Bir xil xona-yu, biri shinam, biri salqin… atigi bitta rangni almashtirdik xolos?
Didi bilan Bobo bir xil koʻrinishdagi ikkita boʻsh xonani olib, kim chiroyliroq bezatishini garovga qoʻyadi.
Bobo salqin ranglar, Didi iliq ranglar tanlaydi. Rang doirasini aylantirib rang haroratini bilib olib xonani bezatadi.
Kimning xonasi chiroyliroq ekan? Kutilmagan hukm kutib turibdi.
“Qara, bir xil xona-ku, nega tuygʻusi boshqacha?”
Rasmli kitobning bir sahifasida ikkita xona yonma-yon chizilgan edi.
Karavot joyi ham bir xil, deraza ham bir xil, hatto stul ham bir xil —
Lekin bir tomoni juda shinam koʻrinadi, boshqa tomoni esa salqin koʻrinadi.
“Bobo, qara. Bir xil xona-ku, nega tuygʻusi boshqacha?”
Bobo burnini kitobga tiqib ancha tikilib qaradi-da, yelkasini qisdi.
“Didi, rostdan bir xil koʻrinadi-ku… lekin biri iliq, biri salqin. Juda qiziq.”
Farqi atigi bitta narsa — rang edi. Iliq xona shafaq kabi toʻq sariq, salqin xona dengiz kabi koʻk.
“Unda biz ham bittadan bezataylikmi?”
Faqat rangni almashtirsang, xonaning kayfiyati butunlay oʻzgarar ekan. Oʻzim qilib koʻrgim kelib, qoʻlim qichidi.
“Bobo, biz ham bir xil xonani bittadan bezataylik. Kim chiroyliroq — garov!”
Boboning koʻzlari yarqiradi. “Zoʻr! Men salqin xona qilaman. Issiqni rostdan yoqtirmayman.”
“Hah, unda men shinam xona. Men yutaman shekilli?”
Jimjiloq barmoqlarimizni ilintirib, WAGZAK JUMP ilovasidagi “Orzuni jo bergan mebel dizayni” darsini ochdik.
Xonamning oʻrtasida boʻm-boʻsh kichkina xona suzib chiqdi. Devori ham, poli ham oppoq, hech narsa boʻyalmagan xona.
“Voy, rostdan havoda xona suzib turibdi!”
Lekin boshlamoqchi boʻlganimda dovdirab qoldim. Qaysi rangdan boshlasam iliq, qaysi rang salqin ekan?
Ranglar qoʻl ushlashib dumaloq halqa boʻldi
Shunda xonaning yonida dumaloq kamalak halqasiga oʻxshagan narsa aylanib suzib chiqdi.
Ranglar qoʻl-qoʻlga berib katta doira yasagan ekan. Qizil, toʻq sariq, sariq, ochiq yashil, yashil, koʻkimtir yashil, koʻk, toʻq koʻk, binafsha, qirmizi.
Oʻn katak roppa-rosa doirani toʻldirib turardi. Bu — rangni oʻn xilga boʻlib terib chiqilgan rang doirasi ekan.
Barmogʻim bilan halqani aylantirib koʻrdim.
Qizildan toʻq sariqqa, toʻq sariqdan sariqqa — yon katakka oʻtgan sari rang ohista oʻzgaradi.
Keskin uzilmaydi, yonidagi doʻsti bilan oz-ozdan qorishib davom etadi. Bobo yonimda “Chiroyli-ya…” deb ogʻzini ochib qoldi.
Halqa ikkiga boʻlindi — iliq ranglar va sovuq ranglar
Halqani bir bosganimda rang doirasi ajralib ikkiga boʻlindi.
Bir tomoni shafaq va gulxan kabi ranglar. Qirmizi, qizil, toʻq sariq, sariq, ochiq yashil.
Bu tomonga jimgina qarab tursang, negadir tanang biroz isiyotgandek. Bu — iliq tuygʻuli ranglar ekan.
Boshqa tomoni dengiz va muz kabi ranglar. Yashil, koʻkimtir yashil, koʻk, toʻq koʻk, binafsha.
