Banggu, sasakay ka sa escalator na nakalag pa ang sintas mo?
Kalag ang sintas ng sneakers ni Banggu pero sasakay pa rin siya sa escalator.
Kay Banggu na nagsasabing "Ayos lang!" mahinahong ipinapaalala ni Didi ang mga pangako sa kaligtasan.
Dalawang paa sa loob ng dilaw na linya, mahigpit na hawak sa handrail, huwag tumakbo… kapag naisasanay ito nang paisa-isa, mas panatag ang loob.
"Banggu, nakalag ang sintas mo!"
"Banggu, nakalag ang sintas mo!"
Nasa harap kami ng escalator sa supermarket.
Unti-unting nakalag ang isang sintas ng sneakers ni Banggu at nakabitin ito sa paanan niya, kaya bigla kong itinuro ang paanan niya.
Pero sinulyapan lang ito ni Banggu at nagkibit-balikat. "Ha? Ayos lang! Aakyat na lang naman ako sa escalator, e~"
Ano bang ayos lang diyan. Ipinatong ko ang dalawang kamay sa bewang ko. "Hindi puwede~ Kapag sasakay sa escalator, dapat sundin ang mga pangako sa kaligtasan at laging mag-ingat!"
Napanguso si Banggu. "Ay, naku. Sige na nga. Pero wala pa naman akong naaksidente kahit kailan, e~"
Naku, itong pabayang si Banggu. Marahan kong hinawakan ang manggas niya. "Sandali! Tingnan nga natin nang maayos kung ayos nga ba talaga, ha?"
Lumulutang na escalator sa harap namin
Binuksan namin ang kwentong "Escalator" sa WAGZAK JUMP.
At biglang lumutang sa harap namin ang isang malaking escalator!
Umaakyat nang paisa-isa ang mga pilak na hagdan, at kasabay nitong gumagalaw ang mga hawakan sa magkabilang gilid. Kapareho talaga ng nasa tunay na supermarket.
Saka lang bumilog ang mga mata ni Banggu. "Wow, ganito pala kalapit makikita ito!"
Itinuro ko ang hagdan gamit ang aking daliri. "Banggu, may tatlong pangako raw para sa ligtas na pagsakay. Tingnan natin isa-isa, dahan-dahan."
Una, ipunin ang dalawang paa sa loob ng dilaw na linya
Nang tingnan nang mabuti ang baitang, may nakaguhit na dilaw na linya sa palibot ng gilid nito.
"Ito raw ang safety line. Kapag lumabas ang paa sa linyang ito, puwedeng madikit sa puwang sa gilid ng hagdan." Sinundan ko ng daliri ang dilaw na linya.
Kaya dapat ipunin nang maayos ang dalawang paa sa loob ng dilaw na linya.
Nang ipasok ko ang mga paa sa loob ng dilaw na linya sa screen, akmang-akma ito, kaya bigla akong napanatag.
Marahang inipon din ni Banggu ang kanyang mga paa. "Uy, hindi lang pala palamuti itong linyang ito?"
Pangalawa, hawakan nang mahigpit ang hawakan
Sa magkabilang gilid, gumagalaw ang mga itim na hawakan sa parehong bilis ng mga hagdan.
"Ito ang hawakan. Dapat mahigpit itong hawakan, kahit isang kamay lang." Iniunat ko ang aking kamay at ginayahan ang paghawak dito.
Kahit biglang huminto o umindayog ang escalator, kapag hawak mo ang hawakan, hindi ka matutumba.
Nang mahigpit kong hinawakan ang hawakan, dumikit ito sa kamay ko at sabay kaming umakyat—ang gaan sa loob ko.
Pero hindi hinawakan ni Banggu ang handrail, nakatitig lang siya sa cellphone niya. Sumusungaw pa nga siya palabas sa gilid.
Bigla kong tinapik ang braso ni Banggu. "Banggu, delikado 'yan! Kapag hindi hawak ang hawakan tapos nakatingin sa iba o nakalabas ang katawan, madali kang matumba."
Napahiyang isinuksok ni Banggu ang cellphone sa bulsa niya. "…Sige na, hahawakan ko."
Pangatlo, huwag maglakad o tumakbo
Ang huling pangako raw ang pinakamahalaga.
"Bawal maglakad o tumakbo sa escalator. Gumagalaw na ang mga hagdan, kaya tumayo lang tayo nang hindi kumikilos at maghintay."
Napatagilid ang ulo ni Banggu. "Bakit? Mas maganda naman kung mabilis makarating, di ba?"
"Kapag tumakbo ka pa sa gumagalaw na hagdan, madali kang madapa dahil mapapamali ang tapak mo. Puwede pang matumba pati ang taong nasa likod mo."
Sa sabing iyon, tumahimik din si Banggu. Kahit gustong mabilis makarating, ang pinakaligtas ay tumayo sa isang baitang at maghintay hanggang makarating.
Nang inipon ang paa sa loob ng dilaw na linya, hinawakan nang mahigpit ang hawakan, at tumayo nang tahimik habang umaakyat, talagang ang gaan sa loob kapag pinagsama ang tatlong ito. Hindi naman kasi mahirap gaya ng inaakala, ano?
Ay teka, kumusta na 'yung sintas ni Banggu?
