Banggu, ती नाडी सुटलेली असतानाच एस्कलेटरवर चढणार?
बुटाची नाडी सुटलेली असतानाही Banggu तसाच एस्कलेटरवर चढायला निघतो.
“काही होत नाही!” म्हणणाऱ्या Banggu ला Didi शांतपणे सुरक्षेची वचनं समजावून सांगते.
पिवळ्या रेषेच्या आत दोन्ही पाय, हँडरेल घट्ट, न पळणं… एकदा आधीच सवय करून ठेवली की मन निवांत राहतं.
“Banggu, तुझी नाडी सुटलीये!”
“Banggu, तुझी नाडी सुटलीये!”
आम्ही मॉलच्या एस्कलेटरसमोरच उभे होतो.
Banggu च्या बुटाची एक नाडी सुटून पायाशी लोंबकळत होती, म्हणून मी पटकन खाली बोट दाखवलं.
पण Banggu ने नुसतं बघून खांदे उडवले. “अं? काही होत नाही! आता फक्त एस्कलेटरने वर जायचंय ना~”
काही होत नाही म्हणजे काय! मी दोन्ही हात कमरेवर ठेवले. “नाही हं~ एस्कलेटरवर चढताना सुरक्षेची वचनं पाळायची आणि नेहमी लक्ष ठेवायचं!”
Banggu ने तोंड वाकडं केलं. “अरे यार~ बरं, कळलं. पण आजवर काही झालंय का~”
अरे बापरे, हा बेफिकीर! मी हळूच Banggu ची बाही धरली. “थांब! मग खरंच काही होत नाही का, ते आपण दोघं मिळून नीट बघू या का?”
डोळ्यांसमोर तरंगणारा एस्कलेटर
WAGZAK JUMP मध्ये आम्ही “एस्कलेटर” ची गोष्ट उघडली.
आणि डोळ्यांसमोरच एक मोठा एस्कलेटर तरंगू लागला!
चंदेरी पायऱ्या एकामागून एक वर सरकतात, आणि दोन्ही बाजूचे हँडरेलही त्याच वेगाने सरकतात. अगदी मॉलमधल्यासारखाच.
आता कुठे Banggu चे डोळे विस्फारले. “वाह, इतक्या जवळून तर कधीच बघितलं नव्हतं!”
मी बोटाने पायऱ्यांकडे दाखवलं. “Banggu, सुरक्षित चढण्यासाठी तीन वचनं आहेत. एकेक करून बघू या.”
पहिलं, पिवळ्या रेषेच्या आत दोन्ही पाय जुळवणं
पायरी नीट बघितली की कडेने चारही बाजूंनी पिवळी रेषा आखलेली दिसते.
“ही सुरक्षारेषा आहे. पाय या रेषेबाहेर गेला तर पायरीच्या बाजूच्या फटीला लागू शकतो.” मी पिवळ्या रेषेवरून बोट फिरवलं.
म्हणजे दोन्ही पाय नीट जुळवून पिवळ्या रेषेच्या आत उभं राहायचं.
स्क्रीनवरच्या पिवळ्या रेषेच्या आत पाय जुळवून बघितले तर अगदी बरोबर बसले, आणि मनाला कसं निवांत वाटलं.
Banggu नेही हळूच पाय जुळवले. “अरे, ही रेषा उगीच आखलेली नव्हती तर!”
दुसरं, हँडरेल घट्ट धरणं
दोन्ही बाजूंना काळे हँडरेल पायऱ्यांच्याच वेगाने सरकतात.
“हा हँडरेल आहे. एका हाताने का होईना, तो घट्ट धरून ठेवायचा.” मी हात पुढे करून धरल्यासारखं केलं.
एस्कलेटर अचानक थांबला किंवा हादरला तरी हँडरेल धरलेला असेल तर पडायला होत नाही.
