नदीत खेळायला जाण्याआधी, आवर्जून घ्यायची एक गोष्ट

नदीच्या पाण्यावर डोंगर तरंगतोय म्हणे?

"Didi, Chungcheongbuk-do मध्ये नदीच्या पाण्यावर एक भलामोठा डोंगर तरंगतोय म्हणे!"

Banggu पिवळा फुगा हलवत अगदी उत्साहानं सांगत होता.

काय! डोंगर पाण्यावर कसा तरंगेल?!

एवढासा खडासुद्धा टाकला की डुबुक करून बुडतो.

मला काही धीर धरवेना, म्हणून मी Banggu बरोबर WAGZAK JUMP मध्ये नदी बघायला गेले.

तिथं नेमका "नदीत खेळूया!" नावाचा धडा होता.

माझ्या खोलीच्या मधोमध तलाव आला

बटण दाबलं आणि माझ्या खोलीच्या मधोमध भलामोठा निळा तलाव पसरला.

तलावाच्या चारी बाजूंना हिरवे डोंगर होते आणि पाण्यावर ऊन चमचम करत होतं.

तेवढ्यात दोन मित्र अचानक आले आणि त्यांनी नमस्कार केला.

"नमस्कार, मी Juho." "नमस्कार, मी Cheongho. तुम्हाला भेटून छान वाटलं."

Juho हात पुढं करत म्हणाला.

"चला, Chungcheongbuk-do मध्ये काय काय खेळता येतं ते बघूया!"

मग तलावावर एकामागून एक मजेशीर खेळ दिसू लागले.

"काय खेळायचं ते निवडा. चला!"

आधी मी चार ऋतूंमधला तलाव निवडला. तलाव तोच, पण प्रत्येक ऋतूत जणू वेगळे कपडे घालतो.

Cheongho आधी ओरडली.

"वा, Juho, तिकडच्या पाकळ्या बघ! किती सुंदर आहेत. माझ्या आवडीचा गुलाबी रंग!"

वसंत ऋतू होता. तलावाच्या काठावर गुलाबी पाकळ्या हळूच उडत होत्या.

मग स्क्रीन पटकन बदलली आणि उन्हाळा आला.

Juho म्हणाला, "वा, हे दाट जंगल किती छान दिसतंय" आणि सगळीकडे गडद हिरवा रंग दिसू लागला.

शरद ऋतूत Cheongho नं "वा, सगळं जग रंगीबेरंगी झालंय" म्हणत टाळ्या वाजवल्या.

लाल आणि पिवळ्या पानांचं प्रतिबिंब तलावात पडलं होतं, म्हणून पाणीसुद्धा रंगीबेरंगी दिसत होतं.

शेवटी आला हिवाळा. "सगळं जग पांढरंशुभ्र झालंय!"

Juho पुन्हा बोट दाखवत म्हणाला. "वा, Cheongho, ते झाड बघ. झाडावर बर्फ साचलाय."

जागा तीच, पण वसंत, उन्हाळा, शरद आणि हिवाळ्यात किती वेगळी दिसते!

हिहिही, तलावसुद्धा चार ऋतूंचे कपडे घालतो तर!

आकाशातून बघितलं तर डोंगराचं शिखर बेट होतं

दुसरा खेळ होता आकाशात उडण्याचा.

Cheongho बोट दाखवत म्हणाली. "वा, किती मस्त~ तिकडचं बेट बघ~ किती सुंदर आहे!"

तलावाच्या अगदी मधोमध एक हिरवं बेट तरंगत होतं.

अरे हो, Banggu म्हणाला तो तरंगणारा डोंगर हाच असावा.

Juho सुद्धा आनंदानं ओरडला. "वा~ किती मजा येतेय~ तलाव किती सुंदर दिसतोय! आपण आकाशात उडतोय, वाऽऽ!"

स्क्रीनमध्ये Juho आणि Cheongho पॅराग्लायडरवरून तलावाच्या वर आकाशात अलगद उडत होते.

त्यांच्या पायाखाली निळा तलाव आणि हिरवं बेट एकदम दिसत होतं.

अरे बापरे! स्क्रीनवर बघतानासुद्धा मला वाटतंय, मीच पक्षी झालेय!

पाणी उडालं, छपाक! पाण्यावर स्कीइंग करताना मस्त गार वाटतं

आता शेवटचा खेळ.

Cheongho म्हणाली, "चला, आता शेवटचा खेळ खेळूया!" आणि तो होता पाण्यावर स्कीइंग करण्याचा.

स्क्रीनमध्ये Juho नं "तलावात खेळताना मस्त गार वाटतं!" म्हणत पाण्यात उडी मारली.

Cheongho नं "Juho, घट्ट धर!" म्हणत सुरुवात केली आणि छपाक करून पाण्याचे तुषार उडाले.

Juho आनंदानं म्हणाला, "Cheongho~ आणखी एकदा फिरव ना, खूप मजा येतेय!"

मीसुद्धा दोन्ही हात वर करून ओरडले. युहू!

पण नीट बघितलं तर Juho आणि Cheongho दोघांनीही एकसारखं काहीतरी घातलं होतं.

ते नारिंगी रंगाचं जाकीट होतं.

पाण्यात उतरण्याआधी, सर्वात आधी लाईफ जॅकेट

"Banggu, ते नारिंगी जाकीट काय आहे?"

