सगळी बटणं दाबली, तरी लिफ्ट हलतच नाही
Banggu लिफ्टची बटणं भराभर दाबतो आणि लाथ मारतो, आणि लिफ्ट थांबून जाते.
Didi आणि Banggu गुप्तहेरासारखे “का थांबली?” याचे धागे एकेक करून शोधतात.
आणि खरंच थांबली तर काय केलं म्हणजे सुरक्षित, ते शांतपणे आधीच शिकून घेतात.
Banggu भराभर बटणं दाबत असताना

“अरे यार, ही इतकी उशिरा का येते!”
Banggu सोबत लिफ्टची वाट बघत उभे होतो.
पण Banggu वर-खालची बटणं भराभर दाबत सुटला होता.
एकदा दाबलं की झालं, पण लवकर येत नाही म्हणून बोटाने टपटपटप करत होता.
मी शेजारून ते बघून हळूच अडवायला गेले. “Banggu, असं भराभर दाबलं म्हणून काही ती लवकर येत नाही रे~”
तरीही Banggu ला राहवत नाहीये. यावेळी पाय उचलून दाराला लाथ मारायला जातो.
“अरे, अशी लाथ मारलीस तर धोका आहे!”
धडाड — आणि मग थांबलीच

तोच क्षण होता.
लिफ्ट धडाड! असा आवाज करत, दोन मजल्यांच्या मधेच थांबली.
दारही उघडत नाही. आकडेही बदलत नाहीत. फक्त छताचा दिवा लुकलुक करतोय.
Banggu चे डोळे विस्फारले. “अरे अरे… आपण अडकलो का?”
खरं सांगायचं तर माझंही काळीज धडधडत होतं. जरा भीती वाटली.
गंमतच आहे. आपण तर बटणं दाबायची तेवढी दाबली. मग का थांबली?
खरंच की, बटण आणखी जोरात दाबलं तरी ती आता पुन्हा हलतही नाही.
पहिला धागा, भराभर दाबलेली बटणं

मी गुप्तहेर झाल्यासारखी शांतपणे विचार करू लागले.
आत्ताच Banggu ने सगळी बटणं एकदम भराभर दाबली होती ना.
लिफ्ट एका वेळी एकाच ठिकाणी क्रमाक्रमाने जाते; “तिथे जा, इथे जा” असं एकदम दाबलं तर गोंधळणारच ना.
आणि ती जोरदार लाथसुद्धा.
लिफ्ट तर आपल्याला सुरक्षित पोहोचवणारी लाडकी दोस्त आहे, पण सारखी लाथ मारली आणि हलवली की ती “अरे, धोका आहे!” म्हणत सुरक्षेसाठी स्वतःच थांबून जाते.
Banggu ने डोकं खाजवलं. “मीच… बहुतेक फारच धुडगूस घातला.”
“दार उघडलं तर बाहेर पडता येणार नाही का?”

Banggu ने एकदम दाराच्या फटीत बोट घुसवलं.
“अबरा-का-डाबरा~ उघड रे, हेय! दार उघडलं की पळून जाऊ!”
“Banggu, थांब! ते धोक्याचं आहे.”
मी पटकन Banggu चा हात धरून खाली घेतला.
थांबलेल्या लिफ्टचं दार जबरदस्तीने उघडू नये हे कुठेतरी ऐकलं होतं.
पण नेमकं का उघडू नये, आणि मग काय करावं — त्यात मीही गोंधळत होते.
म्हणून WAGZAK JUMP मध्ये लिफ्टची सुरक्षा बघितली. खरंच थांबली तर काय करायचं ते शांतपणे शिकून घ्यायला.
सुरक्षा परीने शिकवलेलं, थांबल्यावरचं पहिलं वचन

खोलीच्या मध्यभागी चमचमणारी लिफ्ट अख्खीच तरंगत वर आली. दारही आहे, बटणंही आहेत, आणि आत छोटी केबिनसुद्धा!
सुरक्षा परी पटकन प्रकटली आणि शांतपणे म्हणाली. “लिफ्ट थांबली तरी, सगळ्यात आधी शांत राहायचं!”
भीतीने रडायला लागलो किंवा धपधप उड्या मारल्या तर लिफ्ट आणखी हलते आणि धोका वाढतो म्हणे.
Banggu सारखं दार जबरदस्तीने उघडायला जाणंही अजिबात नाही.
कारण दार एकदम उघडलं तर केबिन आणि इमारतीमधल्या फटीत पाय पडू शकतो.
अच्छा, म्हणूनच दार मनाला येईल तसं उघडायचं नाही.
खरंच थांबली तर, आपत्कालीन घंटी दाबा

परीने लिफ्टच्या आतल्या बटणांकडे बोट दाखवलं.
“इथे घंटेचं चित्र किंवा पिवळं बटण दिसतंय ना? हीच आपत्कालीन घंटी आहे.”
थांबली की ही घंटी दाबून, बाहेर इमारतीची देखभाल करणाऱ्या मोठ्यांना कळवायचं.
“लिफ्ट थांबलीये. आत माणसं आहेत!” असं स्पष्ट सांगितलं की मोठी माणसं येऊन दार उघडून देतात.
Banggu ने घंटी दाबल्याचा अभिनय केला. “अशी दाबायची? वाटलं त्यापेक्षा सोपंच आहे!”
बरोबर, आपणच बाहेर पडायला धडपड करण्यापेक्षा, मोठ्यांना कळवून वाट बघणं हेच सगळ्यात सुरक्षित.
त्यानंतर, शांतपणे वाट बघणं