हँडरेल घट्ट धरला तर हाताला नीट बसला आणि सोबतच वर घेऊन गेला — किती आधार वाटला म्हणून सांगू.
पण Banggu हँडरेल न धरता नुसता फोनकडेच बघत होता. हळूच अंगही बाहेर काढत होता.
मी पटकन Banggu च्या दंडावर टिचकी मारली. “Banggu, असं केलंस तर धोका आहे! हँडरेल न धरता दुसरीकडे बघितलंस किंवा अंग बाहेर काढलंस तर तोल जाईल.”
Banggu ने ओशाळून फोन खिशात ठेवला. “…बरं, धरतो.”
तिसरं, चालायचं किंवा पळायचं नाही
शेवटचं वचन सगळ्यात महत्त्वाचं आहे.
“एस्कलेटरवर चालायचं किंवा पळायचं नाही. पायऱ्या आधीच चालत आहेत, त्यामुळे आपण फक्त स्थिर उभं राहून वाट बघायची.”
Banggu ने मान तिरकी केली. “का? लवकर पोहोचलं तर बरंच ना.”
“पायऱ्या चालत असताना त्यावर आणखी पळालं तर पाय घसरून पडायला होतं. मागच्या माणसांनाही सोबत पडायला होऊ शकतं.”
ते ऐकून Banggu गप्प झाला. कितीही घाई असली तरी एका पायरीवर उभं राहून पोहोचेपर्यंत वाट बघणं हेच सगळ्यात सुरक्षित.
पिवळ्या रेषेच्या आत पाय, हँडरेल घट्ट, आणि स्थिर उभं राहून वर — तिन्ही एकत्र केली तर खरंच खूप आधार वाटला. वाटलं होतं तितकं अवघड नाही ना?
अरे हो, Banggu, त्या नाडीचं काय?
तेवढ्यात मी पुन्हा Banggu च्या पायाकडे बघितलं. ती सुटलेली नाडी अजूनही तशीच लोंबकळत होती.
“Banggu, नाडी सुटलेली ठेवून चढलो तर काय होईल?”
स्क्रीनवर दाखवलं — लांब लोंबकळणारी नाडी पायऱ्यांच्या फटीला लागली तर आत अडकूही शकते. अरे बापरे, मग तर मोठा गोंधळ!
आता कुठे Banggu दचकला. खाली बसून त्याने नाडी घट्ट बांधली. “बापरे… तसाच चढलो असतो तर मोठा प्रसंग ओढवला असता.”
फक्त लांब नाडीच नाही — लांब स्कर्ट, बॅगेचा पट्टा किंवा मफलरसारख्या गोष्टीही पायाशी लोंबकळणार नाहीत अशा सांभाळून घ्यायच्या.
“बघ, मी म्हणाले होते ना नाडी सुटलीये म्हणून~” मी जरा ऐट केली तर Banggu हसून डोक्यात टपली मारल्यासारखं करू लागला. हो हो.
चला, आता खरंच चढू या
मॉलच्या एस्कलेटरसमोर मी Banggu च्या शेजारी उभी राहिले.
पिवळ्या रेषेच्या आत दोन्ही पाय, हँडरेल घट्ट, आणि स्थिर. यावेळी तो बेफिकीर Banggu सगळ्यात आधी तयार झाला.
“पिवळ्या रेषेच्या आत, हँडरेल घट्ट, पळायचं नाही!” Banggu ने वचनं स्पष्ट म्हणून दाखवली.
मीही त्याच्यासोबत म्हटलं. गालात हसू आलं. आत्ता तर कसे भांडत होतो, आणि आता दोघंही किती तयार!
पायऱ्यांनी आम्हाला हळुवारपणे वरच्या मजल्यावर नेलं. सुरक्षेची वचनं पाळली की हा छोटासा प्रवासही मनाला जास्त निवांत वाटतो.
Banggu सोबत टाळी, आमचं वचन
वरच्या मजल्यावर पोहोचल्यावर Banggu आणि मी तळहात एकमेकांवर आपटून टाळी दिली.
