وقتی چراغ سبز می‌شود، می‌توانیم فوراً قدم برداریم؟

چراغ سبز می‌شود و Jun می‌خواهد قدم بردارد

«اوه! چراغ سبز شد! برویم!»

Jun با خوشحالی یک پایش را جلو می‌برد.

من کنارش بودم و می‌خواستم با او از خیابان رد شوم، اما نمی‌دانم چرا دلم تاپ‌تاپ می‌کرد.

واقعاً وقتی چراغ سبز است، می‌شود همین‌طوری از خیابان رد شد؟

توی خیابان واقعی، یک اشتباه را نمی‌شود به عقب برگرداند. برای همین امروز تصمیم گرفتیم در WAGZAK JUMP، عبور از خط عابر پیاده را قدم‌به‌قدم یاد بگیریم.

دکمه را که می‌زنم، وسط خیابانِ روی صفحه، خط‌های سفیدِ عابر پیاده پیدا می‌شوند. (خیابان واقعی نیست. داریم تمرین می‌کنیم، پس خیالمان راحت است!)

همان موقع، یک پریِ ایمنی درخشان ظاهر می‌شود و آرام دستش را روی شانه‌ی Jun می‌گذارد. «Jun، وقتی از خط عابر پیاده رد می‌شوی، باید چند نکته را حتماً رعایت کنی.»

وقتی چراغ قرمز است، آرام پشت خط زرد بایست

اول از وقتی شروع می‌کنیم که چراغ قرمز است.

Jun یواش‌یواش نوک پایش را به طرف خیابان می‌برد.

پری زود به او می‌گوید: «وقتی چراغ قرمز است، باید یک قدم عقب بروی و پشت خط زرد منتظر بمانی.»

آن خط زردی که کنار خیابان کشیده شده، یعنی «اینجا بایست».

Jun تند یک قدم عقب می‌رود و پری لبخند می‌زند. من هم کنارش می‌ایستم.

پس منتظر ماندن هم یکی از نکته‌های ایمنی است. یک قدم عقب، آرام بایست!

چراغ سبز است؛ می‌توانیم همین‌طوری برویم؟

بالاخره چراغ سبز می‌شود.

«چراغ سبز شد!» Jun باز می‌خواهد بدود و جلو برود.

پری آرام دستش را بالا می‌برد. «وقتی چراغ سبز می‌شود، اول مطمئن شوید ماشین‌های هر دو طرف کاملاً ایستاده‌اند، بعد رد شوید.»

ما هم سرمان را به چپ می‌چرخانیم، بعد به راست. با چشم‌های خودمان و با دقت نگاه می‌کنیم که همه‌ی ماشین‌ها ایستاده باشند.

پری دلیلش را هم می‌گوید: «اگر قبل از ایستادنِ همه‌ی ماشین‌ها رد شوید، ممکن است تصادف شود.»

پس چراغ سبز یعنی «اول مطمئن شو می‌توانی با خیال راحت رد شوی، بعد برو»، نه اینکه «دیگر هر طور خواستی برو». اوه، این خیلی مهم است.

دستت را بالا ببر! تا راننده تو را ببیند

مطمئن شدیم همه‌ی ماشین‌ها ایستاده‌اند؛ حالا وقت رد شدن است.

پری دستش را صاف بالای سرش می‌برد و نشانمان می‌دهد. «وقتی رد می‌شوید، دستتان را این‌طوری بالا ببرید.»

قد ما از بزرگ‌ترها کوتاه‌تر است، برای همین ممکن است راننده راحت ما را نبیند.

اگر دستمان را بالا ببریم، راننده متوجه می‌شود: «آهان، یک نفر دارد رد می‌شود!»

Jun دستش را صاف بالا می‌برد و قدم‌به‌قدم راه می‌رود و می‌گوید: «آهای! آهای! من دارم رد می‌شوم!» دست بالا بردن خجالت ندارد؛ یک راه باهوشانه برای مراقبت از خودمان است.

وقتی چراغ سبز چشمک می‌زند، کدام کار امن‌تر است؟

این بار چراغ شروع به چشمک زدن می‌کند.

پری آرام می‌گوید: «وقتی چراغ سبز چشمک می‌زند، دو حالت را جداگانه در نظر بگیرید.»

اگر هنوز پا روی خط عابر پیاده نگذاشته‌ای، نباید با عجله بدوی. پشت خط زرد بمان تا چراغ دوباره سبز شود.

اگر رد شدن را شروع کرده‌ای، نایست؛ با همان سرعتی که راه می‌رفتی، آرام تا آن طرف برو. ایستادن وسط خیابان خطرناک‌تر است.

Jun سرش را تکان می‌دهد. «هر چقدر هم عجله داشته باشم، باز هم خیلی دقت می‌کنم. هه‌هه!» هرچه بیشتر عجله داری، آرام‌تر برو؛ این‌طوری زودتر می‌رسی!

هر دوستی به روش خودش از خیابان رد می‌شود

این بار پری یک حرف خیلی مهربانانه می‌زند.

«دوستان مختلف ممکن است به روش‌های کمی متفاوت از خیابان رد شوند. هر کسی با روشی که برایش مناسب است، با ایمنی رد می‌شود.»

دوستی که دیدن برایش سخت است، به چراغ راهنماییِ صدادار گوش می‌دهد و رد می‌شود.

چراغ راهنماییِ صدادار یک وسیله‌ی خیلی خوب برای ایمنی در خیابان است که با صدا می‌گوید: «حالا می‌توانی رد شوی.»

این دوست با کمک سگ راهنما یا کسی که کنارش است، دستش را بالا می‌برد و آرام رد می‌شود.