आपत्कालीन घंटी दाबल्यानंतर काय करायचं?
परी हलकेच हसली. “आता सगळ्यात महत्त्वाचं. आत शांतपणे वाट बघणं.”
लिफ्टमध्ये श्वास घ्यायला हवाही पुरेशी असते, आणि वाटतं त्यापेक्षा ती सुरक्षित जागा आहे म्हणे.
म्हणून भीती वाटली तरी उगाच हलायचं नाही; भिंतीला टेकून मदतीला येणाऱ्या मोठ्यांची वाट बघायची.
Banggu ने मोठा श्वास घेतला. “शांतपणे वाट बघणं… हे तर मलाही जमेल.”
भीती वाटली की शेजारच्याचा हात धरून “काही होत नाही, आत्ता उघडेल” असं म्हणणंही चांगलं.
आग किंवा भूकंपाच्या वेळी, लिफ्ट नको जिना

परीने आणखी एक सांगितलं.
“जर आग लागली किंवा जमीन हलणारा भूकंप झाला, तर त्या वेळी लिफ्टमध्ये बसायचं नाही.”
कारण आणीबाणीच्या वेळी लिफ्ट एकदम थांबली तर आत अडकून पडता येतं.
अशा वेळी जिन्याने खाली उतरणं हा कितीतरी सुरक्षित मार्ग आहे.
Banggu ने मान डोलावली. “आग लागली तर जिना! हेही लक्षात ठेवलं पाहिजे.”
थांबलेल्या लिफ्टचं रहस्य, उलगडलं!

आता कुठे थांबलेल्या लिफ्टचं रहस्य उलगडलं.
सगळी बटणं एकदम भराभर दाबणं, लाथ मारणं, आणि आत धपधप उड्या मारण्याची खोडी.
तोच तर धडधाकट लिफ्टला थांबवणारा खरा धागा होता.
Banggu ने करंगळी पुढे केली. “यापुढे लिफ्टमध्ये खोड्या करणार नाही. वचन!”
मीही करंगळी अडकवून दाबली. एकदा दाबून शांतपणे वाट बघणं — हाच सगळ्यात जलद मार्ग होता.
कदाचित पुन्हा थांबण्याचा दिवस आला तरी, आता तितकी भीती वाटणार नाही असं वाटतं. काय करायचं ते आम्हा दोघांना माहीत आहे ना.
Banggu, पुढच्या वेळी एखादा मजला तरी जिन्याने टपटप उतरू या? हो हो.
▶ WAGZAK JUMP ची खरी AR स्क्रीन
Didi आणि Banggu ने शिकलेली लिफ्ट-सुरक्षा, AR मधून प्रत्यक्ष भेटा










← बाजूला सरकवून बघा
लिफ्टची सुरक्षा, स्वतः सराव करून बघायचीय?
WAGZAK JUMP — उडी घ्या जगात
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
प्र. लिफ्टमध्ये पाळायची सुरक्षेची वचनं कोणती?
लिफ्ट हे आपल्याला सुरक्षित पोहोचवणारं लाडकं यंत्र आहे. बटण एकदाच हलकेच दाबणं, दाराला किंवा भिंतीला लाथ न मारणं, आणि आत धपधप उड्या मारून खोड्या न करणं हे महत्त्वाचं. थांबलेल्या लिफ्टचं दार हाताने जबरदस्तीने उघडायला जाणंही फार धोक्याचं आहे, त्यामुळे ते अजिबात करू नये.
प्र. लिफ्ट अचानक थांबून अडकलो तर काय करावं?
सगळ्यात आधी गडबडून न जाता शांत राहावं. दार जबरदस्तीने उघडायला जाऊ नये, आणि लिफ्टमधली आपत्कालीन घंटी (घंटेचं चित्र असलेलं बटण) दाबून बाहेरच्या मोठ्यांना कळवावं. “लिफ्टमध्ये माणसं अडकली आहेत” असं स्पष्ट सांगून, भिंतीला टेकून मदत येईपर्यंत शांतपणे वाट बघावी. लिफ्टमध्ये श्वास घ्यायला हवा पुरेशी असते, त्यामुळे निश्चिंत होऊन वाट बघावी.
प्र. आग लागली किंवा भूकंप झाला तरीही लिफ्टमध्ये बसावं का?
नाही. आग किंवा भूकंपासारख्या आणीबाणीत लिफ्टमध्ये बसू नये, कारण ती एकदम थांबली तर आत अडकून पडता येतं. अशा वेळी लिफ्टऐवजी जिन्याने बाहेर पडणं कितीतरी सुरक्षित असतं. नेहमीच्या वापरात घरातल्या व शाळेतल्या जिन्याची जागा मोठ्यांसोबत आधीच माहीत करून घेणं चांगलं.
पुढच्या वेळी पुन्हा एका मजेदार धड्याची गोष्ट घेऊन येईन. कळावे, Didi.