“आतापासून एस्कलेटरवर चढताना — पिवळ्या रेषेच्या आत उभं राहायचं. हँडरेल घट्ट धरायचा. चालायचं किंवा पळायचं नाही.”
Banggu ने बोटं मोजत आणखी एक भर घातली. “आणि सुटलेली नाडी आधीच बांधून घ्यायची! आतापासून मीच सगळ्यात चांगलं पाळणार.”
“आत्ताच नाडी सुटलेली ठेवून कोण फिरत होतं~?” मी चिडवलं तर Banggu हे हे करत हसला.
खरंच धोक्याचे क्षण वारंवार येत नाहीत, पण आलेच तर गडबडायला होतं. म्हणून आम्ही ठरवलं — दर वेळी चढताना एकदा आठवायचं, म्हणजे शरीरच आधी लक्षात ठेवेल.
पुढच्या वेळी तुम्हीही एस्कलेटरसमोर उभे राहाल तेव्हा आधी पायांकडे आणि हातांकडे एकदा बघाल ना? हो हो.
एस्कलेटरच्या सुरक्षेची वचनं स्वतः अनुभवायची आहेत?
WAGZAK JUMP — उडी घ्या जगात
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
प्र. एस्कलेटरवर सुरक्षितपणे चढण्यासाठी कोणती वचनं नक्की पाळावीत?
तीन गोष्टी लक्षात ठेवा. पहिली, पायरीवर आखलेल्या पिवळ्या सुरक्षारेषेच्या आत दोन्ही पाय नीट जुळवून उभे राहा. पाय रेषेबाहेर गेला तर बाजूच्या फटीला लागू शकतो. दुसरी, दोन्ही बाजूंचा हँडरेल एका हाताने का होईना घट्ट धरा. अचानक थांबलं किंवा हादरलं तरी पडायला होत नाही. तिसरी, त्यावर चालू किंवा पळू नका — एका पायरीवर स्थिर उभं राहून पोहोचेपर्यंत वाट बघा. पायऱ्या आधीच चालत असतात, त्यामुळे त्यावर पळालं तर पाय सहज घसरतो.
प्र. एस्कलेटरवर चढण्याआधी काय तपासावं?
आधी पायांकडे बघा. बुटाची नाडी सुटलेली असेल तर आधीच घट्ट बांधून घ्या. लांब लोंबकळणारी नाडी पायऱ्यांच्या फटीत अडकू शकते. लांब स्कर्ट, बॅगेचा पट्टा किंवा मफलरसारख्या लोंबकळणाऱ्या गोष्टीही पायाशी ओढल्या जाणार नाहीत अशा सांभाळा. मग पिवळ्या रेषेच्या आत उभं राहून हँडरेल धरून वर गेलं की बरंच सुरक्षित वाटतं.
प्र. मुलांसोबत एस्कलेटरची सुरक्षा कशी शिकवावी?
प्रत्येक वेळी एस्कलेटरवर चढताना “पिवळ्या रेषेच्या आत, हँडरेल घट्ट, पळायचं नाही” या तीन गोष्टी एकदा एकत्र म्हणून बघा, म्हणजे शरीर लक्षात ठेवतं. लहान मुलांना पालकांनी हात धरून सोबत चढवावं, आणि स्ट्रोलर किंवा कार्ट असेल तर एस्कलेटरऐवजी लिफ्ट वापरावी. बुटाची नाडी आधीच बांधण्याची आणि लोंबकळणारे कपडे किंवा बॅगेचा पट्टा नीट करण्याची सवयही लावा. धोक्याचे प्रसंग वारंवार येत नाहीत, पण आधीच वचन ठरवून ठेवलं की निश्चिंत वाटतं.
पुढच्या वेळी पुन्हा एक मजेदार गोष्ट घेऊन येईन. कळावे, Didi.