Doon ko na naman natingnan ang paa ni Banggu. Nakabitin pa rin ang nakalag na sintas kanina.
"Banggu, ano kaya ang mangyayari kung sasakay ka na nakalag ang sintas?"
Ipinakita ng screen na kapag nadikit sa puwang ng hagdan ang mahabang nakabiting sintas, puwede itong maipit. Naku, malaking problema iyon!
Saka lang napatalon sa gulat si Banggu. Yumuko siya at mahigpit na itinali ang sintas. "Naku… kung sumakay ako nang ganoon, baka nasaktan pa ako."
Hindi lang mahabang sintas, kailangan ding ayusin ang mahabang palda, strap ng bag, o scarf para hindi lumaylay sa paanan.
"Kita mo, sabi ko na sa iyo, nakalag ang sintas mo~" Bahagya akong nagkibit-balikat, at natawa si Banggu habang nagkukunwaring pipitikin ang ulo ko. Hehe.
Sige, subukan na natin talagang sumakay
Nakatayo kaming magkatabi ni Banggu sa harap ng escalator sa supermarket.
Dalawang paa sa loob ng dilaw na linya, hawak nang mahigpit ang hawakan, at tahimik. Sa pagkakataong ito, si Banggu na walang-alalahanin ang unang nag-ayos ng tamang postura.
"Sa loob ng dilaw na linya, hawakan nang mahigpit, huwag tumakbo!" Malinaw na binigkas ni Banggu ang mga pangako.
Inulit ko rin ito nang malakas kasabay niya. Napangiti ako. Kanina pa kami nagtatalo, pero ngayon parehong sanay na kami!
Marahang dinala kami ng hagdan pataas. Dahil sinusunod namin ang mga pangako sa kaligtasan, mas komportable ang loob namin kahit maikli lang ang biyahe.
High-five namin ni Banggu, ang aming pangako
Pagdating namin sa itaas, nag-high five kami ni Banggu.
"Mula ngayon, kapag sasakay sa escalator: tumayo sa loob ng dilaw na linya. Hawakan nang mahigpit ang hawakan. Huwag maglakad o tumakbo."
Isa-isang binilang ni Banggu sa daliri niya ang mga pangako, may dagdag pa. "At itali agad ang nakalag na sintas! Mula ngayon, ako ang pinakamahusay sumunod nito."
"Sino ba kanina lang ang naglalakad na nakalag ang sintas~" Inasar ko siya, at natawa lang si Banggu.
Bihira lamang dumating ang tunay na mapanganib na sandali, pero kapag nangyari ito, madaling mag-atubili. Kaya naisip naming alalahanin ito tuwing sasakay, para mas maalala ito ng katawan namin kaagad.
Sa susunod, kapag nakatayo kayo sa harap ng escalator, bakit hindi muna ninyo tingnan ang paanan at kamay ninyo? Hehe.
Gusto mo bang subukan mismo ang mga pangako sa kaligtasan sa escalator?
WAGZAK JUMP — Tumalon papasok sa mundo
Mga Madalas Itanong
Tanong: Ano ang mga dapat sundin na pangako para ligtas na makasakay sa escalator?
Magandang tandaan ang tatlong bagay. Una, ipunin nang maayos ang dalawang paa sa loob ng dilaw na safety line na nakaguhit sa baitang. Kapag lumabas ang paa sa linya, puwede itong madikit sa puwang sa gilid. Pangalawa, hawakan nang mahigpit ang handrail sa magkabilang gilid, kahit isang kamay lang. Nakakatulong ito para hindi ka matumba kapag biglang huminto o umindayog ang escalator. Pangatlo, huwag maglakad o tumakbo sa ibabaw — tumayo lang sa isang baitang at maghintay hanggang makarating. Gumagalaw na ang mga hagdan, kaya madaling mali ang tapak mo kapag tumakbo ka pa sa ibabaw nito.
Tanong: Ano ang dapat suriin bago sumakay sa escalator?
Una, tingnan ang paanan mo. Kung nakalag ang sintas ng sneakers, itali ito nang mahigpit bago sumakay. Ang mahabang nakabiting sintas ay puwedeng maipit sa puwang ng mga hagdan. Ang mahabang palda, strap ng bag, scarf, at iba pang lumalaylay ay kailangan ding ayusin para hindi kumaladkad sa paanan. Pagkatapos, tumayo sa loob ng dilaw na linya at hawakan ang handrail habang umaakyat para mas ligtas.
Tanong: Paano pinakamainam na sanayin ang anak sa kaligtasan sa escalator?
Tuwing sasakay sa escalator, sabihin nang magkasama ang tatlong bagay — "sa loob ng dilaw na linya, hawakan nang mahigpit ang handrail, huwag tumakbo" — para maalala ito ng katawan. Ang maliliit na bata ay dapat sumakay habang hawak ang kamay ng magulang o tagapag-alaga, at para sa stroller o cart, gamitin ang elevator sa halip na escalator. Gawing ugali rin ang pagtali ng sintas nang maaga at pag-aayos ng mga lumalaylay na damit o strap ng bag. Bihira lang dumating ang mapanganib na sitwasyon, pero kapag napag-usapan nang maaga ang mga pangako, mas panatag ang loob.
Sa susunod, magdadala ako ulit ng masayang kwento. Mula kay Didi.