Bu tomonga qarasang, aksincha negadir salqinlashadigan tuygʻu. Sovuq tuygʻuli ranglar.
Rangga qoʻl ham tekkizmasdan iliq va sovuqni his qilish mumkin ekan-a!
“Didi, unda men shu tomondagi salqin ranglarni tanlayman.” deb Bobo koʻk kataklarni choʻqib koʻrsatdi.
Didining shafaq xonasi tayyor!
Yonida mebel menyusi yoyildi. Karavot, stul, stol, gilamcha, parda, kichkina gulguldon ham bor.
Qoʻl bilan olib xonaga qoʻysang, aynan joyiga oʻrnashadi.
Men rang doirasining faqat iliq tomonidan tanladim. Toʻq sariq devor, qizgʻish karavot, sariq gilamcha.
Voy! Rostdan shafaq tushgan oqshomga oʻxshaydi!!
Butun xona quchoqlab olayotgandek iliq yarqiradi.
Qizil, qizgʻish, toʻq sariq, sariq, qirmizi… iliq ranglarni yigʻsang, oʻsha xonada quchoqlanib qolgim keldi.
Boboning muz xonasi ham tayyor!
Bu safar Boboning navbati. Bir xil koʻrinishdagi boʻsh xonaga Bobo faqat sovuq ranglarni terib oldi.
Koʻk devorga, koʻkimtir yashil karavot, toʻq koʻk parda.
Ie? Rostdan salqin koʻrinadi!
Mebeli mening xonam bilan bir xil, lekin rangini sovuq tomonga almashtirgani uchun xona yoz oʻrtasidagi dengiz boʻyidek salqin boʻlib qoldi.
Koʻk, koʻkimtir yashil, toʻq koʻk, binafsha… sovuq ranglarni yigʻsang, qarashning oʻzidan issiq qaytadigan tuygʻu.
“Koʻrdingmi! Salqin xona eng zoʻri dedim-ku.” deb Bobo burnini koʻtardi.
Yorugʻ ham, qorongʻi ham emas, shunchaki rangni almashtirdik xolos, lekin ikki xonaning kayfiyati shunchalik boshqacha-ya. Oʻsha rasmli kitobning siri sehr emas, rang harorati ekan.
Koʻk xonaga bitta toʻq sariq yostiqcha, ie?
Keyin men biroz hazil qildim. Boboning salqin xonasiga bitta toʻq sariq yostiqcha sekingina qoʻyib koʻrdim.
Shunda oʻsha kichkina toʻq sariq yostiqcha koʻk xonaning oʻrtasida otilib chiqqandek ajralib turdi!
“Hoy! Mening salqin xonamga nega iliq rang qoʻyasan!” deb Bobo sakrab tushdi.
Lekin Boboga ham qiziq tuyuldi shekilli, koʻzlarini katta ochdi. Sovuq rang toʻla xonaga iliq rangni ozgina qoʻysang, oʻsha bitta nuqta yaqqol jonlanarkan.
Teskarisi ham xuddi shunday. Mening iliq xonamga bitta koʻk gulguldon qoʻysam, oʻsha koʻk darrov koʻzga tashlanadi.
Ranglar ham doʻstga oʻxshaydi. Yonidagi rang — oʻxshash doʻst, roʻparadagi rang — bir-birini yoritadigan doʻst. Ranglar dunyosida ham doʻstlik bor ekan!
Xoʻsh, kimning xonasi chiroyliroq?
Endi hukm navbati. Iliq shafaq xonasi bilan salqin muz xonasini yonma-yon suzdirib qoʻyib tikildik.
“Mening shafaq xonam ancha shinam va yaxshi-ku!”
“Nima deding! Boboning muz xonasi yuz barobar salqin va zoʻr-ku!”
Bir-birimizga oʻz xonamiz yaxshi deb turib oldik, lekin qancha qarasam ham ikkalasi ham zoʻr. Biriga quchoqlanib qolgim keladi, biriga sakrab tushgim keladi.
