈਕਟ ਕੀ ਹੈ?”
ਤਾਂ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕੂੰਬਲ ਵਾਲਾ Ppuri ਟੱਪ ਕੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
“ਉਹਨੂੰ ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਵੇਲੇ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।”
ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਪਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਪੈਰ ਥੱਲੇ ਨਾ ਵੀ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਡੁੱਬਦੇ ਨਹੀਂ।
ਬੱਸ ਉੱਤੇ ਪਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਸਗੋਂ ਤਣੀਆਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਾਪ ਮੁਤਾਬਕ ਠੀਕ ਕੱਸਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਨੇ — ਇਹ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲਿਆ।
ਢਿੱਲੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ ਨਾ।
ਮੈਂ ਵੀ Ppuri ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਣੀਆਂ ਕੱਸਣ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਠੀਕ ਮਾਪ ਦੀ ਕੱਸ ਲਈ ਤਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਧਰਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ!
ਸਰੀਰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ, ਛੱਡਣੀ ਨਹੀਂ
Banggu ਪਾਣੀ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਝੱਟ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
“Banggu, ਰੁਕ! ਸਿੱਧਾ ਵੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।”
ਪਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਰਮ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਵੜ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਤ੍ਰਭਕੀ ਹੋਈ ਲੱਤ ਵਿੱਚ ਵੱਟ ਵੀ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਸਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹਾਂ ਗੋਲ-ਗੋਲ, ਲੱਤਾਂ ਤਾਣ-ਤਾਣ ਕੇ, ਤੇ ਗਿੱਟੇ ਵੀ ਹਿਲਾ-ਹਿਲਾ ਕੇ।
ਤੇ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਆਦੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।
Banggu ਨੇ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਹਾਂ ਗੋਲ-ਗੋਲ ਘੁਮਾਈਆਂ।
ਇੰਝ ਸਰੀਰ ਜਗਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹੈ।
ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਵੜਨਾ।
ਪਾਣੀ ਉੱਤੋਂ ਵੇਖਿਆਂ ਘੱਟ ਡੂੰਘਾ ਲੱਗੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ।
ਇਸੇ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਪੈਰ ਥੱਲੇ ਲੱਗਦੇ ਹੋਣ, ਓਸੇ ਘੱਟ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਵੇਖ ਸਕਣ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਕੱਲਿਆਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੈਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਚੰਗਾ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Juho ਤੇ Cheongho ਜੋ ਇੰਨਾ ਚਾਅ ਨਾਲ ਖੇਡ ਸਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੇ ਲਈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਲਗਾਤਾਰ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅੱਛਾ, ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਦਾ ਭੇਤ ਇੱਥੇ ਸੀ!
ਤਰਦੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਭੇਤ, ਤੇ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ
ਰੱਜ ਕੇ ਖੇਡ ਲਿਆ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਵਾਲਾ ਉਹ ਤਰਦਾ ਪਹਾੜ ਫੇਰ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ।
Juho ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ।
“ਇਹ ਝੀਲ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਹੈ, ਸੋ ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਾੜ ਸੀ ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਭਰ ਗਿਆ।”
ਯਾਨੀ ਉੱਚੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਹੀ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਟਾਪੂ ਵਾਂਗ ਤਰਦੀਆਂ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਚੱਟਾਨ ਸੱਚੀਂ ਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਟਾਪੂ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਹੋ ਹੋ, ਭੇਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ!
ਤੇ ਮੈਂ Juho ਤੇ Cheongho ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਸੱਚੀਂ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਖੇਡਣ ਗਈ ਤਾਂ ਅੱਜ ਸਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਨਿਭਾਵਾਂਗੀ।
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾਡੇ ਚਾਰ ਵਾਅਦੇ
ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲ ਸੱਚੀਂ ਬੜੇ ਠੰਢੇ ਤੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਨੇ।
ਪਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੜਬੜ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੋੜਨੀ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸੰਭਾਲਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਠੀਕ ਮਾਪ ਦੀ ਪਾਉਣੀ।
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ।
ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾ ਵੜਨਾ।
ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ।
ਇਹ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾ ਲਈਏ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣਾ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਸੱਚੀਂ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਹੀ ਚੁੱਕਾਂਗੀ।
Banggu, ਤੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾ ਲਈਂ। ਹੀ ਹੀ ਹੀ!
▶ WAGZAK JUMP ਦੀ ਅਸਲ AR ਸਕਰੀਨ
Didi ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਝੀਲ ਵਾਲੀ ਸੈਰ, AR ਵਿੱਚ ਆਪ ਵੇਖੋ
← ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਸਰਕਾ ਕੇ ਵੇਖੋ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਆਪ ਸਿੱਖੋਗੇ?
WAGZAK JUMP — ਛਾਲ ਮਾਰੋ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
Q. ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵੇਲੇ ਕੀ-ਕੀ ਜ਼ਰੂਰ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਠੀਕ ਮਾਪ ਦੀ ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਪਾਓ। ਤਣੀਆਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਰਹਿ ਜਾਣ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸੋ ਸਰੀਰ ਮੁਤਾਬਕ ਕੱਸਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨੇ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਹਾਂ-ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ ਕਰੋ, ਤੇ ਹੱਥਾਂ-ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਆਦੀ ਕਰੋ। ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪੈਰ ਥੱਲੇ ਲੱਗਦੇ ਹੋਣ ਓਸੇ ਘੱਟ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਖੇਡੋ।
Q. ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ?
ਦਰਿਆ ਤੇ ਝੀਲ ਉੱਤੋਂ ਵੇਖਿਆਂ ਘੱਟ ਡੂੰਘੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ, ਪਰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਡੂੰਘੇ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਬਥੇਰੀਆਂ ਨੇ। ਨਾਲੇ ਗਰਮ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਲੱਤ ਵਿੱਚ ਵੱਟ ਵੀ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਪੈਰ ਥੱਲੇ ਲੱਗਣ ਓਸੇ ਘੱਟ ਡੂੰਘੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋਣ ਉੱਥੇ ਹੀ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲਿਆਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ, ਤੈਰਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਸੋ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਓ।
Q. ਕੀ ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਿੰਗ ਜਾਂ ਵਾਟਰ ਸਕੀ ਵਰਗੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਬੱਚੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਨੇ?
ਪੈਰਾਗਲਾਈਡਿੰਗ ਤੇ ਵਾਟਰ ਸਕੀ ਬੜੀਆਂ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਨੇ, ਪਰ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਹਰ ਉਸਤਾਦ ਨਾਲ, ਤੇ ਲਾਈਫ਼ ਜੈਕਟ ਵਰਗਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸਮਾਨ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਨੇ। ਬੱਚੇ ਦਾ ਇਕੱਲਿਆਂ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ। ਘਰੇ ਨਕਸ਼ੇ ਉੱਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਲੱਭਣੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਣੀਆਂ — ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਾ ਚਾਅ ਰਲ ਕੇ ਮਾਣੋ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੋਈ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਪਾਠ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ। ਤੁਹਾਡੀ Didi।