دوستی که شنیدن برایش سخت است، با دقت بیشتری به چراغ راهنمایی و حرکت ماشین‌ها نگاه می‌کند و بعد رد می‌شود.

دوستی که روی ویلچر نشسته و بزرگ‌تری که کالسکه هل می‌دهد هم اول مطمئن می‌شوند ماشین‌ها ایستاده‌اند، بعد آرام رد می‌شوند.

پری می‌گوید: «حتی اگر روش‌ها فرق داشته باشند، همه می‌توانند با ایمنی از خیابان رد شوند.»

این حرف توی دلم نشست. من هم وقتی دوستم رد می‌شود، باید آرام و بی‌صدا منتظر بمانم تا صدای چراغ راهنمایی را خوب بشنود.

توی کوچه و روزهای بارانی چطور راه برویم؟

پری راه‌های دیگری را هم نشانمان می‌دهد. فهمیدیم فقط مراقب بودن روی خط عابر پیاده کافی نیست.

توی کوچه نباید بدویم. ممکن است یک ماشین ناگهان از سرِ پیچ بیرون بیاید. وقتی می‌خواهی بپیچی، یک لحظه بایست و اول دوروبرت را نگاه کن.

توی کوچه باید رو به ماشین‌هایی که می‌آیند راه برویم. اگر ماشین پشت سرمان باشد، ممکن است ما را نبیند؛ پس رو به جایی راه می‌رویم که ماشین‌ها از آن طرف می‌آیند.

توپ‌بازی را توی پارک یا زمین بازی انجام بده؛ جایی باز و امن، نه توی کوچه!

در روزهای بارانی، اگر چترت را خیلی پایین بگیری، جلویت را نمی‌بینی و خطرناک است.

چترت را صاف بگیر و خوب نگاه کن که ماشینی نیاید. لباس با رنگ روشن هم کمک می‌کند راننده تو را بهتر ببیند.

Jun بارانی زردش را تکان می‌دهد. «هه‌هه، پس روزهای بارانی هم من را خوب می‌بینند!»

برای سرویس مدرسه و دوچرخه چه نکته‌هایی داریم؟

پری در آخر دو نکته‌ی دیگر هم می‌گوید.

وقتی سوار سرویس مدرسه می‌شوی، حتماً کمربند ایمنی را ببند و آرام بنشین، بدون شیطنت.

مراقب باش بند کیفت یا لباست لای درِ اتوبوس گیر نکند و هیچ‌وقت سر یا دستت را از پنجره بیرون نبر.

برای پیاده شدن، صبر کن اتوبوس کاملاً بایستد، بعد حتماً چپ و راست را نگاه کن و پیاده شو.

وقتی دوچرخه یا اسکوتر سوار می‌شوی، حتماً کلاه ایمنی و زانوبند بپوش.

توی جاهای امن مثل زمین بازی مدرسه یا پارک سواری کن، نه توی خیابان‌های بزرگ.

Jun کلاه ایمنی‌اش را می‌گذارد و خیلی خوش‌تیپ می‌شود. با کلاه ایمنی خیلی خوش‌تیپ شده‌ای!

قبل از رفتن به خیابان واقعی، یک بار تمرین کنیم؟

حالا وقتش است توی خیابان واقعی امتحان کنیم.

جلوی خط عابر پیاده‌ی راه مدرسه، کنار هم ایستادیم.

وقتی چراغ قرمز است، یک قدم عقب، پشت خط زرد، آرام می‌ایستیم.

وقتی چراغ سبز می‌شود، فوراً جلو نمی‌رویم؛ سرمان را به چپ و راست می‌چرخانیم و مطمئن می‌شویم همه‌ی ماشین‌ها ایستاده‌اند.

دستمان را بالا می‌بریم و آرام راه می‌رویم. تا وقتی به آن طرف برسیم، هر دو طرف را نگاه می‌کنیم.

Jun با دقت همه‌ی کارها را انجام می‌دهد، بعد لبخند می‌زند. «آهان، پس باید این‌طوری رد شویم!»

بایست، نگاه کن، دستت را بالا ببر، آرام برو.

چند بار که با هم تمرین می‌کنیم، انگار بدنم خودش ترتیب کارها را به خاطر می‌سپارد.

اولش جلوی چراغ سبز دلم تاپ‌تاپ می‌کرد، اما حالا دیگر این‌طوری نیست.

حالا که می‌دانم چطور رد شوم، دیگر از خیابان نمی‌ترسم.

بایست، نگاه کن، دستت را بالا ببر، آرام برو. کافی است همین چهار کار را یادت بماند.

چراغ سبز یعنی «اول مطمئن شو می‌توانی با ایمنی رد شوی، بعد برو»، نه فقط «می‌توانی رد شوی».

دوستمان هم با هر روشی که رد می‌شود، برای هم صبر می‌کنیم تا همه با ایمنی به آن طرف برسیم.

چیزهایی را که امروز یاد گرفتیم، گاهی به یاد می‌آورم و دوباره تمرین می‌کنم. تو هم می‌خواهی با من امتحان کنی؟ هه‌هه.

▶ تصویرهای واقعی AR در WAGZAK JUMP

عبور امن از خط عابر پیاده را که Didi و Jun یاد گرفتند، خودتان با AR تجربه کنید

← برای دیدن تصویرهای بیشتر، انگشتتان را به کنار بکشید

می‌خواهی خودت عبور امن از خط عابر پیاده را تمرین کنی؟

WAGZAK JUMP — بپر توی دنیای کشف و یادگیری

دانلود ازاپ استوردریافت ازگوگل پلی

پرسش‌های رایج

دفعه‌ی بعد با یک قصه‌ی بامزه‌ی دیگر از درس‌ها برمی‌گردم. با مهر، Didi.