“Ha… buni kim yutdi endi?”
Kutilmagan hukm — toʻgʻri javobi yoʻq garov ekan
Qancha oʻlchab koʻrsak ham gʻolib chiqmadi. Keyin ikkimiz ham bir vaqtda qah-qah urib yubordik.
“Buning toʻgʻri javobi yoʻq-ku!”
Toʻgʻri. Iliq xonani yoqtiradigan odam ham bor, salqin xonani yoqtiradigan odam ham bor ekan.
Sovuq joyda yashaydigan odam iliq ranglarni koʻproq yoqtiradi, issiq joyda yashaydigan odam sovuq ranglarni koʻproq qidiradi. Rang tanlash oxir-oqibat koʻnglingni jo berish ishi ekan. Shuning uchun dars nomi “Orzuni jo bergan mebel dizayni” ekan-da.
Shuning uchun men biroz ochkoʻzlik qilib oʻz xonamni chizib koʻrdim. Uxlayotganda shinam boʻlsin deb devorni iliq toʻq sariq, dars qiladigan stol burchagini esa boshim tiniq boʻlsin deb salqin koʻk qildim.
Iliq xonaga bitta sovuq nuqta. Boyagi toʻq sariq yostiqchadan oʻrgangan sirni ishlatdim-da.
Bobo oxirigacha butunlay koʻk muz xonasini chizib oʻtirdi. “Men baribir salqinni yoqtiraman!” deb. Hoho, mayli, bu ham Boboning koʻngli-da.
Iliq xonami yoki salqin xonami — javob yoʻq ekan. Ikkalasi ham zoʻr edi, qaysi rangni tanlash esa shunchaki oʻz koʻnglingga ergashish ekan.
▶ WAGZAK JUMP ilovasining haqiqiy AR ekrani
Didi bilan Bobo yaratgan iliq xona va salqin xonani AR orqali oʻzingiz koʻring
← Yon tomonga suring
Iliq xona yoki salqin xona — oʻzing bezatib koʻrasanmi?
WAGZAK JUMP — sakrab kir, dunyo ichiga
Koʻp beriladigan savollar
Q. Iliq ranglar bilan sovuq ranglarni qanday ajratiladi?
Rang doirasini ikkiga boʻlib eslasang oson. Shafaq va gulxanga oʻxshagan qirmizi, qizil, toʻq sariq, sariq, ochiq yashil — iliq ranglar; dengiz va muzga oʻxshagan yashil, koʻkimtir yashil, koʻk, toʻq koʻk, binafsha — sovuq ranglar. Bir xil xona boʻlsa ham iliq ranglar bilan bezatilsa shinam, sovuq ranglar bilan bezatilsa salqin his qilinadi.
Q. Rang nega iliq yoki sovuq tuygʻu beradi?
Rangning aslida harorati yoʻq, lekin odatda koʻradigan narsalarimiz bilan bogʻlanib tuygʻu yaratadi. Toʻq sariq va qizil shafaq yoki olovni eslatgani uchun iliq his qilinadi, koʻk va koʻkimtir yashil dengiz yoki muzni eslatgani uchun salqin his qilinadi. Shuning uchun faqat rangni almashtirsang ham xonaning kayfiyati butunlay boshqacha koʻrinadi.
Q. Uyda xavfsiz qilish mumkin boʻlgan rang mashgʻulotlari qanday?
Uydagi narsalarni iliq ranglar va sovuq ranglarga ajratadigan saralash oʻyini xavfsiz va yaxshi. Piyola, koʻrpacha, soyabon, sumkani rang qatorlariga ajratib koʻring. Keyin qogʻozga “men yashagim keladigan xona”ni chizib, devor, karavot, parda rangini oʻzingiz tanlab boʻyasangiz, rang haroratini tabiiy oʻrganasiz. Mum boʻyoq yoki rangli qalam boʻlsa bas, ota-onangiz bilan birga zavqlaning.
Keyingi safar yana qiziqarli dars hikoyasi bilan kelaman. Hurmat bilan, Didi.