तेवढ्यात डोक्यावर छोटंसं रोप असलेली Ppuri उडी मारत जवळ आली आणि सांगू लागली.

"ते लाईफ जॅकेट आहे. पाण्यात उतरताना ते नक्की घालायचं असतं."

लाईफ जॅकेट घातलं की शरीर पाण्यावर तरंगतं. अचानक पाय तळाला टेकले नाहीत तरी आपण बुडत नाही म्हणे.

ते नुसतं अंगावर घालून चालत नाही, त्याचे पट्टे शरीराला नीट बसतील असे लावायचे असतात, हेही मी शिकले.

सैल असेल तर ते पाण्यात अंगावरून निसटू शकतं.

मीसुद्धा Ppuri बरोबर पट्टे लावून सराव केला.

नीट बसवलं की किती सुरक्षित वाटतं!

शरीराला तयार करणारा हलका व्यायाम विसरू नका

Banggu पाणी बघताच छपाक करून उडी मारणार होता.

"Banggu, जरा थांब! लगेच पाण्यात उतरायचं नाही."

पाणी आपल्याला वाटतं त्यापेक्षा थंड असतं. अंग गरम असताना अचानक पाण्यात उतरलो तर पाय आखडू शकतात म्हणे.

म्हणून पाण्यात उतरण्याआधी हलका व्यायाम करायचा.

हात गोल गोल फिरवायचे, पाय ताणायचे आणि घोटेही हलवायचे.

मग हातापायांवर हळूच थोडं पाणी घालायचं, म्हणजे शरीराला थंड पाण्याची सवय होते.

Banggu नं सुद्धा माझ्यासारखे हात गोल गोल फिरवले.

असं शरीराला तयार केलं की पाण्यात आणखी सुरक्षितपणे खेळता येतं म्हणे.

खोल पाण्यात जायचं नाही, मोठ्यांच्या जवळच खेळायचं

पाण्यात खेळताना आणखी एक खूप महत्त्वाची गोष्ट आहे.

खोल पाण्यात कधीच जायचं नाही.

वरून बघितलं तर पाणी उथळ वाटतं, पण काही ठिकाणी फक्त एक पाऊल पुढं गेलं तरी अचानक खूप खोल होतं.

म्हणून पाय तळाला टेकतील अशा उथळ पाण्यातच खेळायचं आणि तेही मोठ्यांना आपण दिसू अशा ठिकाणी.

कितीही चांगलं पोहता येत असलं तरी एकट्यानं पाण्यात उतरणं धोक्याचं असतं म्हणे.

Juho आणि Cheongho इतकी मजा करू शकले, कारण एक मोठं माणूस जवळ राहून त्यांच्याकडे सतत लक्ष देत होतं.

अरे हो, मजेत खेळण्याचं गुपित हेच होतं तर!

तरंगणाऱ्या डोंगराचं गुपित आणि आपलं वचन

मनसोक्त खेळल्यावर मला पुन्हा त्या तरंगणाऱ्या डोंगराबद्दल जाणून घ्यावंसं वाटलं.

Juho हसून सांगू लागला.

"हा माणसांनी बनवलेला मोठा तलाव आहे. आधी जिथं डोंगर होते, तिथं पाणी भरलं."

म्हणून फक्त उंच शिखरं पाण्याच्या वर राहिली आणि तरंगणाऱ्या बेटांसारखी दिसू लागली.

खडक खरंच तरंगत नव्हते. पाणी भरल्यामुळे ती बेटं झाली होती.

हाहा, कोडं सुटलं!

आणि मी Juho आणि Cheongho यांना एक वचन दिलं.

पुढच्या वेळी खऱ्या नदीत खेळायला गेले की आज शिकलेले नियम नक्की पाळेन.

पाण्यात खेळायला जाण्याआधी, चार गोष्टींचं वचन देऊया

नदीत आणि तलावात खेळताना मस्त गार वाटतं आणि खूप मजा येते.

पण पाण्यात काही चुकलं तर ते पुन्हा नीट करणं अवघड असतं. म्हणून खेळण्याआधी काही गोष्टी नक्की लक्षात ठेवायच्या.

लाईफ जॅकेट नीट बसवून घालायचं.

पाण्यात उतरण्याआधी हलका व्यायाम करायचा.

खोल पाण्यात कधीच जायचं नाही.

आणि नेहमी मोठ्यांबरोबरच जायचं.

हे चार नियम नीट पाळले की पाण्यात खेळताना आणखी मजा येते आणि आपण सुरक्षितही राहतो.

पुढच्या वेळी खऱ्या नदीवर जाईन तेव्हा मी सगळ्यात आधी लाईफ जॅकेट घेईन.

Banggu, आपण दोघंही घालूया. हिहिही!

▶ WAGZAK JUMP मधली प्रत्यक्ष AR दृश्यं

Didi आणि मित्रांची तलावाची सफर, AR मध्ये स्वतः अनुभवून बघा

← आणखी बघण्यासाठी बाजूला सरकवा

पाण्यात सुरक्षित खेळायचं स्वतः शिकून बघायचं?

WAGZAK JUMP — जगात उडी मारून बघा

इथून डाउनलोड कराअ‍ॅप स्टोअरइथे मिळवागूगल प्ले

नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न

पुढच्या वेळी आणखी एका मजेशीर धड्याची गोष्ट घेऊन येईन. तुमची Didi.